Preview document (🔗 origineel)

---

TWEEDE KAMER DER STATEN-GENERAAL		2
Vergaderjaar 2025-2026
36 783	Wijziging van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek in verband met het invoeren van een rechtsvermoeden van arbeidsovereenkomst op basis van een uurtarief
Nr. 8	AMENDEMENT VAN HET LID Neijenhuis
	Ontvangen 15 april 2026
De ondergetekende stelt het volgende amendement voor:

In artikel I, onderdeel B, komt het voorgestelde artikel 610aa, tweede lid, als volgt te luiden:

2. Het bedrag, genoemd in het eerste lid, wordt door Onze Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid gewijzigd op de wijze als bedoeld in artikel 14, eerste en tweede lid, van de Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag. Het bedrag wordt daarbij naar boven afgerond op gehele euro’s. Bij de wijziging wordt uitgegaan van het niet-afgeronde bedrag.

Toelichting

Dit amendement regelt dat de indexatie van het uurtarief op basis waarvan een rechtsvermoeden kan worden ingesteld, gebeurt aan de hand van de cao-loonontwikkeling in plaats van de ontwikkeling van het wettelijk minimumloon. Door de indexatie te laten plaatsvinden op dezelfde wijze als het wettelijk minimumloon is het concrete gevolg dat beleidsmatige aanpassingen van het wettelijk minimumloon niet automatisch doorwerken in het uurtarief op basis waarvan het rechtsvermoeden kan worden ingesteld. Voor andere gevallen zal de ontwikkeling hetzelfde verlopen als in het oorspronkelijke wetsvoorstel.

De indiener vindt dit een meer logische wijze van indexatie, aangezien de beweegredenen van een beleidsmatige aanpassing van het wettelijk minimumloon van heel andere aard kunnen zijn dan een eventuele aanpassing van het uurtarief op basis waarvan een rechtsvermoeden kan worden ingesteld. Door ook beleidsmatige aanpassingen automatisch te koppelen, kunnen er tegenstrijdige en onbedoelde gevolgen plaatsvinden. Hierbij valt te denken aan een beleidsmatige verlaging van het wettelijk minimumloon, waarna vanaf een bepaald moment voor een bepaald uurtarief geen rechtsvermoeden meer kan worden ingesteld, terwijl dat daarvoor nog wel mogelijk was. Opdrachtgevers zullen in dat geval opeens voor een relatief grote groep moeten toetsen of sprake is van een opdracht die door een zelfstandige kan worden gedaan in plaats van een arbeidsovereenkomst, terwijl dit niet de bedoeling was van de wetgever. Indien de wetgever bij een beleidsmatige aanpassing van het wettelijk minimumloon ook bewust het uurtarief wil aanpassen op basis waarvan een rechtsvermoeden kan worden ingesteld, omdat de beweegredenen toch overlappen, dan is dit alsnog eenvoudig te ondervangen door in de benodigde wetsaanpassing ook dit uurtarief direct aan te passen.

Neijenhuis