Antwoord op vragen van het lid Bevers over het bericht 'Deense spermadonor gaf kankergen door aan minstens 197 nakomelingen in heel Europa'
Antwoord schriftelijke vragen
Nummer: 2026D03028, datum: 2026-01-23, bijgewerkt: 2026-01-23 15:01, versie: 2 (versie 1)
Directe link naar document (.docx), link naar pagina op de Tweede Kamer site.
Gerelateerde personen:- Eerste ondertekenaar: J.Z.C.M. Tielen, staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (Ooit VVD kamerlid)
Onderdeel van zaak 2025Z21916:
- Gericht aan: J.Z.C.M. Tielen, staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
- Indiener: H. Bevers, Tweede Kamerlid
- Voortouwcommissie: TK
Preview document (🔗 origineel)
AH 941
2025Z21916
Antwoord van staatssecretaris Tielen (Volksgezondheid, Welzijn en Sport ) (ontvangen 23 januari 2026)
Zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2025-2026, nr. 734
Vraag 1
Bent u bekend met het bericht 'Deense spermadonor gaf kankergen door aan
minstens 197 nakomelingen in heel Europa'?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Wat vindt u van de weigering van de European Sperm Bank (ESB) om
nakomelingen op te sporen die mogelijk drager zijn van de genetische
afwijking, aangezien dit bedrijf in Nederland gevestigd en actief
is?
Antwoord 2
De European Sperm Bank (ESB) beschikt zelf niet over informatie over de
identiteit, verblijfplaats, en/of contactgegevens van nakomelingen. De
ESB is verantwoordelijk voor het informeren van de fertiliteitsklinieken
die het betreffende donorzaad gebruiken of hebben gebruikt. Dit is
vastgelegd in de Europese richtlijn Weefsels en Cellen2,
waarin staat dat in het geval van een ernstig ongewenst voorval, dit
altijd gemeld moet worden in het kader van traceerbaarheid van
betrokkenen en het voorkomen van verdere schade. Nederland heeft deze
richtlijn geïmplementeerd in de Wet veiligheid en kwaliteit
lichaamsmateriaal (Wvkl). Op grond van de Wet op de geneeskundige
behandelingsovereenkomst (WGBO), rust vervolgens op
fertiliteitsklinieken de verplichting hun patiënten te informeren indien
er een genetische afwijking bij de donor is geconstateerd. De
fertiliteitsklinieken zijn immers verantwoordelijk voor de
behandelingen, het bijhouden van de medische dossiers en het onderhouden
van contact met hun patiënten. Deze informatieverstrekking moet actief
en aansluitend bij de richtlijn ‘Informeren van familieleden bij
erfelijke aandoeningen’ van de Vereniging Klinische Genetica Nederland
(VKGN) plaatsvinden, zoals vastgelegd in de Wet donorgegevens
kunstmatige bevruchting (Wdkb).
Aanvullend op bovengenoemde verplichtingen, heeft de ESB op zijn website informatie gepubliceerd over de recente casus van de Deense donor met de TP53-mutatie, waarbij ouders de mogelijkheid wordt geboden rechtstreeks contact met ESB op te nemen voor nadere informatie.3 De Deense donor met de TP53-mutatie is overigens niet gebruikt bij behandelingen in Nederlandse fertiliteitsklinieken.
Vraag 3
Kunt u aangeven of juridische stappen mogelijk zijn om een dergelijk
bedrijf genoemde informatie te laten verstrekken en zo ja, welke? Zo
nee, welke opties ziet u om deze alsnog mogelijk te maken?
Antwoord 3
De ESB heeft geen informatie over nakomelingen omdat vrouwen niet
behandeld worden door de ESB, maar door fertiliteitsklinieken, die een
behandelrelatie hebben met de vrouw. Daarom zijn juridische stappen in
dit kader niet van toepassing. In mijn antwoord op vraag 2 heb ik
toegelicht dat de ESB verplicht is de fertiliteitsklinieken te
informeren bij een genetische afwijking bij een donor en dat de
fertiliteitsklinieken de betreffende patiënten op de hoogte moeten
stellen. Daarnaast wordt bij een ernstige genetische afwijking bij een
buitenlandse donor van wie het sperma in een Nederlandse
fertiliteitskliniek is gebruikt, de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd
(IGJ) geïnformeerd. Dat gebeurt met een zogenoemde Rapid Alert Tissue
and Cells-melding (RATC).4 Vervolgens vraagt de IGJ bij de
nationale autoriteit in kwestie5 op aan welke klinieken
het sperma is gedistribueerd, zodat de IGJ steekproefsgewijs kan
controleren of klinieken zijn gestopt met gebruik van deze donor en
betrokkenen hebben geïnformeerd.
Vraag 4
Het gebruik van anonieme donoren is in Nederland verboden, maar in
hoeverre is het nog steeds mogelijk dat sperma van Nederlandse donoren
door ESB wordt geëxporteerd naar het buitenland en wel ingezet wordt
voor (anonieme) donatie?
Antwoord 4
Een donor kan in Nederland niet anoniem doneren. Juridisch is het
mogelijk dat het materiaal van donoren die in Nederland doneren, wordt
geëxporteerd naar landen waar anonieme donatie mogelijk is. Echter, in
de praktijk geeft de ESB altijd de identiteit van de donor vrij als de
bank in Nederland gedoneerd sperma naar het buitenland exporteert. De
niet-anonimiteit van de donor wordt vastgelegd in het donorcontract dat
de ESB afsluit met de donor. Deze informatie staat op het donorprofiel
op de website zodat dit ook bekend is voor wensouders als zij een donor
uitkiezen. Het type donorprofiel (anoniem of niet-anoniem) is vastgelegd
en kan niet worden gewijzigd. In reactie op de motie Bikker (CU)6, is eerder aangegeven dat optimaal
uitvoering kan worden gegeven aan de geest van de motie met een nadere
regeling op grond van het wetsvoorstel zeggenschap lichaamsmateriaal
(Wzl).7 De Wzl biedt de mogelijkheid om in
een Algemene Maatregel van Bestuur (AMvB) bepaalde gebruiksdoelen
(bijvoorbeeld fertiliteitsbehandelingen met anoniem gedoneerde eicellen
of sperma) te verbieden. De Wzl is momenteel in behandeling bij de
Tweede Kamer.
Vraag 5
Hoe verhoudt dit zich tot de met algemene stemmen aangenomen motie die
oproept tot ontmoediging van massadonatie?8
Antwoord 5
Ik vind net als de Kamer, anonieme donatie onwenselijk, en dat geldt ook
voor het veelvuldig gebruik van sperma van één donor om grote aantallen
nakomelingen te verwekken. Met de Wet donorgegevens kunstmatige
bevruchting (Wdkb) is geborgd dat donoren niet meer anoniem kunnen
donoren en bij niet meer dan 12 vrouwen gebruikt mogen worden in
Nederlandse klinieken. Daarmee zijn anonieme donatie en ‘massadonatie’
binnen Nederland niet mogelijk. Helaas geldt dit niet altijd voor het
gebruik van donorsperma in internationaal verband. Zo is anonieme
donatie nog altijd mogelijk in een aantal landen. En hoewel bijna alle
landen een limiet hanteren voor het aantal nakomelingen van een donor
binnen dat land, kan het totaal aantal nakomelingen flink oplopen als
dat sperma van diezelfde donor in meerdere landen wordt gebruikt.
Ik breng daarom – in lijn met de genoemde motie van Van Dijk (SGP)9 – in kaart hoe massadonatie actief
kan worden ontmoedigd. Zoals eerder is toegezegd zal ik de Tweede Kamer
in het eerste kwartaal van dit jaar informeren over mogelijke
maatregelen.10
Vraag 6
Kunt u aangeven in hoeverre er in Europees verband ruimte ontstaat voor
maatregelen en meer specifiek een maximering van het aantal nakomelingen
per donor?
Antwoord 6
In Europa ontstaat in toenemende mate aandacht voor de noodzaak van
maatregelen rondom het maximeren van het aantal nakomelingen per donor.
Nederland pleit in diverse Europese gremia voor een Europees maximum per
donor en de inrichting van een EU-breed donorregister waarmee zowel
massadonatie als anonieme donatie kan worden tegengegaan.
Tegelijkertijd moet worden erkend dat Europese afspraken of regelgeving
op dit terrein op korte termijn niet waarschijnlijk zijn. De opvattingen
over donorconceptie in het algemeen en anonimiteit van donoren lopen
binnen de verschillende lidstaten sterk uiteen en behoren tot de
nationale bevoegdheden. Dit maakt regelgeving op EU-niveau niet
vanzelfsprekend.
Desondanks neemt de gevoelde urgentie toe. Recente gebeurtenissen, zoals
de ‘Kjeld-casus’, de brede media-aandacht hiervoor en internationale
initiatieven zoals het pleidooi van verschillende Noord-Europese
ethiekraden11 versterken de noodzaak voor het
debat over een internationaal maximum van het aantal nakomelingen per
donor. Ook de European Society of Human Reproduction and Embryology
(ESHRE) benadrukt het belang van het vaststellen van een maximumaantal
in Europa en ziet meerwaarde in de ontwikkeling van een Europees
donorregister. Hoewel deze ontwikkelingen wijzen op een groeiend
draagvlak voor Europese samenwerking op dit onderwerp, geldt dat een
concrete uitwerking en invoering van een Europees maximum (en
donorregister) een lastig proces zal zijn dat naar verwachting jaren in
beslag zal nemen.
Vraag 7
Deelt u de mening dat, naast de wet- en regelgeving, bedrijven zich ook
zeer bewust moeten zijn van de grote mate van zorgvuldigheid die in
Nederland verwacht wordt als het gaat om een gevoelig onderwerp als
massadonatie bij spermadonoren? Bent u bereid om ervoor te zorgen dat
bedrijven zich hier meer bewust van zijn?12
Antwoord 7
Ja, ik deel die mening. Onze wet- en regelgeving is als het ware de
uitkomst van maatschappelijke discussies over spermadonatie en
donorconceptie in onze samenleving. Met wet- en regelgeving kan echter
niet alles opgelost worden. Met onze nationale wet- en regelgeving op
dit terrein hebben we geen invloed buiten onze landsgrenzen. Ook kunnen
wensouders in zee gaan met een donor in de privésfeer of naar het
buitenland reizen voor een behandeling met donorgameten. Donoren kunnen
bovendien ook in het buitenland doneren. Ik vind het daarom van belang
dat fertiliteitsklinieken, spermabanken, wensouders en donoren zelf ook
verantwoordelijkheid nemen voor de (maatschappelijke) gevolgen van hun
handelen. Daarom heb ik in gesprek met deze partijen aandacht voor het
belang van een zorgvuldige praktijk van donorconceptie en de
verantwoordelijkheid die zij hiervoor hebben.
De Telegraaf, 10 december 2025, 'Deense spermadonor gaf kankergen door aan minstens 197 nakomelingen in heel Europa'↩︎
https://eur-lex.europa.eu/legal-content/NL/TXT/PDF/?uri=CELEX:32004L0023&from=en↩︎
Een RATC-melding (Rapid Alert System for Tissues and Cells) is een waarschuwing binnen de Europese Unie voor dringende veiligheidsrisico's met betrekking tot menselijke weefsels en cellen.↩︎
Dit staat vermeld in de RATC-melding↩︎
Kamerstukken II, 2022-2023, 35870, nr. 23↩︎
“35844. Onder de Wzl vallen handelingen met lichaamsmateriaal dat is of wordt afgenomen op het gebied van of in verband met de geneeskunst of de medische en biologische wetenschap, waaronder ook wetenschappelijk onderwijs wordt verstaan. De Wzl heeft voorts slechts betrekking op handelingen met dat lichaamsmateriaal waarmee een ander doel wordt beoogd dan genezing van de donor (waaronder het behoeden van het ontstaan van ziekten en het beoordelen van de gezondheidstoestand), als bedoeld in artikel 7:446, tweede lid, onderdeel a, van het Burgerlijk Wetboek.”↩︎
Kamerstukken II 2024/25, 36 600-XVI, nr. 94.↩︎
Kamerstukken II 2024/25, 36600-XVI, nr. 94.↩︎
Aanhangsel handelingen II, 2025/26, nr. 480
Kamervragen (Aanhangsel) 2025-2026, nr. 480 | Overheid.nl > Officiële bekendmakingen↩︎
Call for international limits on the number of children per sperm or egg donor (1) (1) 4↩︎
Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2022-2023, nr. 107↩︎