Reactie op burgerbrief over bescherming van de paling
Brief regering
Nummer: 2026D58716, datum: 2026-11-17, bijgewerkt: 2026-11-17 17:08, versie: 1
Directe link naar document (.docx), link naar officiele pagina op de Tweede Kamer site.
Gerelateerde personen:- Eerste ondertekenaar: S.P.A. Erkens, staatssecretaris van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur (Ooit VVD kamerlid)
Onderdeel van zaak 2026Z25397:
- Voortouwcommissie: vaste commissie voor Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur
- 2026-12-02 11:15: Procedurevergadering Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur (Procedurevergadering), vaste commissie voor Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur
Preview document (🔗 origineel)
Geachte Voorzitter,
Naar aanleiding van de procedurevergadering van 4 november jl. heeft
u gevraagd om een reactie op een brief die de vaste commissie voor
Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur heeft ontvangen van
mevrouw K.A. d.d. 12 oktober 2026 over “Reactie m.b.t. bescherming van
de paling”.
Mijn reactie treft u hieronder aan.
De Europese aal, ook wel paling genoemd, komt voor van IJsland tot Noord-Afrika. Paling staat op de lijst van beschermde soorten. Door het grote verspreidingsgebied is herstel in Nederland niet alleen afhankelijk van de situatie in Nederland en hebben maatregelen van een enkele lidstaat slechts beperkt effect op het hele bestand. Daarom is het goed dat er sinds 2008 in Europees verband op basis van de Aalverordening (de EU-verordening 1100/2007) afspraken zijn op basis waarvan alle lidstaten in Europa maatregelen moeten treffen ter bescherming van de aalstand.
Dat gaat over visserijbeperkende maatregelen, maar ook nadrukkelijk om bijvoorbeeld het aanpakken van migratiebelemmeringen zoals sluizen, dammen en gemalen. Dit is van belang omdat meerdere oorzaken een rol spelen in de kwetsbare situatie van deze bijzondere trekvissoort. Als invulling van deze Europese aanpak heeft Nederland sindsdien substantiële visserijmaatregelen ingesteld, te weten een sluiting van 3 maanden van de aalvisserij in de belangrijkste uittrekperiode en 6 maanden op zee en in de kustwateren, sluiting van de volledige aalvisserij in de rivieren en beëindiging van de recreatieve visserij op aal.
De aal heeft een lange levenscyclus waarbij de dieren pas na zes tot tien jaar gaan bijdragen aan de voortplanting, en herstel vraagt daarmee tijd. Ook is niet helemaal duidelijk hoe mogelijke andere factoren, zoals vervuiling en klimaatverandering, van invloed zijn op het herstel van de aalstand. Wel is duidelijk dat de aalsterfte als gevolg van de getroffen maatregelen behoorlijk is afgenomen ten opzichte van de periode voor de implementatie van de Aalverordening. Tegelijkertijd is het herstel van het aalbestand nog onvoldoende en daarom blijf ik me inzetten om in Europees verband de aalstand verder te herstellen.
Hoogachtend,
Silvio P.A. Erkens
Staatssecretaris van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur