Preview document (🔗 origineel)

---

TWEEDE KAMER DER STATEN-GENERAAL		2
Vergaderjaar 2025-2026
36 746	Wijziging van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek, de Wet allocatie arbeidskrachten door intermediairs en de Wet financiering sociale verzekeringen teneinde aan flexibele arbeidskrachten meer zekerheden te verschaffen over werk en inkomen (Wet meer zekerheid flexwerkers)
Nr. 24	AMENDEMENT VAN HET LID Ceulemans
	Ontvangen 9 april 2026
De ondergetekende stelt het volgende amendement voor:

In artikel I, onderdeel E, wordt aan het voorgestelde artikel 628ab, tweede lid, onder vervanging van “; en” aan het slot van onderdeel b door een puntkomma en onder vervanging van de punt aan het slot van onderdeel c door “; en” een onderdeel toegevoegd, luidende:

d. kan de werknemer niet worden verplicht om arbeid te verrichten die het maximaal aantal uren per tijdseenheid, bedoeld in het eerste lid, te boven gaat, tenzij de werknemer daarmee instemt.

Toelichting

Dit amendement verduidelijkt dat het mogelijk blijft om bij een bandbreedteovereenkomst met wederzijds goedvinden arbeid te verrichten boven het maximaal aantal uren per tijdseenheid, zonder dat de werknemer daarbij kan worden verplicht om arbeid boven de bandbreedte te verrichten.

Uit de systematiek van het wetsvoorstel kan worden afgeleid dat arbeid boven de maximale bandbreedte mogelijk is, mits dit plaatsvindt met instemming van de werknemer. Tegelijkertijd blijkt uit de interpretatie van verschillende juristen dat hierover onduidelijkheid bestaat. Het ontbreken van een expliciete bepaling kan in de praktijk leiden tot uiteenlopende uitleg over de vraag of en onder welke voorwaarden arbeid boven de maximale bandbreedte kan worden verricht.

De indiener acht het van belang dat de wetgever op dit punt expliciet duidelijkheid biedt. De bandbreedteovereenkomst introduceert een nieuwe systematiek met een minimum- en maximumomvang van arbeid. Wanneer niet ondubbelzinnig wordt vastgelegd dat arbeid boven de maximale bandbreedte mogelijk blijft op basis van wederzijds goedvinden, bestaat het risico dat hierover in de praktijk en in de rechtspraak verschillende interpretaties ontstaan en dat werkgevers en werknemers terughoudend worden om hiervan gebruik te maken.

Met dit amendement wordt daarom expliciet vastgelegd dat de werknemer niet kan worden verplicht om arbeid te verrichten boven het maximaal aantal uren per tijdseenheid, terwijl het tegelijkertijd mogelijk blijft om in onderling overleg boven de bandbreedte arbeid te verrichten. Hiermee wordt de bedoeling van de wetgever verduidelijkt en wordt voorkomen dat hierover onduidelijkheid ontstaat. Het amendement beoogt daarmee interpretatieverschillen en ongewenste jurisprudentie te voorkomen en de rechtszekerheid te vergroten, zonder dat de systematiek van het wetsvoorstel inhoudelijk wordt gewijzigd.

Ceulemans