Kort geding aandeelhouders Solvinity

Gisteren deed ik op Mastodon live verslag van het kort geding van de aandeelhouders van Solvinity tegen de staatssecretaris van Digitale Economie en Soevereiniteit. Gek genoeg zag ik in de rechtbank dingen die ik later in het nieuws niet of weinig vernam.

Pers en media waren in grote getale op komen draven, wat leidde tot de volgende artikelen:


De Rechtbank in Rotterdam, vrijwel gelegen in Metrohalte Wilhelminaplein, superhandig. Foto via de beeldbank van de rechtspraak

Deze rechtszaak gaat over iets heel specifieks. De staatssecretaris heeft de overname verboden en de huidige aandeelhouders hebben al bezwaar aangetekend. Dat zou eind september tot een uitspraak van de minister moeten leiden.

Maar, de aandeelhouders vinden dat te lang duren, en ze willen het overnameverbod nu al van tafel. Daarvoor kan je in Nederland een spoedprocedure starten bij de rechter, in dit geval een verzoek tot voorlopige voorziening. Deze procedure is beschreven in de 14e afdeling van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering.

Artikel 254: “In alle spoedeisende zaken waarin, gelet op de belangen van partijen, een onmiddellijke voorziening bij voorraad wordt vereist, is de voorzieningenrechter bevoegd deze te geven.”

Een kort geding draait om het spoedeisend belang. Want als dat er niet is begin je maar een gewone zaak waar wel tijd is voor uitgebreide bespreking en overweging. Dan heb je geen voorlopige voorziening nodig.

De eisende partij moet dit spoedeisend belang onderbouwen, anders verklaart de rechter de zaak niet-ontvankelijk.

Gedurende de zitting vroeg de rechter meerdere malen flink door over dit spoedeisend belang. Wat zou het probleem zijn voor de aandeelhouders om te moeten wachten tot september? En als de schade alleen financieel is, dan kan die in later stadium teruggevraagd woren. Is de schade onherstelbaar?

De aandeelhouders van Solvinity gaven hier geen goede antwoorden op, ook niet na doorvragen. Ze hameren erop hoe oneerlijk ze behandeld zijn door de overheid, en hoe lang de procedure al loopt.

Maar er komt geen goede onderbouwing voor het spoedeisend belang en waarom het niet kan wachten op het oordeel in september van het ministerie op het al ingediend bezwaar.

Aan het einde van het publieke deel van de rechtszaak geeft de rechter een ferme preview. Hij memoreert dat er echt een spoedeisend belang moet zijn, en dat als dat er niet is het besluit van de staatssecretaris wel HEEL erg onrechtmatig zou moeten zijn voor er sprake kan zijn van een voorziening. En hij laat doorschemeren dat beide criteria weleens niet gehaald zouden kunnen worden.

Tenzij er in het besloten gedeelte van de vergadering nog allemaal dingen onthuld zouden worden, overigens.

Later op de gang hoorde ik veel twijfels over het spoedeisend belang, en bevriende juristen vertelden me ook dat dit ook een hoge lat is om te halen. En dat als je advocaten in plaats van dat belang te onderbouwen beginnen over wat er in november 2025 allemaal gebeurde je er vermoedelijk niet gaat komen.

In de artikelen van de Volkskrant, NRC en AD (update: en nu.nl) wordt het spoedeisend belang genoemd, het beste in het stuk in het AD.

De overige artikelen rapporteren uitgebreid over wat Solvinity beweert over het onrecht wat ze aangedaan is, en dat de overheid zei dat dat best meeviel. En dat is op zich wel interessant allemaal, al leerden we weinig wat nog niet bekend was. Maar de zaak draaide er helemaal niet om of Solvinity nobele mensen zijn.

Het verbaast me wat dat de essentie van waar de zaak om ging zo weinig belicht is in de meeste artikelen. Is de schade de komende twee maanden zo groot dat het verbod op de verkoop onmiddellijk van tafel moet?

Verder ben ik natuurlijk heel blij met alle aandacht voor de zaak, dat was echt nuttig. Ook de stampvolle zaal is opgemerkt, wat iets zegt over het maatschappelijk belang wat wordt gehecht aan DigiD.

Mogelijk kunnen we het daar later in een bodemprocedure wel eens uitgebreid over gaan hebben!

PS: Over het belang van aandacht in de media, ik klaagde recent dat de verzamelde Nederlandse landelijke en regionale pers in totaal maar liefst twee alinea’s had geschreven over het stilleggen van de kerncentrale in Borssele wegens een lek ik in het nucleaire gedeelte. Dit vlak na de jaarlijkse inspectie en een maand-durende onderhoudsbeurt. Dit leek me gezien de (controversiële) wens van het kabinet om tot 5 nieuwe kerncentrales aan te leggen toch wel nieuwswaardig. Maar kennelijk niet. De pers bepaalt met haar keuzes in belangrijke mate waar we en de politiek het over hebben. Geen aandacht is geen debat, dus het boeit wel!