Preview document (🔗 origineel)

---

VERSLAG RAAD BUITENLANDSE ZAKEN VAN 29 JANUARI 2026

Op donderdag 29 januari jl. vond de Raad Buitenlandse Zaken (RBZ) plaats in Brussel. De minister van Buitenlandse Zaken heeft deelgenomen. Op de agenda van de Raad stonden de Russische agressie tegen Oekraïne, de situatie in het Midden-Oosten en de Grote Meren-regio. Tijdens een informele lunch werd gesproken over mensenrechten met Volker Türk, Hoge Commissaris voor mensenrechten bij de Verenigde Naties en Kajsa Ollongren, EU speciaal gezant voor mensenrechten. Tevens heeft de Raad in een informele, vertrouwelijke setting gesproken over de vooruitzichten voor 2026 in het licht van de huidige geopolitieke ontwikkelingen. Verder wordt uw Kamer middels dit verslag geïnformeerd over de EU-Marokko Associatieraad en de afhandeling van enkele moties en toezeggingen, inclusief de motie Piri¹ betreffende het overbrengen van voormalige Afghaanse ambassade- en defensiebewakers.

Russische agressie tegen Oekraïne

De Raad sprak over de voortdurende Russische agressieoorlog in Oekraïne en de ontwikkelingen in het vredesproces. Bij het eerste gedeelte van de bijeenkomst sloot de Oekraïense Minister van Buitenlandse Zaken Andrii Sybiha digitaal aan. Minister Sybiha deelde de laatste ontwikkelingen aan het front, informatie over de energiesituatie en vredesbesprekingen. Daarnaast bevestigde minister Sybiha de Oekraïense toewijding aan hervorming in het kader van het toetredingsproces tot de Unie.

De bijeenkomst vond plaats in de context van Russische aanvallen op Oekraïense energie infrastructuur en bittere kou aldaar. Eurocommissaris voor EU-uitbreiding Marta Kos kondigde energiesteun aan en wees op randvoorwaarden voor toekomstige welvaart van Oekraïne bij een mogelijke vredesdeal. Een groot aantal lidstaten riep op tot meer steun op het gebied van energie. Nederland noemde de EUR 23 miljoen energiesteun voor Oekraïne zoals aangekondigd tijdens het bezoek van staatssecretaris Buitenlandse Handel en Ontwikkelingshulp aan Oekraïne op 20 januari jl.²

De Raad sprak over de urgente noodzaak van financiële steun aan Oekraïne voor militaire en niet-militaire doeleinden. Ook werd verwezen naar het voorstel voor een financieel steunpakket aan Oekraïne van EUR 90 mld. aan leningen waarover de Europese Raad in december een politiek akkoord bereikte.³ Uw Kamer ontvangt hierover een separate Kamerbrief. Lidstaten benadrukten tevens het belang dat de EU bijdraagt aan veiligheidsgaranties.

Voorts sprak de Raad over een aanvullend sanctiepakket om de economische druk op Rusland te verhogen, maar bereikte hierover nog geen akkoord. In de context van de onderhandelingen voor een nieuw sanctiepakket pleit Nederland conform motie Van den Burg en Den Hollander⁴ onder andere voor verdere beperkende maatregelen op het gebied van kunstmest.

Situatie in het Midden-Oosten

Israël en Palestijnse Gebieden

De Raad verwelkomde de aankondiging van de tweede fase van het vredesplan van president Trump voor het beëindigen van het conflict in de Gazastrook en benadrukte dat de inspanningen van de EU erop gericht moeten blijven om de implementatie van het vredesplan te ondersteunen, bijvoorbeeld op het gebied van stabiliteit, wederopbouw en steun voor de Palestijnse Autoriteit en diens hervormingsagenda. De bestaande EU-missies EUBAM Rafah en EUPOL COPPS staan klaar om een bijdrage te leveren. Tegen deze achtergrond onderstreepte de Raad ook het belang dat de EU als constructieve partner blijft engageren met de Board of Peace, met name met de Executive Boards en het Nationale Comité voor het bestuur van Gaza (NCAG).

Nederland onderstreepte dat Hamas de wapens moet neerleggen en pleitte tevens voor het belang van meer en betere toegang voor de invoer en distributie van humanitaire hulp. Daarbij werd aangegeven dat de Nederlandse diplomatieke inzet erop is gericht om, conform motie-Bamenga c.s.⁵, Israël op te roepen humanitaire hulp ongehinderd toe te laten en de ngo-registratiewetgeving te heroverwegen.

Syrië

De Raad stond stil bij de ontwikkelingen in Syrië en het geweld in het noordoosten. Zorgen over de kampen en de impact op de regionale veiligheidssituatie werden breed gedeeld, evenals het belang van contact met regionale partners. Daarnaast werd aandacht gevraagd voor de positie van minderheden en een inclusieve transitie in Syrië. Nederland benadrukte in dat kader, in lijn met de motie Ceder⁶, dat aan mensenrechtenschendingen en geweldsuitbraken consequenties verbonden dienen te worden.

Iran

De Raad besprak de situatie in Iran en veroordeelde wederom de grootschalige mensenrechtenschendingen tegen demonstranten. De Raad was het eens dat dit geweld niet onbeantwoord kan blijven en dat de EU de druk op het Iraanse regime dient op te voeren. In dat kader nam de Raad sancties aan gericht tegen vijftien personen en zes entiteiten die verantwoordelijk zijn voor ernstige mensenrechtenschendingen in Iran conform de motie Van Baarle⁷ en besloot tevens om het Islamitische Revolutionaire Gardekorps (IRGC) op de EU terrorisme-sanctielijst te plaatsen, in lijn met de wens van de Kamer en het kabinet en conform de motie-Ceder/Stoffer⁸ en motie-Ceder/Boswijk.⁹ Ook nam de Raad sancties aan tegen vier personen en zes entiteiten in het kader van de Iraanse militaire steun aan de Russische agressieoorlog tegen Oekraïne, alsook aanvullende handelssancties, conform de motie-Erkens.¹⁰ Nederland pleitte daarnaast, conform motie-Van de Werff,¹¹ voor de oprichting van een EU sanctietaskforce tegen Iran. Daarnaast besprak de Raad hoe de EU kan bijdragen aan de situatie, bijvoorbeeld door steun te verlenen aan maatschappelijke organisaties, conform de motie-Dobbe.¹²

Grote Meren

Mede op verzoek van Nederland was de Grote Meren-regio geagendeerd voor deze Raad. De Raad sprak over de verslechtering van de humanitaire situatie, schending van territoriale integriteit, mensenrechtenschendingen en geweld tegen vrouwen. Nederland sprak zich onder meer uit over de bescherming van burgers, respect voor internationaal recht en humanitaire diplomatie. Uit de Raad kwam naar voren dat de EU een rol kan spelen in het vredesproces door met Afrikaanse actoren samen te werken. Voorts sprak de Raad over verbetering van humanitaire toegang, de noodzaak tot een inclusieve intra-Congolese dialoog en de wijze waarop de EU de diplomatieke betrokkenheid bij de regio kan verbeteren. Commissaris Lahbib is voornemens in februari een bezoek te brengen aan de Grote Meren regio. Afhankelijk van de situatie kan de Raad daarna verder spreken over het inzetten van verdere drukmiddelen op de partijen in het conflict.

Conform de motie Bamenga c.s.¹³ blijft Nederland zich in Europees verband en bilateraal krachtig uitspreken tegen schendingen van het internationaal recht in het conflict, zowel door Rwanda als door andere betrokken partijen. De minister van Buitenlandse Zaken heeft de Nederlandse zorgen omtrent de steun van Rwanda aan de rebellengroep M23 benadrukt richting zijn Rwandese ambtsgenoot tijdens een ontmoeting en marge van het World Economic Forum afgelopen januari. Ook heeft Nederland zich ingezet om de samenwerking met Rwanda te herzien, bijvoorbeeld als het gaat om de opschorting van het Memorandum of Understanding tussen de EU en Rwanda op het gebied van duurzame kritieke grondstoffen en waardeketens.

Het onderdeel van de motie Bamenga c.s.¹⁴ over het in kaart brengen van wat nodig is op het gebied van humanitaire hulp in het Grote Meren-gebied valt binnen het reguliere humanitaire hulpbeleid. Nederland steunt het UN Office for the Coordination of Humanitarian Affairs (UNOCHA) dat ieder jaar de wereldwijde noden op landenniveau in kaart brengt. Op basis hiervan wordt voor de landen met de grootste humanitaire crises, zoals DRC,¹⁵ een humanitair plan ontwikkeld waarin prioriteiten gesteld worden. De humanitaire inzet van Nederlandse humanitaire partners, zoals VN organisaties en fondsen en de Dutch Relief Alliance, valt onder dit humanitair plan.¹⁶ Ook steunt Nederland de VN vluchtelingenorganisatie UNHCR, die voor Burundi de humanitaire noden in kaart brengt.¹⁷ Op het verzoek in de motie om succesvolle programma's in het Grote Merengebied zoveel mogelijk voor te zetten, wordt later teruggekomen.

Gesprek over mensenrechten met Volker Türk en Kajsa Ollongren

De Raad sprak met VN Hoge Commissaris voor de Mensenrechten Volker Türk en EU Speciaal Vertegenwoordiger (EUSV) Mensenrechten Kajsa Ollongren over de mensenrechtensituatie wereldwijd. Hoge Vertegenwoordiger Kallas onderstreepte het verband tussen mensenrechten, accountability en de internationale veiligheidsbelangen van de EU en verwelkomde de door deze Raad aangenomen Raadsconclusies inzake EU-prioriteiten in VN mensenrechtenfora 2026. Hoge Commissaris Türk riep op tot respect voor internationaal humanitair recht en mensenrechten in conflictsituaties en signaleerde wereldwijd een repressieve trend met wetgeving in meerdere landen om oppositie te onderdrukken. Hij dankte de EU voor de steun aan de VN en zijn Kantoor en riep de EU op om aanvallen op het VN-systeem te helpen afslaan.

Nederland drukte steun uit voor het werk van zowel de Hoge Commissaris als EUSV Ollongren. Ook riep Nederland in het kader van de VN80-hervormingen en -bezuinigingen op om de VN-mensenrechtenpilaar te blijven steunen, daarin gesteund door een grote groep lidstaten. Voorts stond de Raad stil bij een aantal ernstige mensenrechtensituaties, waaronder die in Oekraïne, Iran, Gaza, Belarus en Soedan.

EU-Marokko Associatieraad

En marge van de RBZ vond de 15^e zitting van de EU-Marokko Associatieraad plaats waar de minister van Buitenlandse Zaken ook aan deelnam. Hij benoemde de sterke bilaterale relatie tussen Nederland en Marokko, maar ook de mogelijkheden tot meer samenwerking via de EU. Ook stond de Associatieraad stil bij de intentie om een strategisch partnerschap te sluiten met Marokko, dat complementair zal zijn aan het EU Pact voor het Middellandse Zeegebied (MedPact), het nieuwe beleidskader van de EU voor de Zuidelijk-Nabuurschapsregio.¹⁸ De EU is bereid om in de samenwerking met Marokko meer bij te dragen aan migratiemanagement, economische ontwikkeling, groene transitie, infrastructuur, transport, watermanagement en veiligheidssamenwerking (o.a. op het gebied van contraterrorisme en georganiseerde misdaad). Een EU-partnerschap met Marokko zal de mogelijkheden in al deze sectoren vergroten. In den brede blijft het kabinet inzetten op brede EU-partnerschappen, zoals die bijvoorbeeld in 2025 werd gesloten tussen de EU en Jordanië, om Nederlandse belangen op het gebied van veiligheid, stabiliteit, migratie en economische samenwerking in strategisch belangrijke regio’s ook via de EU te behartigen.

Toezeggingen

Toezegging aan lid Kostić (TZ202512-029) over stappen tegen Nederlandse bedrijven, banken, verzekeraars en pensioenfondsen die bijdragen aan illegale nederzettingen, en toezegging aan lid Van der Werf (TZ202601-124) om ook diensten te betrekken bij nationale maatregelen

Tijdens het Commissiedebat Raad Buitenlandse Zaken, d.d. 11 december jl. heeft het kabinet toegezegd de Kamer te informeren over welke stappen het kabinet neemt tegen Nederlandse bedrijven, banken, verzekeraars en pensioenfondsen die bijdragen aan de onrechtmatige nederzettingen in de door Israël bezette gebieden.¹⁹

Zoals toegezegd gaat het kabinet onverminderd door met de voorbereiding van een nationale maatregel om goederen uit de onrechtmatige nederzettingen in de door Israël bezette gebieden te weren, en doet dit zo snel mogelijk. Tijdens het debat over de Begroting Buitenlandse Zaken heeft het kabinet toegezegd terug te komen op de mogelijkheid om diensten te betrekken bij deze maatregel.²⁰ Voor nationale maatregelen tegen goederen is een duidelijke grondslag beschikbaar in het Unierecht, maar voor diensten en investeringen heeft het kabinet een dergelijke evidente grondslag nog niet gevonden. Om recht te doen aan de oproep vanuit uw Kamer middels motie Paternotte c.s.²¹, motie Van Baarle²² en motie Piri²³ om de nationale maatregel zo spoedig mogelijk tot stand te laten komen, is niet verder gewacht bij het opstellen van de nationale maatregel jegens goederen.

Daarnaast ontmoedigt het kabinet al jaren economische activiteiten van Nederlandse bedrijven die direct bijdragen aan de aanleg en instandhouding van onrechtmatige nederzettingen in de door Israël bezette gebieden, of die de aanleg of instandhouding ervan direct faciliteren. In het kader van het ontmoedigingsbeleid verleent de Nederlandse overheid geen diensten aan Nederlandse bedrijven waar het gaat om activiteiten die zij ontplooien in of ten behoeve van Israëlische nederzettingen in bezet gebied. Dit ontmoedigingsbeleid wordt actief uitgedragen, onder andere via de websites van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO) en de Nederlandse ambassade in Tel Aviv, alsook via diverse informatiesessies voor het bedrijfsleven. Ook wordt verkend of de toepassing van het ontmoedigingsbeleid kan worden uitgebreid naar bijvoorbeeld Nederlandse pensioenfondsen. De verkenning richt zich op meerdere aspecten van het ontmoedigingsbeleid en de complexiteit van het vraagstuk vergt een zorgvuldig proces en onderzoek. De Kamer zal nader geïnformeerd worden wanneer de verkenning is afgerond.

Net als alle bedrijven hebben ook bijvoorbeeld pensioenfondsen, banken en verzekeraars een eigen maatschappelijke verantwoordelijkheid om mensenrechten te respecteren. In algemene zin verwacht het kabinet van alle Nederlandse ondernemingen die internationaal opereren dat zij de OESO-richtlijnen voor multinationale ondernemingen inzake maatschappelijk verantwoord ondernemen en de UN Guiding Principles on Business and Human Rights toepassen. Volgens deze kaders dienen bedrijven risico’s, waaronder die op het gebied van mensenrechten, in hun waardeketens te identificeren en waar nodig aan te pakken. De Nederlandse overheid informeert en ondersteunt Nederlandse ondernemingen – waaronder banken, verzekeraars en pensioenfondsen – hierbij. Het is uiteindelijk de verantwoordelijkheid van Nederlandse private partijen zelf om beslissingen te maken binnen de kaders van de wet.

Toezegging aan Ceulemans (TZ202601-003) over de Iraanse oppositie

De Iraanse oppositie bestaat uit een divers palet van personen en bewegingen in Iran zelf en in de diaspora. Er zijn een aantal nationale bewegingen en een aantal regionale bewegingen.

De ‘Monarchisten’ streven naar de terugkeer van Reza Pahlavi, de zoon van de laatste Sjah van Iran. Pahlavi en zijn volgers zijn zichtbaar buiten Iran en zijn naam werd tijdens de protesten in Iran veelvuldig gescandeerd. Het is desondanks moeilijk in te schatten hoeveel steun hij geniet in Iran zelf. Een deel van de steun komt voort uit het feit dat hij symbool staat voor het Iran van vóór de Islamitische Revolutie van 1979. Pahlavi en zijn medestanders genieten meer steun in het ‘centrum’ van Iran dan in grensregio’s, waar meer etnische minderheden wonen.

In Iran bestaat er daarnaast een communistische arbeidersbeweging met een lange geschiedenis en banden met o.a. vakbonden. De populariteit van deze beweging is eveneens moeilijk te schatten, omdat deze beweging fungeert als uitlaatklep voor economische grieven. Het Iraanse regime treedt in de regel minder hard op tegen economische protesten dan tegen politieke protesten.

Verder zijn er de zgn. Volksmoedjahedien (MEK of MKO), een marxistisch-islamitische verzetsbeweging onder leiding van Maryam Rajavi en gelieerd aan de National Council of Resistance of Iran (NCRI). Deze organisatie stond tot 2009 op de Europese terrorismelijst en is in Iran impopulair vanwege betrokkenheid bij terroristische aanslagen in de jaren ’80 en omdat de beweging tijdens de Iran-Irakoorlog vocht aan de kant van Irak en Saddam Hoessein.

Voorts zijn er verschillende kleinere groepen en netwerken gericht op het stichten van een (meer) seculiere republiek.

Ten slotte zijn er verschillende regionale etnisch-culturele oppositiebewegingen van onder andere Koerden, Azerbeidzjanen, Baloetjsjen en Ahwazi Arabieren die strijden voor meer regionale autonomie of onafhankelijkheid en enkel lokale populariteit genieten.

Toezegging aan Boswijk (TZ202601-004) over de schaduwvloot

Het kabinet zet in op robuuster optreden binnen de Exclusieve Economische Zone (EEZ). Daarmee heeft de regering interventies voor ogen naar het voorbeeld van recent optreden door Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk. Over de aanpak van de schaduwvloot en de huidige stand van zaken daarvan heeft het kabinet uw Kamer middels een brief op 28 januari geïnformeerd.²⁴

Toezegging aan Van Baarle (TZ202601-006) over SIS signalering

Zoals toegezegd in het Commissiedebat Raad Buitenlandse Zaken van 13 januari jl. en in lijn met Motie Van Baarle²⁵ kom ik terug op de mogelijkheden voor het kabinet om over te gaan tot een signalering in het Schengen Informatie Systeem (SIS) in relatie tot gewelddadige kolonisten.

Zoals bekend in uw Kamer besloot het kabinet in juli 2025 om zich in te spannen voor een aantal maatregelen in te stellen om de regering-Netanyahu van koers te doen veranderen. Het besluit van het kabinet moet worden gezien in de context waarin de beslissing is genomen. Er was sprake van extreme en aanhoudende ontberingen als gevolg van de Israëlische humanitaire blokkade, aanhoudend geweld vanwege het uitblijven van een staakt-het-vuren en een verslechterende situatie op de Westelijke Jordaanoever. Een van die maatregelen waar het kabinet toe besloot was om de Israëlische ministers Smotrich en Ben-Gvir tot persona non grata te verklaren en zich in te zetten om hen te registreren als ongewenste vreemdelingen in het SIS. Dit omdat zij uit hoofde van hun functie als bewindspersoon herhaaldelijk geweld door kolonisten tegen de Palestijnse bevolking hebben aangewakkerd, zij voortdurend de uitbreiding van illegale nederzettingen bepleiten en oproepen tot etnische zuivering in de Gazastrook. In het licht van de ernst van deze uitspraken steunde Nederland de voorstellen voor Europese sanctiemaatregelen jegens beide individuen, echter ontbrak hiervoor draagvlak in de Europese Raad. In september 2025 heeft het kabinet minister Smotrich en minister Ben-Gvir daadwerkelijk ongewenstverklaard op grond van de vreemdelingenwet wegens het gevaar dat zij vormen voor de Nederlandse openbare orde en in het belang van internationale betrekkingen. Deze ongewenstverklaring en SIS-registratie was een uitzonderlijke stap en de onderliggende motivering gold ten aanzien van de specifieke situatie van deze twee ministers en de toen aanwezige omstandigheden. Dat is niet zonder meer het geval ten aanzien van andere situaties, waaronder die van gewelddadige kolonisten die aantoonbaar mensenrechtenschendingen plegen. Het kabinet weegt in elke situatie of de omstandigheden nopen tot een dusdanig vergaand nationaal besluit, of hiervan impact op de koers van de regering Netanyahu mag worden verwacht, en of daarvoor toereikende juridische gronden in de Vreemdelingenwet staan.

Het kabinet zal dan ook actief blijven pleiten voor aanname van het derde pakket van Europese sancties tegen gewelddadige kolonisten en organisaties. Plaatsing op de sanctielijst omvat naast een tegoedenbevriezing en transactieverbod en voor individuen tevens een inreisverbod. Europese sancties als politiek instrument zijn effectiever dan nationale ongewenstverklaringen vanwege de reikwijdte, signaalwerking en economische impact. Daarnaast werkt het kabinet in lijn met moties Paternotte c.s.²⁶, Van Baarle²⁷ en Piri²⁸ aan nationale maatregelen om producten uit onrechtmatige nederzettingen te weren.

Toezegging aan Piri (TZ202601-007) over de rol van Turkije in recente gebeurtenissen Syrië

Het kabinet heeft geen indicaties dat Turkije direct betrokken is geweest bij de gebeurtenissen in Aleppo van begin januari. Datzelfde geldt voor de gebeurtenissen in Noordoost-Syrië in de afgelopen weken. Mediaberichten over Turkse droneaanvallen in Noordoost-Syrië kan het kabinet in dit kader niet bevestigen. In algemene zin is bekend dat de Syrische overgangsregering en Turkse autoriteiten nauwe banden met elkaar onderhouden. Zo sloten de twee landen in augustus 2025 een defensieovereenkomst, gericht op onder meer training en capaciteitsopbouw. Voor het kabinet is een inclusieve politieke transitie in Syrië, waarbij de rechten en veiligheid van alle gemeenschappen, inclusief de Koerden, wordt geborgd het uitgangspunt. Deze boodschap draagt het kabinet ook uit, zowel via bilaterale contacten als via de EU, ook richting Turkije.

Toezegging aan Ceder (TZ202601-076) over gesprek met Frankrijk m.b.t. moslimbroederschap

De minister heeft zijn Franse counterpart niet bilateraal kunnen spreken over de oproep van het Franse parlement om de Moslimbroederschap op de EU-terrorismelijst te plaatsen. De minister zal proberen zijn Franse counterpart hierover te spreken tijdens de Veiligheidsconferentie van München.   

Moties

Grote Meren en Soedan
Zoals aangegeven in het RBZ verslag van 15 juli 2025 zou nog worden teruggekomen op het laatste deel van de motie Hirsch/Bamenga²⁹ omtrent het Europees sanctioneren van daders. Nederland spant zich binnen de EU in voor het sanctioneren van entiteiten en individuen in DRC en Soedan die geweld plegen, of hebben gepleegd tegen burgers, waaronder seksueel geweld. Een voorbeeld zijn de sancties die tijdens de RBZ op 29 januari jl. zijn aangenomen tegen zeven Soedanese individuen die betrokken zijn bij het geweld in Soedan.

Afghaanse bewakers

Op 2 december 2025 heeft uw Kamer motie Piri, betreffende het verzoek aan het kabinet de reeds gedane toezeggingen na te komen en de veilige overbrenging van Afghaanse bewakers en hun gezinnen te realiseren, aangenomen.³⁰ Parallel loopt er ook een juridisch proces omtrent 42 extern ingehuurde voormalige Afghaanse ambassadebewakers. Naar aanleiding van de uitspraak van het Gerechtshof Den Haag 4 november 2025 heeft deze groep bewakers op 30 december 2025 cassatie ingesteld. Het kabinet heeft besloten om de motie hangende een uitspraak van de Hoge Raad in beraad te houden.

---

1. Motie 36 800-V, nr. 23↩︎

2. Kamerbrief over energiesteun aan Oekraïne, 20 januari jl. Kamerstuk 36045, nr. 265↩︎

3. Verslag van de Europese Raad van 18 en 19 december 2025, Kamerstuk 21501-20, nr. 2362↩︎

4. Kamerstukken 21 501-02, nr. 3308, dd. 12 december 2025.↩︎

5. Motie 36 180, nr. 190↩︎

6. Motie 21501-02 nr. 3335↩︎

7. Motie 21 501-02 nr. 3331↩︎

8. Motie 32 623, nr. 358, gewijzigd in motie 32 623 nr. 373↩︎

9. Motie 21 501-02 nr. 3321, gewijzigd in motie 21 501-02 nr. 3338↩︎

10. Motie 21 501-02 nr. 3333↩︎

11. Motie 21 501-02 nr. 3337↩︎

12. Motie 21 501-02 nr. 3323↩︎

13. Motie 29 237, nr. 210↩︎

14. Motie 36800, nr. 32↩︎

15. République démocratique du Congo : Besoins Humanitaire et Plan de réponse 2026 (janvier 2026) - Democratic Republic of the Congo | ReliefWeb↩︎

16. Motie 36800-XVII-32↩︎

17. Burundi | UNHCR↩︎

18. Kamerstuk 22 112 nr. 4209 (fiche: Mededeling Pact voor Middellandse Zeegebied)↩︎

19. TZ202512-029↩︎

20. TZ202601-124↩︎

21. Kamerstuk 21501-02, nr. 3236↩︎

22. Kamerstuk 36800-V, nr. 27↩︎

23. Kamerstuk 23 432, nr. 619↩︎

24. Kamerstuk 36124-57↩︎

25. Kamerstuk 21 501 -02, nr. 3329↩︎

26. Kamerstuk 21 501-02, nr. 3236↩︎

27. Kamerstuk 36 800-V, nr. 27↩︎

28. Kamerstuk 23 432, nr. 619↩︎

29. Motie 29 237, nr. 219↩︎

30. Motie 36800-V, nr. 23↩︎