[overzicht] [activiteiten] [ongeplande activiteiten] [besluiten] [commissies] [consultaties]←NIEUW! [geschenken] [kamerleden] [kamerstukdossiers] [🧑mijn]
[open vragen] [toezeggingen] [stemmingen] [verslagen] [woo/oo] [🔍 uitgebreid zoeken] [wat is opentk.nl?]

Landenbeleid Iran

Brief regering

Nummer: 2026D57982, datum: 2026-11-16, bijgewerkt: 2026-11-16 10:47, versie: 1

Directe link naar document (.docx), link naar officiele pagina op de Tweede Kamer site.

Gerelateerde personen: Bijlagen:

Onderdeel van zaak 2026Z25102:

Onderdeel van activiteiten:

Preview document (🔗 origineel)


Op 27 augustus 2026 heeft de minister van Buitenlandse Zaken een Algemeen Ambtsbericht gepubliceerd over de situatie in Iran (bijlage 1). Dit ambtsbericht gaf in september jl. reeds aanleiding om het eerder dit jaar ingestelde besluit- en vertrekmoratorium (BVM) niet te verlengen en van rechtswege te laten verlopen. Dit ambtsbericht geeft tevens aanleiding om het landenbeleid te actualiseren. Met het actualiseren van het landenbeleid kan het beslissen op asielaanvragen van Iraanse asielzoekers weer worden hervat.

Ontwikkelingen in Iran

Sinds de publicatie van het vorige landenbeleid Iran was er sprake van terugkerende binnenlandse onrust in Iran. Met als dieptepunt de met harde hand neergeslagen protesten in januari 2026. Het extreem hardhandige optreden van de veiligheidstroepen als reactie op deze protesten kostte duizenden, en mogelijk tienduizenden Iraniërs het leven en had tot gevolg dat de protesten in januari weer uitdoofden.

Daarnaast was Iran tweemaal in oorlog met de Verenigde Staten en Israël, namelijk tijdens de Twaalfdaagse Oorlog (13 juni 2025 – 24 juni 2025) en de Iranoorlog (28 februari 2026 – heden). Er zijn twee duidelijke pieken in geweld te zien; ten tijde van de Twaalfdaagse Oorlog en het begin van de Iranoorlog in de maand maart 2026. Daaromheen was geen significante stijging of daling te zien van het aantal gevallen van geweld door een gewapend conflict in Iran als geheel. De aanvallen die Israël en de Verenigde Staten uitvoeren op Iran in de Iranoorlog lijken voornamelijk gericht te zijn op militaire, veiligheids- en aan de staat gelieerde doelen. Daarbij vallen in beperkte mate burgerslachtoffers.

Afloop BVM

Omdat het ten tijde van het uitbreken van de Iranoorlog nog onduidelijk was op welke manier het conflict zich verder zou ontwikkelen, heb ik op 23 maart 2026 een BVM ingesteld voor de duur van zes maanden. Het in augustus verschenen ambtsbericht gaf aanleiding het BVM niet te verlengen en het BVM van rechtswege te laten verlopen.

Behoud huidig beleid

Uit dit ambtsbericht volgt voorts dat de actuele (veiligheids)situatie in Iran voldoende duidelijk is om landenbeleid te formuleren en het beslissen op asielaanvragen van asielzoekers uit Iran te hervatten. Dit ambtsbericht geeft geen aanleiding om het huidige beleid te wijzigen t.a.v. de groepsvervolging, risicoprofielen, adequate opvang en groepen die geen binnenlands beschermingsalternatief hebben.

Zo is er nog steeds sprake van groepsvervolging (in de zin van artikel 1A van het Vluchtelingenverdrag) van christenen die evangeliseren.

Daarnaast worden de reeds bestaande risicoprofielen behouden; bahai’s; christenen die nieuwe kerken of huiskerken bezoeken; personen die actief zijn in de politiek, journalistiek, op het gebied van de mensenrechten of een ander maatschappelijk terrein (in het bijzonder op het terrein van vrouwenrechten en de rechten van etnische minderheden); LHB’s (lesbiennes, homoseksuelen en biseksuelen).

In dit verband acht ik het van belang te benoemen dat het ambtsbericht een verslechtering schetst van de situatie van personen die actief zijn in de politiek, journalistiek, op het gebied van de mensenrechten of een ander maatschappelijk terrein. Dit kan tot gevolg hebben dat bij de individuele beoordeling van de vreemdelingen met dit risicoprofiel sneller dan voorheen zal worden aangenomen dat er sprake is van voldoende individuele omstandigheden om te spreken van gegronde vrees voor vervolging. Bij de individuele beoordeling zal de actuele landeninformatie dan ook steeds worden betrokken

15c beoordeling

Op 28 februari 2026 brak de Iranoorlog uit tussen Israël en de Verenigde Staten en Iran. Op de eerste dag vonden gerichte aanvallen plaats op het Iraanse leiderschap. Verspreid over Iran vonden aanvallen plaats op hoofzakelijk militaire doelen, waarbij ook civiele gebouwen en infrastructuur zoals woonwijken, scholen, universiteiten, ziekenhuizen, ontziltingsinstallaties, opslagtanks, energiecentrales, gebedshuizen, spoorwegen en bruggen schade opliepen. In bepaalde periodes van het conflict was er sprake van een staakt-het-vuren overeenkomst dat slechts deels werd nageleefd. Na de initiële intensieve fase van de oorlog is het gewapend conflict gestabiliseerd en vinden er sporadisch geweldsuitbarstingen plaats. Op dit moment is er geen staakt-het-vuren, maar bevindt het gewapend conflict zich nog steeds in een stabielere fase ten opzichte van de initiële intensievere fase in maart 2026 en zijn geweldsuitbarstingen sporadisch. Dit geldt ook voor de provincie Teheran die aanvankelijk met name zwaar geraakt werd.

Op basis van het ambtsbericht en gelet op het bovenstaande heb ik beoordeeld dat sprake is van een relatief lager niveau van willekeurig geweld zoals bedoeld in artikel 15, aanhef en onder c, van de Kwalificatieverordening voor alle provincies van Iran. Hoewel er enig onderscheid te maken valt tussen enkele provincies die zwaarder zijn geraakt dan de andere delen van Iran, geldt dat alle omstandigheden globaal in aanmerking genomen, de situatie in alle provincies binnen de bandbreedte valt van een relatief lager niveau van willekeurig geweld zoals bedoeld in Vc C3/3.3.3.3.

De situatie in Iran wordt echter nauwlettend in de gaten gehouden.

De Minister van Asiel en Migratie,

Bart van den Brink