[overzicht] [activiteiten] [ongeplande activiteiten] [besluiten] [commissies] [consultaties]←NIEUW! [geschenken] [kamerleden] [kamerstukdossiers] [🧑mijn]
[open vragen] [toezeggingen] [stemmingen] [verslagen] [woo/oo] [🔍 uitgebreid zoeken] [wat is opentk.nl?]

Verslag houdende een lijst van vragen en antwoorden inzake vaststelling van de begrotingsstaten van Asiel en Migratie (XX) voor het jaar 2027 (Kamerstuk 37020-XX)

Verslag houdende een lijst van vragen en antwoorden

Nummer: 2026D57296, datum: 2026-11-11, bijgewerkt: 2026-11-11 12:19, versie: 1

Directe link naar document (.docx), link naar officiele pagina op de Tweede Kamer site.

Gerelateerde personen: Bijlagen:

Onderdeel van zaak 2026Z24829:

Onderdeel van activiteiten:

Preview document (🔗 origineel)


Overzicht Totaal vragen en antwoorden ingediend bij de begroting Asiel en Migratie 2027


Vraag (1):
Hoeveel vreemdelingen hadden kunnen worden uitgezet in de achterliggende jaren, en in hoeveel gevallen is daarbij sprake geweest van controle aan de hand van de glijdende schaal? In welke gevallen niet, en waarom niet?

Antwoord:
De glijdende schaal is een instrument van de IND dat wordt ingezet bij vreemdelingen die onherroepelijk zijn veroordeeld voor een misdrijf. In de beantwoording van deze vraag wordt daarom aangenomen dat uw Kamer verwijst naar de zogeheten VRIS’ers (Vreemdelingen in de Strafrechtketen). De toets aan de glijdende schaal vormt een onderdeel van het VRIS-ketenproces en wordt standaard ingezet bij vreemdelingen met verblijfsrecht in Nederland die onherroepelijk zijn veroordeeld voor een misdrijf. Indien het verblijfsrecht wordt ingetrokken is vertrek aan de orde.
Het aantoonbaar vertrek (zelfstandig en gedwongen vertrek) van VRIS’ers is aanzienlijk hoger dan bij andere vreemdelingen binnen de DTenV-caseload. In 2024 was het aantoonbaar vertrek van VRIS’ers uit de caseload van DTenV 79% en in 2025 78%. In 2024 was bij 260 gevallen sprake van niet-aantoonbaar vertrek. In 2025 waren dat 240 gevallen.

Bron: Staat van Migratie 2026. Tweede Kamer, vergaderjaar 2025–2026, 30 573, nr. 243.

Vraag (2):
In hoeveel gevallen heeft de directeur-generaal van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) in 2024, 2025 en 2026 (tot heden) gebruikt gemaakt van de discretionaire bevoegdheid?

Antwoord:
In 2024, 2025 en 2026 (tot heden) heeft de directeur-generaal van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) geen gebruik gemaakt van de discretionaire bevoegdheid.

Vraag (3):
Hoeveel van de openstaande aanvragen van vóór 12 juni 2026 betreffen zaken van personen geregistreerd als ‘staatloos’ en ‘nationaliteit onbekend’ en wat zijn de geboortelanden van deze personen?

Antwoord:
In de bijlage het aantal asielaanvragen van vreemdelingen die zijn geregistreerd als staatloos of van onbekende nationaliteit en die zijn ingediend voor 12 juni 2026 en op 1 oktober 2026 nog openstonden, gesplitst naar geboorteland.

Vraag (4):
Hoeveel nieuwe asielaanvragen kwamen er per kwartaal in 2024, 2025 en 2026 (heden) van personen geregistreerd als ‘staatloos’ en ‘nationaliteit onbekend’ en wat waren hun geboortelanden?

Antwoord:
In de bijlage ziet u de aantallen asielaanvragen per kwartaal in 2024, 2025 en 2026 tot en met 30 september van personen geregistreerd als ‘staatloos’ en ‘nationaliteit onbekend’, uitgesplitst naar geboorteland.

Vraag (5):
Hoeveel geld wordt er nu precies per jaar aan 'partnerschappen met derde landen' ingezet en waar wordt dit precies aan uitgegeven?

Antwoord:
Voor 2026 is er 16,8 miljoen beschikbaar voor migratiepartnerschappen voor de Minister van Asiel en Migratie, waarvan 10 miljoen afkomstig is uit de begroting van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking. Sinds 2025 zijn er additionele incidentele middelen beschikbaar gesteld bovenop de structurele 6,8 miljoen. Dit is voor 2025 10 miljoen, 2026 10 miljoen, 2027 22 miljoen en 2028 22 miljoen. Vanaf 2029 is er structureel 12,8 miljoen beschikbaar. De beschikbare middelen voor de partnerschappen bij A&M worden ingezet voor de bevordering van de samenwerking met partnerlanden op het gebied van terugkeer en het tegengaan van irreguliere migratie naar Europa en Nederland. Dit kan worden vormgegeven via (een combinatie van) migratiedialogen, programmatische inzet via (internationale) organisaties en operationele inzet van migratieketenpartners in partnerlanden. De migratiethema’s waar Nederland op inzet zijn bijvoorbeeld het versterken van migratie- en asielmanagement in partnerlanden, het aanpakken van mensensmokkel- en/of mensenhandel en het versterken van grensbewaking. Het kabinet wil ook innovatieve vormen van migratiesamenwerking in kunnen zetten, zoals terugkeerhubs. Verkenningen en pilots op dit gebied kunnen dan ook vallen onder dit begrotingsonderdeel.

Vraag (6):
Wordt er een budget gereserveerd voor het verbeteren van de situatie van kinderen in de opvang en het uitplaatsen van kinderen in de (crisis)noodopvang?

Antwoord:
Momenteel wordt een beleidsreactie voorbereid op het OVV rapport 'kinderen in nood' waarin mogelijke maatregelen worden uitgewerkt. Hier valt op dit moment nog geen kostenplaatje aan te verbinden. Uitplaatsen vindt alleen plaats indien dat mogelijk is en in het belang van het kind is. Dit betekent namelijk verhuizen en bijvoorbeeld wisselen van school. De structurele oplossing ligt in opvang op reguliere locaties. De uitvoering van de Spreidingswet is daarvoor van groot belang. Meer reguliere opvangplekken zal naast benodigde verbeteringen in kwaliteit en leefbaarheid ook een aanzienlijke besparing in kosten betekenen.

Vraag (7):
Hoeveel lopende aanvragen voor de vergunning onbepaalde tijd asiel die voor 12 juni 2026 zijn ingediend, zijn omgezet naar een vergunning bepaalde tijd asiel?

Antwoord:
Alle op 12 juni 2026 nog openstaande aanvragen om een verblijfsvergunning asiel voor onbepaalde tijd worden behandeld als aanvragen om verlenging van de verblijfstitel van de verblijfsvergunning asiel. Immers, vanaf 12 juni 2026 is het niet meer mogelijk om een verblijfsvergunning asiel voor onbepaalde tijd te verlenen. Op 12 juni 2026 waren 8.350 aanvragen om een verblijfsvergunning asiel voor onbepaalde tijd nog niet afgehandeld. Dit betekent dat deze 8.350 aanvragen zijn of worden behandeld als aanvragen om verlenging van de verblijfstitel van een verblijfsvergunning asiel.

Hierbij wordt opgemerkt dat de IND er voorafgaand aan 12 juni 2026 op heeft ingezet om zoveel mogelijk aanvragen om een verblijfsvergunning asiel voor onbepaalde tijd die voor inwilliging in aanmerking kwamen, af te handelen. Het overgrote deel van de aanvragen die op 12 juni 2026 nog openstonden, kwam niet voor inwilliging in aanmerking omdat zij voor 12 juni 2026 niet aan de voorwaarde van vijf jaar rechtmatig verblijf hadden voldaan. In deze gevallen werd pas na 12 juni 2026 aan deze voorwaarde voldaan, waardoor inwilliging ook vóór die datum niet mogelijk was.

Vraag (8):
Kunnen de extra opvangkosten in kaart gebracht worden als gevolg van de gemiddelde behandeltermijn van een asielaanvraag van voor 12 juni 2026 in plaats van de officiële beslistermijn van zes maanden?

Antwoord:
De gemiddelde doorlooptijd bij de IND is vanaf het begin van 2025 ongeveer 15 maanden. Het gemiddelde verblijf van een bewoner met een asielaanvraag van vóór 12 juni 2026 is niet alleen afhankelijk van de doorlooptijd bij de IND maar ook van een mogelijk hoger beroep en/of het kunnen huisvesten van statushouders. Het is dan ook niet mogelijk om een zuivere inschatting te maken van de extra opvangkosten als gevolg van de behandeltijd bij de IND.

Vraag (9):
Wat is de gemiddelde wachttijd in de asielzaken van voor 12 juni 2026, uitgesplitst naar categorie (Dublin, veilig land van herkomst/EU statushouders en spoor 4)?

Antwoord:
Bij de beantwoording van deze vraag is de wachttijd geïnterpreteerd als de ouderdom van de asielaanvragen die zijn ingediend vóór 12 juni en die op 1 oktober 2026 nog openstonden. De gemiddelde ouderdom geeft dan aan hoe lang de aanvragers op 1 oktober 2026 gemiddeld wachtten. Zie bijlage voor verdere uitsplitsing

Vraag (10):
Hoeveel mensen wachten al langer dan 21 maanden op een beslissing? Hoeveel meer dan drie jaar?

Antwoord:
In totaal moet er nog op 46.110 asielzaken worden beslist die zijn ingediend voor invoering van het migratiepact op 12 juni 2026. Daarvan staan 19.770 zaken langer open dan 21 maanden en 1.060 zaken langer dan 3 jaar. Voor details zie bijlage.

Vraag (11):
Hoeveel asielverzoeken van voor 12 juni wachten op een beoordeling (uitgesplitst per nationaliteit en wel/of niet alleenstaande minderjarige vreemdeling (amv)?

Antwoord:
Zie bijlage voor antwoord

Vraag (12):
Hoe lang is de wachttijd in beroep en hoger beroep in asielzaken van voor 12 juni 2026 (uitgesplitst per spoor)?

Antwoord:
De Rechtspraak kan de gevraagde uitsplitsing voor beroep niet binnen de gestelde antwoordtermijn leveren. Het onderhanden werk is niet gesplitst in vóór en na 12 juni 2026. Daarnaast werkt de Raad van State niet met ‘sporen’ zoals de IND.

Vraag (13):
Hoe lang is de wachttijd in beroep bij zaken van na 12 juni 2026?

Antwoord:
De Raad voor de rechtspraak kan de gevraagde uitsplitsing niet binnen de gestelde antwoordtermijn leveren.

Vraag (14):
Welk percentage van de IND-besluiten bleef na de toets van de rechter in 2025 overeind? Hoeveel was dit in 2026, tot 12 juni? En na 12 juni 2026?

Antwoord:
In 2025 werd van de besluiten in zowel asielprocedures als reguliere procedures 80% in stand gehouden na de rechtelijke procedure (beroep).

In 2026 ligt dit percentage voor de reguliere procedures op 84%. Van de besluiten van de eerste asielaanvragen van vóór migratiepact werd 78% in stand gehouden en werd 86% in stand gehouden ná invoering van het migratiepact.

Bron: IND, jaarstanden

Vraag (15):
Hoeveel meereizende kinderen hebben gebruik gemaakt van de mogelijkheid van een eigen gehoor?

Antwoord:
Meereizende kinderen vullen samen met hun ouders de eerste gegevens in op een tablet tijdens OVA (Ontvangst en Voorbereiding Asielaanvraag). In deze vragenlijst kan door het meereizende kind ingevuld worden dat het een eigen gehoor wil. Dat is de primaire indicatie voor de planning. Daarnaast is het mogelijk dat een meereizend kind – ook als het aanvankelijk niet heeft aangegeven een gehoor te willen tijdens OVA – op een later moment alsnog vraagt om een gehoor, via de gemachtigde. Ook in dat geval biedt de IND de gelegenheid om gehoord te worden, of motiveert waarom dat in het specifieke geval niet in het belang van het kind is. De informatie en bijbehorende aantallen over individuele proces stappen zijn niet uit de systemen te halen van de IND.

Vraag (16):
Wat is het inwilligingspercentage van de top tien nationaliteiten in de asielprocedure voor en na 12 juni 2026, per nationaliteit?

Antwoord:
Zie bijlage voor antwoord

Vraag (17):
Hoeveel asielzoekers hebben een beschikking ontvangen zonder dat er voorafgaand een gesprek met een advocaat is geweest (uitgesplitst naar soort procedure: normaal, versneld, AMBV (Asiel- en migratiebeheerverordening) en terugname/overname)?

Antwoord:
Met de inwerkingtreding van het Migratiepact is de rol van rechtsbijstand in de asielprocedure gewijzigd. De asielzoeker maakt aanspraak op juridische counseling vanaf het begin van de procedure, maar de formele rol van de asieladvocatuur start na afname van het gehoor. Enkel voor de asielgrensprocedure en de AMBV-procedure is afgesproken dat de advocatuur vanwege de korte termijnen vanaf het begin wordt betrokken.

Wanneer de vreemdeling in de asielprocedure in de gelegenheid wordt gesteld om schriftelijk eventuele correcties en aanvullingen te leveren op het verslag van het gehoor, heeft de vreemdeling recht op kosteloze rechtsbijstand. Reeds voor het gehoor wordt er al een asieladvocaat gekoppeld aan de vreemdeling. Het staat de gemachtigde en de asielzoeker vrij om met elkaar te spreken, maar dit is voor de doorgang van het gehoor geen belemmering. Om deze reden zijn de gevraagde cijfers niet beschikbaar.

Vraag (18):
Waarover gaan de 250 issues die zijn gemeld bij het ‘ventielteam’ met betrekking tot problemen met implementatie van het EU Asiel- en migratiepact en hoe zijn deze opgelost?

Antwoord:
Het ventielteam is bij de IND opgericht om signalen en (opstart)problemen vanuit de werkvloer op een centrale plek te laten landen zodat deze direct kunnen worden opgepakt. De signalen die besproken zijn in het ventielteam lopen uiteen van meldingen dat de opnameapparatuur niet goed werkte tot verzoeken om meer duiding in werkinstructies. Tijdens het ventielteamoverleg konden sommige vragen direct worden beantwoord. Andere vragen vergden nader uitzoekwerk of zijn doorgezet naar een andere afdeling of ketenpartner. Ook is het voorgekomen dat er signalen vanuit de werkvloer kwamen over de gevolgen van de nieuwe asielprocedure die voorzien en geaccepteerd werden

Vraag (19):
Zijn er al Oekraïners uitgezet naar Oekraïne? Zo ja, hoeveel?

Antwoord:
Er zijn in 2025 minder dan 5 Oekraïners uitgezet naar Oekraïne. Dit betroffen Oekraïners die vanuit strafrecht zijn vertrokken. In 2026 waren dit er 0.
Bron: DTenV. Peildatum 30-9-2026. Cijfers zijn afgerond op tientallen. Aantallen kleiner dan 5 worden weergeven met “<5” en 0 blijft 0

Vraag (20):
In hoeveel gevallen is daadwerkelijk sprake geweest van intrekking op basis van de glijdende schaal, in de achterliggende jaren?

Antwoord:
De glijdende schaal vormt één onderdeel van de beoordeling om te bepalen of een verblijfsvergunning kan worden ingetrokken op basis van openbare orde. Via de glijdende schaal wordt de duur van het verblijf in Nederland afgewogen tegen de ernst van het gepleegde misdrijf. De IND maakt daarbij steeds een individuele afweging. Intrekking op basis van de openbare orde kan alleen plaatsvinden wanneer aan alle voorwaarden voor intrekking wordt voldaan. De exacte voorwaarden waaraan moet worden voldaan zijn afhankelijk van het type vergunning.

Voor meer details zie bijlage.

Vraag (21):
Kunt u toelichten hoe vaak uw discretionaire bevoegdheid is ingezet in 2025?

Antwoord:
In het jaar 2025 is de discretionaire bevoegdheid niet ingezet.

Vraag (22):
Hoeveel personen in de asielprocedure wachten op dit moment nog op een burgerservicenummer (BSN)? Hoe groot is de achterstand van het uitgeven van een BSN-nummer voor zowel personen die een asielaanvraag hebben gedaan vóór 12 juni 2026 als na 12 juni 2026.

Antwoord:
Op peildatum 1 oktober 2026 stonden 3.880 personen in de werkvoorraad van de BRP inschrijfvoorzieningen voor inschrijving in de BRP. De werkvoorraad bestond uit 3.710 vreemdelingen die langer dan 6 maanden in procedure zaten en 170 vergunninghouders. De geautomatiseerde rapportage van de IND maakt geen onderscheid naar het moment van indienen van de asielaanvraag. Een deel van de personen blijft in de werkvoorraad omdat zij wel recht hebben op inschrijving, maar om uiteenlopende redenen (nog) niet kan worden ingeschreven. Het betreft bijvoorbeeld personen die met onbekende bestemming zijn vertrokken, hun identiteit niet (voldoende) kunnen aantonen, of het oneens zijn met de vastgestelde persoonsgegevens. Hierdoor ligt de werkvoorraad structureel iets hoger dan het aantal personen dat daadwerkelijk kan worden ingeschreven. Bron: IND (peildatum: 1 oktober 2026). Aantallen afgerond op tientallen

Vraag (23):
Welk bedrag is in de begroting 2027 beschikbaar voor dwangsommen bij de IND?

Antwoord:
Voor de jaren 2027 en verder is op de begroting van Asiel en Migratie geen budget gereserveerd. De IND heeft een voorziening waaruit dwangsommen worden betaald.

Vraag (24):
Gaat de begroting ervan uit dat de rechterlijke dwangsom vanaf 2027 is afgeschaft? Zo nee, per welke datum wel, en wat kost elke maand dat dit later wordt?

Antwoord:
Er is in de begroting geen rekening gehouden met het afschaffen van de rechterlijke dwangsom per 2027 gezien het wetsvoorstel toendertijd nog aanhangig was bij de Eerste Kamer. Het wetsvoorstel is op 16 oktober jl. inwerking getreden, waarmee de rechterlijke dwangsom in het kader van de Vreemdelingenwet 2000 is afgeschaft. Voor de jaren 2027 en verder is op de begroting van Asiel en Migratie geen budget gereserveerd. De IND heeft een voorziening waaruit dwangsommen worden betaald. Bij de reguliere financiële besluitvormingsmomenten wordt bezien of deze voorziening met een storting vanuit de begroting moet worden aangevuld.

Vraag (25):
Wat kost niet tijdig beslissen per jaar naast de dwangsommen aan proceskosten, rechtsbijstand en rechtspraak?

Antwoord:
In 2024 heeft de IND een bedrag van €4,9 mln. betaald aan proceskosten, in 2025 was dit een bedrag van €11,1 mln. euro. Voor de Rechtspraak gaat het in 2024 om een bedrag van €13,38 mln. op basis van 9.615 zaken en de begrote kostprijs per zaak van €1.391,64, in 2025 was dit €24,02 mln. op basis van 17.047 zaken en de begrote kostprijs per zaak van €1408,97.

De kosten voor rechtsbijstand voor deze specifieke zaken worden niet afzonderlijk geregistreerd. Meestal vallen de werkzaamheden voor een beroep niet tijdig beslissen onder de toevoeging voor de hoofdzaak die een vaste vergoeding kent.


Vraag (26):
Hoeveel uitgekeerde dwangsommen zijn in 2025 en 2026 verrekend met de kosten van opvang?

Antwoord:
Het aantal bewoners dat in 2025 en 2026 vanuit dwangsommen daadwerkelijk heeft bijgedragen aan de kosten van de opvang is als volgt (peildatum 25-09-2026):
2025: 52 bewoners hebben in totaal 136K betaald
2026: 151 (peildatum 25-09-2026) hebben in totaal 171K betaald.

Tot nu toe is hiermee een bedrag van €307 duizend geïnd, dat nog kan oplopen naarmate beschikkingen volledig worden betaald.

Vraag (27):
Is in de raming van de asielinstroom van 50.000 per jaar tot en met 2030, tegen 42.810 in 2025, het effect van het EU Asiel- en migratiepact, het tweestatusstelsel en de strengere nareisregels verwerkt? Zo nee, waarom niet?

Antwoord:
De totale asielinstroom bestaat uit eerste asielaanvragen, nareizigers, hervestigers en herhaalde asielaanvragen. De ramingen in de begroting zijn gebaseerd op de Meerjaren Productie Prognose (MPP) Kernprognose die als analytisch product als doel heeft om een gedeeld en objectief onderbouwd beeld te schetsen voor de Migratieketen. Er zijn strikte criteria vastgesteld voor het meenemen van beleidsontwikkelingen in de MPP. Beleidsontwikkelingen moeten zowel zijn vastgesteld, afgestemd tussen bestuursdepartement en uitvoeringsorganisatie(s), de impact moet concreet bekend zijn én voldoende meetbaar. Vanwege deze criteria konden ten tijde van het opstellen van de Kernprognose (Q4 2025) genoemde ontwikkelingen slechts beperkt worden meegenomen. Met de ingang van het Pact is er sprake van strengere voorwaarden waaronder nareizigers kunnen inreizen. Deze strengere voorwaarden gelden voor nareis bij asielstatushouders met een status op basis van subsidiaire bescherming. Daarnaast is ook de kring van gezinsleden die tot het kerngezin behoren beperkt voor álle nareisaanvragen. Mede hierdoor, is het de verwachting dat het aantal daadwerkelijk inreizende nareizigers zal afnemen. De IND is gestart met het beoordelen van een klein aantal nareisaanvragen die geraakt worden door de nieuwe nareiswetten om de visie van de rechterlijke macht op lopende beroepszaken te ontvangen. Daarbij speelt tevens een rol dat de IND de komende tijd nog een bestaande voorraad openstaande MVV-nareisaanvragen die niet door de nieuwe nareiswetten geraakt worden, moet behandelen. Daardoor wordt het volledige effect van de strengere eisen naar verwachting pas later zichtbaar.

Vraag (28):
Waarom stijgt de geraamde nareisinstroom van 8.150 in 2025 naar 14.560 vanaf 2028, ondanks de strengere nareisregels?

Antwoord:
De ramingen in de begroting zijn gebaseerd op de Meerjaren Productie Prognose (MPP) Kernprognose. Er zijn strikte criteria vastgesteld voor het meenemen van beleidsontwikkelingen in de MPP. Zie het antwoord op vraag 27 voor een verdere toelichting op deze criteria i.r.t de ontwikkelingen omtrent nareis en de afhandeling van de bestaande voorraad openstaande MVV nareisaanvragen.

Vraag (29):
Hoe worden asielaanvragen bekostigd boven de 25.000 eerste asielaanvragen per jaar waarvoor de IND is bekostigd, nu het er in de 12 maanden tot en met augustus 2026 volgens de IND 25.889 waren?

Antwoord:
In 2026 wordt de IND bekostigd langs de bestaande bekostigingsafspraken. Bekostiging vindt daarbij deels plaats op basis van de vastgestelde kostprijs en de gerealiseerde output (pxq) en deels op basis van vaste lumpsumbijdrage. Een hogere afhandeling van het aantal asielaanvragen (q) leidt dan ook tot een hogere (pxq) bekostiging van de IND. Vanaf 2027 wordt de bekostiging vanuit stabiele financiering toegepast. De bekostiging is daarbij opgebouwd op basis van integrale kostprijzen Asiel, Regulier en Naturalisatie en de bijbehorende totaal aantal eerste aanlegzaken.

Vraag (30):
Op hoeveel ontheemden in gemeentelijke opvang is de bijdrage aan gemeenten van 2,2 miljard euro in 2027 gebaseerd, en wat kost dat per persoon per jaar?

Antwoord:
De aan gemeenten gecommuniceerde opvangopgave is 109.000 opvangplekken. De bijdrage aan gemeenten is gebaseerd op de gemiddelde kosten per gemeentelijke opvangplek en voorziet daarnaast ook in het leefgeld dat ontheemden ontvangen en een normbedrag per ontheemde in de particuliere opvang. Daardoor is een eenduidige en zinvolle terug rekening naar een bedrag per persoon specifiek voor de gemeentelijke opvang niet mogelijk. Richting voorjaarsbesluitvorming wordt de Meerjaren Productie Prognose (MPP) 2026 gemonitord en wordt bezien of de opvangopgave bijgesteld dient te worden en welke middelen daarvoor nodig zijn. De MPP 2026 wordt vóór de begrotingsbehandeling van 18 november met de Kamer gedeeld.

Vraag (31):
Hoeveel ontheemden betalen een eigen bijdrage voor hun opvang, en hoeveel levert dat in 2027 op?

Antwoord:
De informatie over het aantal werkende ontheemden dat een eigen bijdrage verschuldigd is, het aantal dat deze daadwerkelijk heeft betaald, of het bedrag dat als gevolg van niet-uitvoering of oninbaarheid niet is ontvangen is alleen bekend bij de gemeente waar de bijdragende ontheemde verblijft. Voor het Rijk is alleen een ruwe schatting van het totaal te ontvangen bedrag bekend, te weten een schatting van 116 mln. voor 2027. Op basis van de SiSa-verantwoording van gemeenten onder de bekostigingsregeling opvang ontheemden Oekraïne (M16) over 2025 bedraagt het voorlopige totaalbedrag aan gerealiseerde ontvangsten van eigen bijdragen van Oekraïense ontheemden € 72,5 miljoen. De gegevens van 2026 worden pas in de zomer van 2027 verwacht.

Vraag (32):
Hoeveel ontheemden vallen in 2027 onder de Regeling Medische Zorg Ontheemden (267 miljoen euro), en hoeveel van hen hebben betaald werk?

Antwoord:
Op basis van de huidige prognose wordt voor 2027 uitgegaan van gemiddeld 144.236 ontheemden uit Oekraïne in Nederland. Naar verwachting valt 93% van deze groep, circa 134.000 personen, onder de Regeling Medische zorg Ontheemden (RMO). Uit recente cijfers van het CBS (peildatum 1 mei 2026) blijkt dat 62% van de ontheemden uit Oekraïne tussen de 15 en 65 jaar in loondienst werkt. Dit percentage kan niet rechtstreeks worden toegepast op de groep die onder de RMO valt, omdat de RMO betrekking heeft op alle leeftijdsgroepen en de CBS-cijfers uitsluitend betrekking hebben op werk in loondienst. Het is daarom niet bekend hoeveel ontheemden die onder de RMO vallen betaald werk hebben

Vraag (33):
Is in de begroting 2027 rekening gehouden met het arrest van het Hof van Justitie van 1 oktober 2026 waardoor de opgeschorte asielaanvragen van ontheemden uit Oekraïne alsnog moeten worden behandeld? Zo nee, wanneer ontvangt de Kamer een raming van de kosten?

Antwoord:
In de begroting 2027 is geen rekening gehouden met het arrest van het Hof van Justitie van 1 oktober 2026. Zoals benoemd in de kamerbrief d.d. 7 oktober jl. zal gezamenlijk met de IND gekeken worden naar een passende handelwijze n.a.v. deze uitspraak. Over deze handelwijze wordt u per kamerbrief geïnformeerd. Hierin worden ook de financiële gevolgen meegenomen. Ik heb toegezegd u hierover voor de begrotingsbehandeling te informeren.

Vraag (34):
Om hoeveel opgeschorte asielaanvragen van ontheemden uit Oekraïne die alsnog moeten worden behandeld gaat het, en wat kost de behandeling daarvan? Klopt het dat het bij ruim 140.000 aanvragen en de gemiddelde kostprijs van 8.266 euro per asielzaak rekenkundig gaat om ruim 1,1 miljard euro extra die nu niet op de begroting staat?

Antwoord:
Er zijn ruim 140.000 RTB-asielaanvragen. Het individueel behandelen van al deze asielaanvragen is dermate ontwrichtend voor de IND dat dit geen reëel scenario is. Er wordt op dit moment gekeken hoe invulling gegeven kan worden aan de uitspraak, zonder afbreuk te doen aan de gemaakte afspraken rondom het Migratiepact en het plan van aanpak met betrekking tot de openstaande asielaanvragen. Het kabinet gaat onverminderd door met de verdere uitwerking van het langetermijnbeleid. Uw Kamer is hierover laatstelijk geïnformeerd in de Verzamelbrief Opvang Oekraïne van 25 september 2026. De wijze waarop invulling wordt gegeven aan de uitspraak van het Hof is bepalend voor de hoogte en spreiding van de uitvoeringskosten. Het is daarom niet juist om de totale financiële consequenties te ramen door het aantal aanvragen te vermenigvuldigen met de huidige kostprijs per aanvraag. De uiteindelijke maatregelen die wij treffen bepalen de omvang van de financiële gevolgen.

Vraag (35):
Hoeveel extra fte en hoeveel jaar heeft de IND nodig voor het behandelen van de opgeschorte asielaanvragen, nu de dienst is bekostigd voor 25.000 eerste asielaanvragen per jaar en de bestaande achterstand nog moet wegwerken?

Antwoord:
Er zijn ruim 140.000 (peildatum 1 oktober 2026) RTB-asielaanvragen. Het individueel behandelen van al deze asielaanvragen is dermate ontwrichtend voor de IND dat dit geen reëel scenario is. Er wordt op dit moment gekeken hoe invulling gegeven kan worden aan de uitspraak en in hoeverre dat mogelijk is zonder afbreuk te doen aan de gemaakte afspraken rondom het Europees Asiel- en Migratiepact en het plan van aanpak met betrekking tot de openstaande asielaanvragen. De uitvoeringskosten zullen hoe dan ook over lange tijd verspreid worden in afwachting van een langere termijnoplossing.

Vraag (36):
Van hoeveel aanvragen zijn de wettelijke beslistermijnen van de opgeschorte aanvragen op het moment van antwoorden verstreken, en welk bedrag aan dwangsommen kan de Staat daardoor verschuldigd worden?

Antwoord:
Er zijn ruim 140.000 (peildatum 1 oktober 2026) RTB-asielaanvragen waarvan een groot deel buiten termijn is gelopen. Daarbij moet genoemd worden dat door het afschaffen van de dwangsommen voor de IND per 16 oktober 2026 in nieuwe beroepen niet tijdig beslissen geen bijkomende dwangsommen meer worden opgelegd. Er wordt op dit moment gekeken hoe invulling gegeven kan worden aan de uitspraak en in hoeverre dat mogelijk is zonder afbreuk te doen aan de gemaakte afspraken rondom het Migratiepact en het plan van aanpak met betrekking tot de openstaande asielaanvragen.

Vraag (37):
Welke niet-gouvernementele organisaties (ngo’s) ontvangen in 2027 geld uit deze begroting, hoeveel per organisatie en voor welke werkzaamheden?

Antwoord:
De begroting XX Asiel en Migratie bevat in Bijlage 2 (Subsidieoverzicht) de organisaties, het maximale financiële kader per subsidie en de werkzaamheden. Voor 2027 zijn de subsidies in de eerste tabel meestal nog niet beschikt; de genoemde bedragen zijn maximale kaders en kunnen bij beschikking afwijken. De tweede tabel specificeert ‘Overige subsidies’, hieronder worden de werkzaamheden per (lopende) subsidie toegelicht. De bedragen van de lopende subsidies per organisatie voor 2027 zijn terug te vinden in Bijlage 2 van de begroting. Daarbij wordt opgemerkt dat aflopende subsidie doorgaans opnieuw worden aangevraagd en worden beschikt ten laste van dit begrotingsartikel.

Specificatie werkzaamheden ‘Overige subsidies’

  • Federatie COC Nederland – Welcoming Equality 2026–2028: Verhogen van (gevoelens van) veiligheid in de asielopvang door het versterken van kennis en vaardigheden van medewerkers van het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) en LHBTI-contactpersonen, en ondersteuning van vrijwilligers van het Cocktailproject.

  • Movement on the Ground – Griekenland 2024–2026: Verbeteren van opvang en bescherming van alleenstaande minderjarige vreemdelingen in Griekenland.

  • Stichting Fier – Landelijk Interventieteam Vreemdelingenketen (LIV): Bijdragen aan nationale veiligheid door duiding van signalen van radicalisering en psychopathologie bij asielzoekers en statushouders. Het LIV is onderdeel van het Landelijk Steunpunt Extremisme (LSE).

  • Thuisgevers – De subsidie ondersteunt een pilot die de asielopvang ontlast door statushouders, in afwachting van definitieve huisvesting in hun gekoppelde gemeente, tijdelijk onder te brengen in ongeziene woonmogelijkheden. Het project bevordert integratie en lokaal draagvlak via sociale begeleiding door buddy’s. Daarnaast verkent en ontsluit het ongezien potentieel aan woonoplossingen door gemeenten een globaal beeld te geven van locaties, gebouwen en kavels die te transformeren zijn tot huisvesting voor alle spoedzoekers.

  • Save the Children – TeamUp 2025–2027 Sport- en spelactiviteiten ter bevordering van het psychosociaal welzijn van kinderen en jongeren in de asielopvang.

  • Stichting de Vrolijkheid – Kunstlab 2025–2028 Culturele en kunstzinnige activiteiten ter bevordering van het psychosociaal welzijn van kinderen en jongeren in de asielopvang.

  • Stichting Takecarebnb – Logeerregeling 2024–2026 : Matching tussen vergunninghouders en gastgezinnen voor de logeerregeling.

  • Stichting Takecarebnb – Pilot vrijwilligersvergoeding 2026–2027: Eenjarige pilot (1 mei 2026–30 april 2027) waarin via Takecarebnb bemiddelde gastgezinnen een vrijwilligersvergoeding ontvangen tijdens verblijf van een asielzoeker of statushouder.

  • Stichting ASKV – Medische Opvang Ongedocumenteerden (MOO) 2023–2026 Opvang en begeleiding van kwetsbare ongedocumenteerden met ernstige psychiatrische en/of somatische problematiek; doorontwikkeling van de methodiek.

  • Nederlandse Rode Kruis Ondersteuning aan het COA en gemeenten ten behoeve van de opvang van vluchtelingen

Specificatie subsidie ten laste van het Nationaal Programma Oekraïense vluchtelingen (eerste tabel).

  • Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) – Terugkeer International / Capaciteitsversterking Oekraïense gemeenten 2026–2028. Pilot voor capaciteitsversterking van Oekraïense gemeenten ten behoeve van duurzame wederopbouw als voorwaarde voor vrijwillige terugkeer. Totale beschikking: € 3.486.106,80

Specificatie ten laste van “REAN” en ” Overige Terugkeer”
Hieronder worden de werkzaamheden per (lopend) project toegelicht. De verwachte betalingen van de lopende projecten per NGO voor 2027 zijn terug te vinden in de bijlage. De genoemde bedragen zijn maximale kaders en kunnen bij beschikking afwijken. Daarbij wordt opgemerkt dat aflopende subsidieprojecten doorgaans opnieuw aangevraagd en worden beschikt ten laste van dit begrotingsartikel. Daarmee is deze bijlage nog niet de volledige lijst van betalingen die in 2027 zal plaatsvinden.

  • Stichting Solid Road – project ‘Nieuw Perspectief’ (2025-2027): tweejarig project voor het bieden van begeleiding bij terugkeer aan vreemdelingen met focus op Midden-Oosten en Noord-Afrika.

  • Stichting Solid Road – project ‘Syrië’ (2026-2027): eenmalig en eenjarig project met incidentele subsidie specifiek voor de begeleiding van zelfstandige terugkeer naar Syrië.

  • Stichting Wereldwijd – project WereldTools (2026-2028): tweejarig project voor het bieden van begeleiding bij terugkeer aan vreemdelingen met focus op leer-werktrajecten en stimuleren vakmanschap bij terugkeer naar Nigeria, Ghana, Gambia, Marokko, Indonesië, Guinee, Noord-Irak en de Filipijnen.

  • Stichting Vluchtelingenwerk Nederland – project ‘Met opgeheven hoofd 5’ (2026): eenjarig project voor het bieden van begeleiding bij terugkeer aan vreemdelingen met focus op kwetsbare en ongedocumenteerde vreemdelingen.

  • Stichting Rotterdams Ongedocumenteerde Steunpunt (ROS) – project Vice Versa 8.0 (2026-2028): tweejarig project voor het bieden van begeleiding bij terugkeer aan vreemdelingen met focus op regio Rotterdam.

  • Stichting Sociale Veiligheid Nederland – project ‘Terug naar Positief 2.0’ (2026): eenjarig project voor het bieden van begeleiding bij terugkeer aan vreemdelingen met focus op jongvolwassenen.

  • Stichting Barka – project ‘Reconnection’ (2026-2027): tweejarig project voor het bieden van begeleiding bij terugkeer aan EU-burgers waarbij sprake is van co-financiering door deelnemende gemeenten (Arnhem, Den Haag, Tilburg, Rotterdam, Utrecht).

  • International Organization for Migration (IOM) – projecten ‘AVRR-NL (Assisted Voluntary Return from the Netherlands) 2025-2027 – Return’ en ‘REAN (Return and Emigration of Aliens from the Netherlands) 2025-2027’: driejarige projecten voor het bieden van begeleiding bij vrijwillige terugkeer en re-integratie aan vreemdelingen uit derde landen.

Zie in de bijlage een tabel met de maximale betalingen

Vraag (38):
Welk doel van het asielbeleid dienen de subsidies aan COC Nederland, Movement on the Ground in Griekenland en Stichting de Vrolijkheid?

Antwoord:
De verstrekte subsidie aan de verschillende organisaties dienen verschillende doelen van het migratiebeleid. De subsidie aan COC is met name bedoeld om de kennis in de opvang te verbeteren met betrekking tot de omgang van de LHBTIQ+ gemeenschap. De subsidie aan Movement on the Ground in Griekenland heeft tot doel om de situatie van niet-begeleide minderjarigen (nbm) in Griekenland te verbeteren zodat nbm met een asielaanvraag in Griekenland bij een asielaanvraag in Nederland op grond van de Europese []-verordening kunnen worden overgedragen aan Griekenland. De subsidie aan Stichting de Vrolijkheid wordt verstrekt met het oog op het psychosociale welzijn van kinderen in de asielopvang

Vraag (39):
Hoeveel aantoonbare vertrekken leverde elke ngo met terugkeersubsidie (samen 4,6 miljoen euro in 2027) in 2025 en tot op heden in 2026 op?

Antwoord:
Het aantoonbaar vertrek in de periode van 1 januari 2025 tot en met 30 september 2026 waarbij ondersteuning heeft plaatsgevonden via IOM of een ngo die terugkeersubsidie heeft ontvangen is weergegeven in onderstaande tabel. Daarbij kunnen vreemdelingen ook via IOM vertrekken zonder dat zij voorkomen in de caseload van DTenV. Die zaken zijn niet opgenomen in cijfers in bijlage.


Vraag (40):
Klopt het dat op deze begroting voor nationaal grenstoezicht 0,2 miljoen euro resteert, nu van de 8,1 miljoen euro voor versterking van het grenstoezicht 7,9 miljoen euro naar Frontex gaat?

Antwoord:
Nee, de € 7,9 miljoen euro voor Frontex inzet is een voorlopige raming op het huidige prijspeil en kan nog wijzigen. De € 0,2 miljoen euro is gereserveerd voor loon- en prijsontwikkeling in 2027 en is geen vrij besteedbaar restant voor nationaal grenstoezicht. Dit bedrag wordt aangewend voor de loon- en prijsontwikkeling zodra de definitieve bedragen op prijspeil 2027 in de loop van 2027 zijn doorberekend.

Vraag (41):
Hoeveel geld en hoeveel marechaussees zijn in 2027 in totaal beschikbaar voor grenstoezicht?

Antwoord:
De middelen voor de Koninklijke Marechaussee maken geen onderdeel uit van de begroting van Justitie en Veiligheid, deze vallen onder de Defensiebegroting. Er is geen vastgezet specifiek aantal marechaussees exclusief voor grenstoezicht in Nederland aangewezen. Eerder is aangegeven dat het aantal fte voor onder andere grenscontroles "niet eenduidig te definiëren is" omdat de marechaussee deze taken flexibel en informatiegestuurd uitvoert binnen haar bestaande personele capaciteit. Voor de versterking van het grenstoezicht door de Koninklijke Marechaussee is vanaf 2025 45 miljoen euro, oplopend naar 151 miljoen euro structureel in 2029 aan additioneel budget beschikbaar gesteld aan Defensie. Hierbij wordt ingezet op zowel extra personele capaciteit als inzet van technische en innovatieve middelen

Vraag (42):
Is voor 2027 geld gereserveerd voor binnengrenscontroles? Zo ja, hoeveel?

Antwoord:
Nee. Voor 2027 is geen apart of extra budget gereserveerd specifiek voor binnengrenscontroles. Tot 30 september 2026 werden er binnengrenscontroles uitgevoerd o.g.v. Artikel 25 van de Schengengrenscode. Sindsdien vindt het binnengrenstoezicht plaats o.g.v. Artikel 23 van de Schengengrenscode, binnen het kader van Mobiel Toezicht Veiligheid (MTV). Dit toezicht wordt uitgevoerd binnen de bestaande capaciteit en het bestaande budget van de Koninklijke Marechaussee op de Defensiebegroting.

Vraag (43):
Waarom liggen de streefwaarden voor vertrek (30% zelfstandig, 20% gedwongen) lager dan de realisatie van 2025 (37% en 27%)?

Antwoord:
De realisatie in 2025 was met 37% zelfstandig en 27% gedwongen vertrek hoger dan de vastgestelde streefwaarden voor vertrek. De realisatiecijfers over 2023 en 2024 lagen echter grotendeels rond de vastgestelde streefwaarden. De hogere realisatie in 2025 wordt verklaard door een toename van het vertrek van vreemdelingen met de Syrische, Algerijnse en Mongoolse nationaliteit.
De streefwaarden voor vertrek zijn gestandaardiseerde (minimale) streefwaarden die voor een langere periode worden vastgesteld. De daadwerkelijke realisatie is echter afhankelijk van veel factoren zoals de medewerking van herkomstlanden en de specifieke samenstelling van de caseload. Vaak kan een onder of -overschrijding ook niet worden toegeschreven één oorzaak. De streefwaarden worden niet aangepast als de realisatie incidenteel hoger of lager uitkomt. Als er sprake is van factoren die aantoonbaar structureler van aard zijn, dan worden de streefwaarden wel aangepast.

Vraag (44):
Welk bedrag is in 2027 gereserveerd voor terugkeerhubs?

Antwoord:
Innovatieve oplossingen waaronder terugkeerhubs zijn onderdeel van de partnerschapsinzet. De voor de partnerschappen gereserveerde middelen kunnen ook ingezet worden voor het operationaliseren van bijvoorbeeld terugkeerhubs. Momenteel worden er gesprekken gevoerd met mogelijke partnerlanden over het opzetten van een terugkeerhub. Op dit moment zijn nog geen afspraken gemaakt over de financiering. De kosten zijn afhankelijk van de verdere uitwerking.

Vraag (45):
Hoeveel betaalt Nederland in 2027 en de jaren daarna aan het Europese solidariteitsmechanisme?

Antwoord:
De bijdrage van Nederland aan het Europese solidariteitsmechanisme over 2026 bedraagt 10,95 mln. euro. Deze bijdrage wordt begin 2027 betaald. De bijdrage over 2027 en latere jaren is nog niet bekend.

Vraag (46):
Wat kost een opvangplek bij het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) in 2027 gemiddeld per jaar, in reguliere opvang en in noodopvang?

Antwoord:
Deze vraag heeft betrekking op 2027, het begrotingstraject (inclusief herijken kostprijzen) is nog niet afgerond. De gemiddelde kosten per bewoner voor een noodopvangplek was in 2025 € 65.137 en voor een reguliere plek was dit in 2025 een bedrag van € 33.374.

Vraag (47):
Hoeveel statushouders houden een COA-plek bezet, en wat kost dat per jaar?

Antwoord:
Gemiddeld verbleven er in 2025 ca. 18.580 statushouders op de COA-locaties. De gemiddelde verblijfsduur van een statushouder in de opvang was in 2025 8,6 maanden. De gemiddelde opvangkosten per bewoner per jaar betroffen in 2025 € 49.363. Dit betekent dat de opvang van statushouders in 2025 in totaal circa € 657 miljoen jaarlijks kost (let op: prijspeil 2025).

Vraag (48):
Hoeveel criminele asielzoekers en statushouders zijn er in 2025 uitgezet?

Antwoord:
In 2025 zijn 800 vreemdelingen met een VRIS-label (vreemdelingen in de strafrechtketen) gedwongen uit Nederland vertrokken. DTenV zet geen statushouders uit omdat zij rechtmatig verblijf hebben in Nederland.
Bij vreemdelingen die rechtmatig verblijf hebben in Nederland en onherroepelijk zijn veroordeeld voor een misdrijf, wordt door de IND aan de hand van de glijdende schaal bepaald of het verblijfsrecht kan worden ingetrokken. Dit betreft een afweging tussen de opgelegde straf en de duur van het verblijf in Nederland. Indien het verblijfsrecht wordt ingetrokken, is vertrek aan de orde. In 2025 zijn 20 asielvergunningen ingetrokken op grond van openbare orde.
Bron: DTenV: Peildatum 30-9-2026. Cijfers zijn afgerond op tientallen. Aantallen kleiner dan 5 worden weergeven met “<5” en 0 blijft 0.

Vraag (49):
Hoeveel criminele asielzoekers en statushouders zijn er tot nu toe in 2026 uitgezet?

Antwoord:
In de periode van 1 januari 2026 tot en met 30 september 2026 zijn 610 vreemdelingen met een VRIS-label (vreemdelingen in de strafrechtketen) gedwongen uit Nederland vertrokken. DTenV zet geen statushouders uit omdat zij rechtmatig verblijf hebben in Nederland.
Bij vreemdelingen die rechtmatig verblijf hebben in Nederland en onherroepelijk zijn veroordeeld voor een misdrijf, wordt door de IND aan de hand van de glijdende schaal bepaald of het verblijfsrecht kan worden ingetrokken. Dit betreft een afweging tussen de opgelegde straf en de duur van het verblijf in Nederland. Indien het verblijfsrecht wordt ingetrokken, is vertrek aan de orde. Tot 1 juli 2026 zijn 90 asielaanvragen afgewezen op grond van openbare orde. Tot 1 juli 2026 zijn 10 asielvergunningen ingetrokken op grond van openbare orde.

Bron: DTenV: Peildatum 30-9-2026. Cijfers zijn afgerond op tientallen. Aantallen kleiner dan 5 worden weergeven met “<5” en 0 blijft 0.

Vraag (50):
Hoe vaak heeft er aan de Provinciale Regietafels een uitruil plaatsgevonden tussen gemeenten om tot een verdeling van de opvangopgaven van de Spreidingswet te komen? Werd daarbij ook rekening gehouden met de hoeveelheid Oekraïense ontheemden die gemeenten opvangen?

Antwoord:
De Provinciale Regietafels bezien de opvangopgave in samenhang. Het doel is dat gemeenten onderling de verschillende opgaven zoals Opvang Oekraïense ontheemden, huisvesting statushouders en asiel kunnen uitruilen om zo te komen tot een goede verdeling. Er is geen cijfermatig beeld over hoeveel uitruilafspraken op de verschillende opgaven zijn gemaakt. In het kader van de Spreidingswet is er zicht op de uitruilafspraken die over asiel worden gemaakt zoals doorgegeven in de provinciale verslagen in de eerste cyclus.
Er zijn provincies die (regio)afspraken over de verdeling en invulling van de provinciale opgaven hadden. Hier is niet uitgeruild. In de provincies zonder (regio)afspraken zijn door ongeveer 20 gemeenten uitruilafspraken op de asielopgave gemaakt.
De overlegfase voor de tweede cyclus van de Spreidingswet loopt tot 1 december 2026. Dan is er nieuw inzicht in de gemaakte uitruilafspraken.

Vraag (51):
Hoeveel statushouders zijn er in 2025 doorgestroomd naar een sociale huurwoning?

Antwoord:
In 2025 zijn 31.170 statushouders, die vallen onder de taakstelling, gehuisvest in een gemeente.

Gemeenten kiezen zelf welke huisvesting ze aanbieden: bijvoorbeeld een sociale huurwoning, een tijdelijke woonvorm of een gedeelde woning. Het Rijk ondersteunt gemeenten met subsidies, advies en handreikingen om sneller huisvesting voor statushouders te realiseren.
Voor de gegevens over het aantal corporatiewoningen dat wordt betrokken door huishoudens met statushouders wordt uw Kamer verwezen naar het CBS. De meest recente gegevens zien op 2024.

Bronnen: COA, Overzicht huisvesting vergunninghouders d.d. 1 januari 2026. Aantallen afgerond op tientallen. CBS, Starters in corporatiewoningen zijn steeds vaker statushouders | CBS

Vraag (52):
Hoeveel statushouders zijn er tot nu toe in 2026 doorgestroomd naar een sociale huurwoning?

Antwoord:
In 2026 t/m september zijn 22.260 statushouders, die vallen onder de taakstelling, gehuisvest in een gemeente.

Gemeenten kiezen zelf welke huisvesting ze aanbieden: bijvoorbeeld een sociale huurwoning, een tijdelijke woonvorm of een gedeelde woning. Het Rijk ondersteunt gemeenten met subsidies, advies en handreikingen om sneller huisvesting voor statushouders te realiseren.

Voor de gegevens over het aantal corporatiewoningen dat wordt betrokken door huishoudens met statushouders wordt uw Kamer verwezen naar het CBS. De meest recente gegevens zien op 2023.

Bronnen: COA, Overzicht huisvesting vergunninghouders d.d. 1 oktober 2026. Aantallen afgerond op tientallen. CBS, https://www.cbs.nl/nl-nl/maatwerk/2025/48/vrijgekomen-corporatiewoningen-2018-2023

Vraag (53):
Hoeveel statushouders zijn er in 2025, en tot op heden in 2026, doorgestroomd naar een flexibele woonvorm?

Antwoord:
Hiervan zijn geen exacte cijfers bekend. Wel is het aantal geplande woningen bekend op basis van aanvragen via de Stimuleringsregeling Flex- en Transformatiewoningen (SFT) in 2025 en 2026. Dit aantal betreft het aantal woningen, niet het aantal statushouders. Afhankelijk van de grootte van de huishoudens ligt het aantal statushouders dus hoger.

Voor cijfers zie bijlage

Vraag (54):
Hoeveel opvangplekken en hoeveel woningen voor statushouders zijn er al onder de Doelgroep Flexibele regeling (DFR) tot stand gekomen?

Antwoord:
Onder de Regeling tijdelijke bekostiging opvang en huisvesting gemeenten/Doelgroep Flexibele Regeling (DFR) die per 1 juli 2026 inwerking is getreden zijn tot en met september aanvragen goedgekeurd voor in totaal 133 plekken voor statushouders. De realisatie van de opvangplekken heeft nog voorbereidingstijd, dus een akkoord bevonden aanvraag leidt niet onmiddellijk tot een gerealiseerde opvangplek. Voor het aantal gerealiseerde opvangplekken onder de DFR zie de beantwoording op vraag 89.

Vraag (55):
Hoe vaak is in 2025 de verblijfsvergunning van een statushouders ingetrokken op basis van de glijdende schaal?

Antwoord:
In 2025 zijn 20 asielvergunningen ingetrokken op grond van openbare orde. Tot de inwerkingtreding van het Europees Asiel- en Migratie Pact op 12 juni 2026 vormde toetsing aan de glijdende schaal een vast onderdeel van de beoordeling of een asielvergunning kon worden ingetrokken op grond van openbare orde.
Bron: IND. Cijfers afgerond op tientallen.

Vraag (56):
Hoe vaak is in 2026 de asielaanvraag van een vreemdeling ingetrokken op basis van de glijdende schaal?

Antwoord:
Allereerst wordt opgemerkt dat een asielaanvraag niet door de IND kan worden ingetrokken, maar kan een aanvraag alleen worden afgewezen op grond van openbare orde. Asielvergunningen kunnen wel worden ingetrokken, nadat er getoetst is aan de glijdende schaal.

Tot 1 juli 2026 zijn 90 asielaanvragen afgewezen op grond van openbare orde.
Tot 1 juli 2026 zijn 10 asielvergunningen ingetrokken op grond van openbare orde.

Bron: IND. Aantallen zijn afgerond op tientallen.

Vraag (57):
Hoeveel vreemdelingen die sinds de inwerkingtreding van het EU Asiel- en migratiepact in Nederland een eerste aanvraag hebben ingediend, zijn aan de buitengrens of in een doorreisland gescreend en staan dus geregistreerd in het Eurodac-systeem?

Antwoord:
Van de vreemdelingen die sinds 12 juni 2026 een eerste asielaanvraag hebben ingediend in Nederland, hadden 3.590 vreemdelingen reeds een registratie in Eurodac. Deze registratie kan echter ook nog van vóór de implementatie van de screeningsverordening zijn. Op dit moment kan de IND in de cijfers nog geen onderscheid maken tussen registraties van voor en na de implementatie van de screeningsverordening. Er wordt momenteel gewerkt aan een oplossing om deze gegevens wel volledig te kunnen ontsluiten. Deze vraag kan momenteel dan ook niet worden beantwoord.

Vraag (58):
Welk percentage van gezinshereniging betreft personen uit niet-westerse herkomstlanden? Kunt u dit uitsplitsen per jaar voor 2020, 2021, 2022, 2023, 2024, 2025 en 2026 tot en met het meest recente beschikbare moment?

Antwoord:
Voor de lijst van niet-westerse herkomstlanden is gebruik gemaakt van de omschrijving van niet westers die wordt gehanteerd door het Centraal Bureau voor de Statistiek. Volgens het CBS wordt een persoon met een migratieachtergrond van een van de landen in Afrika, Latijns-Amerika en Azië (exclusief Indonesië en Japan) of Turkije aangemerkt als niet-westers.

Het percentage van gezinshereniging (asiel en regulier) met personen uit een niet-westers herkomstland (t.o.v. totale gezinshereniging) is in 2021 83%, in 2022 84%, in 2023 85%, in 2024 85%, in 2025 85% en in 2026 tot en met september 82%.

Voor de volledig wordt opgemerkt dat genoemde percentages alleen zien op de nationaliteiten waarvoor een verblijfsvergunning moet worden aangevraagd. EU-burgers hebben in beginsel het recht zich in Nederland te vestigen op grond van het vrij verkeer van personen.

Bron: IND

Vraag (59):
Hoeveel van de Syriërs die zich in Nederland bevinden zijn inmiddels genaturaliseerd, hoeveel naturalisaties van Syriërs worden dit jaar nog verwacht en bij hoeveel van deze naturalisaties is geen paspoort of geboorteakte overgelegd?

Antwoord:
In de periode 1-1-2015 tot en met 01-10-2026 zijn in totaal 100.950 Syriërs genaturaliseerd.

Op 1-10-2026 stonden er nog 1.180 naturalisatieaanvragen van Syriërs open waar nog een beslissing op moet worden genomen.[1].

De IND beschikt niet over gegevens hoeveel Syriërs geen paspoort of geboorteakte hebben overgelegd bij hun naturalisatieverzoek. Hierbij dient te worden opgemerkt dat van vreemdelingen die in het bezit zijn van een asielvergunning niet wordt verlangd dat een paspoort en een geboorteakte wordt overgelegd.

Bron: IND, standdatum 1-10-2026, afgerond op tientallen

Vraag (60):
Hoeveel gezinsleden laat een zich in Nederland verblijvende vreemdeling gedurende zijn leven gemiddeld naar Nederland komen?

Antwoord:
Deze vraag kan niet worden beantwoord. Wel is de vraag te beantwoorden hoeveel partners c.q. gezinsleden niet-Nederlandse referenten gemiddeld in de periode januari 2014 tot en met september 2026 naar Nederland hebben laten komen in het kader van reguliere gezinshereniging/gezinsvorming dan wel artikel 8 EVRM (familie- en gezinsleven). Dit is gemiddeld 1,50. Voor MVV nareis en 8 EVRM bij nareis is dit voor dezelfde periode gemiddeld 2,97.

Vraag (61):
Hoe vaak is door Machtiging tot Voorlopig Verblijf (MVV)-plichtige vreemdelingen in Nederland een aanvraag om een reguliere verblijfsvergunning ingediend, waarbij toch niet aan het MVV- vereiste is voldaan?

Antwoord:
In 2025 zijn in totaal 20.250 aanvragen voor een reguliere verblijfsvergunning zonder MVV van vreemdelingen uit MVV-plichtige landen afgehandeld. Daarvan zijn 3.580 aanvragen afgewezen. Ook vallen 2.380 zaken onder het kopje ‘overige’ afdoening. Denk hierbij bijvoorbeeld aan het intrekken van een aanvraag of het overlijden van de aanvrager.

Redenen voor afwijzing van de aanvraag zijn - naast het niet voldoen aan het MVV-vereiste - bijvoorbeeld het niet hebben van voldoende en duurzame middelen van bestaan, het niet overleggen van de gevraagde bewijsstukken en documenten ten aanzien van de identiteit en
nationaliteit en de (on)gehuwde relatie met de referent in Nederland.

Vrijstelling van het MVV-vereiste kan op diverse gronden worden verleend, bijvoorbeeld wanneer een vreemdeling in Nederland is geboren en ook de ouders in het bezit zijn van een geldige verblijfsvergunning. Ook vreemdelingen die in het bezit zijn van een geldige verblijfsvergunning van een ander Schengenland zijn onder voorwaarden vrijgesteld van het MVV-vereiste.

Een volledig overzicht van vrijstellingsgronden is te vinden op:
www.ind.nl/paginas/mvv-vrijstellingscategorieën.aspx.

Bron: IND, cijfers afgerond op tientallen.




Vraag (62):
Hoeveel vreemdelingen zijn vorig jaar vrijgesteld van het MVV-vereiste en op welke gronden?

Antwoord:
In 2025 zijn in totaal 20.250 aanvragen voor een reguliere verblijfsvergunning zonder MVV van vreemdelingen uit MVV-plichtige landen afgehandeld. Daarvan zijn 14.290 aanvragen ingewilligd, hetgeen betekent dat deze vreemdelingen zijn vrijgesteld van het MVV-vereiste. Ook vallen 2.380 onder het kopje overig. Denk hierbij bijvoorbeeld aan het intrekken van een aanvraag of het overlijden van de aanvrager.

Vrijstelling van het MVV-vereiste kan op diverse gronden worden verleend, bijvoorbeeld wanneer een vreemdeling in Nederland is geboren en ook de ouders in het bezit zijn van een geldige verblijfsvergunning. Ook vreemdelingen die in het bezit zijn van een geldige verblijfsvergunning van een ander Schengenland zijn onder voorwaarden vrijgesteld van het MVV-vereiste. Er kunnen meerdere vrijstellingsgronden tegelijk aan de orde zijn.

Een volledig overzicht van vrijstellingsgronden is te vinden op
www.ind.nl/paginas/mvv-vrijstellingscategorieën.aspx.

Bron: IND, cijfers afgerond op tientallen.


Vraag (63):
Hoeveel reguliere verblijfsvergunningen zijn er ingetrokken nadat er uit tips, signalen van derden of openbare bronnen gebleken is dat de migrant een bedreiging is voor de nationale veiligheid?

Antwoord:
De gevraagde cijfers kunnen niet worden gegenereerd uit de informatiesystemen van de IND.

Vraag (64):
Hoeveel wapens zijn er dit jaar aangetroffen in en rondom de COA-locaties?

Antwoord:
Dit valt onder (Vuur)wapenmisdrijven zoals opgenomen in WODC-rapportage ‘Incidenten en misdrijven onder bewoners van COA- en gemeentelijke opvanglocaties 2019-2025’. Dit betreft alle door de politie geregistreerde misdrijven die vallen onder de Wet Wapens en Munitie. In 2025 waren er 105 registraties voor deze delictcategorie waarbij de verdachte op het moment van het plegen van het misdrijf in een COA- of tijdelijke gemeentelijke opvang verbleef. Bron: Tweede Kamer, vergaderjaar 2025–2026, 19 637, nr. 3614

Vraag (65):
Hoe vaak hebben u en andere leden van het kabinet negatieve prikkels aangewend om landen van herkomst te bewegen tot het terugnemen van onderdanen? Welke sancties zijn er uitgevoerd?

Antwoord:
Voor landen die onvoldoende meewerken op terugkeer kan het kabinet inzetten op maatregelen zoals visummaatregelen onder artikel 25bis van de Visumcode. Deze visummaatregelen worden genomen in EU verband waardoor de inzet meer gewicht in de schaal legt. Tot nu toe namen de LS negatieve maatregelen aan in 2021 en 2022 tegen Gambia, in 2024 tegen Ethiopië en in 2026 tegen Somalië en Guinee. In het geval van Gambia verbeterde de samenwerking sterk en werden de visummaatregelen in 2024 gedeeltelijk opgeheven. Ook ten aanzien van Ethiopië is de terugkeersamenwerking verbeterd en zijn de maatregelen dit jaar opgeheven. Daarnaast heeft het kabinet zich ervoor ingezet om in de herziening van het EU Algemeen Preferentieel Stelsel, waaronder bepaalde ontwikkelingslanden tariefpreferenties genieten, een koppeling op te nemen met terugkeersamenwerking en zet het kabinet zich in om dit in 2027 te operationaliseren.

Vraag (66):
Hoeveel asieladvocaten zijn er momenteel in Nederland? Hoeveel zaken behandelen zij per jaar en hoeveel verdienen zij hier gemiddeld mee?

Antwoord:
In Nederland stonden eind 2024 376 advocaten ingeschreven bij de Raad voor Rechtsbijstand met de specialisatie asielrecht. In 2024 behandelden in totaal 432 advocaten één of meer asielzaken. Dat aantal is sinds 2015 vrijwel gelijk gebleven. Het aantal asieltoevoegingen steeg in dezelfde periode van 31.977 naar 42.421, waardoor de werklast per advocaat aanzienlijk is toegenomen. Uit een recente enquête van het Kenniscentrum Stelsel Gesubsidieerde Rechtsbijstand onder asieladvocaten blijkt dat 50% van de respondenten in 2025 tussen de 101 en 200 toevoegingen had.
Voor alle advocaten geldt een jaarlijks maximum aan toevoegingen. De Raad voor Rechtsbijstand drukt dat maximum uit in gewogen toevoegingseenheden, zodat rekening wordt gehouden met de samenstelling van de zaken in een praktijk. Per 1 januari 2026 heeft de Raad het maximum verlaagd van 250 naar 225 eenheden, en per 1 januari 2027 gaat het naar 200. Het doel is de kwaliteit van de rechtsbijstand te bewaken. Sinds de jaren negentig, toen het maximum van 250 werd vastgesteld, zijn zowel de gemiddelde tijdsbesteding als het gemiddelde aantal punten per toevoeging gestegen.
Asieladvocaten ontvangen een vaste vergoeding binnen het stelsel van gesubsidieerde rechtsbijstand via de Raad voor Rechtsbijstand op basis van een puntensysteem. Het tarief per punt bedraagt € 143,04. Voor een asielprocedure is per fase een vast aantal punten toegekend, zoals vastgesteld in het Besluit vergoedingen rechtsbijstand. Het inkomen van een asieladvocaat is daarmee afhankelijk van zowel het aantal als het type asielzaken dat wordt behandeld.

Vraag (67):
Welke organisaties in Nederland houden zich bezig met de behartiging van belangen van vreemdelingen en worden gesubsidieerd door de Nederlandse overheid? Hoeveel gemeenschapsgeld ontvangen zij, uitgesplitst naar subsidies door het Rijk en gemeenten?

Antwoord:
Het Ministerie van J&V subsidieert een aantal organisaties die zich inzet voor de belangen van vreemdelingen. Die inzet is breder dan belangenbehartiging. Hieronder is weergegeven met welke organisaties J&V op dit moment een subsidierelatie heeft in het kader van migratie. J&V houdt geen overzicht bij van de subsidierelaties die gemeenten of andere onderdelen van het Rijk hebben met organisaties.

37.7 Nationaal Programma Oekraïense Ontheemden
Voor het Nationaal Programma Oekraïense Vluchtelingen is voorzien in bijna € 17 mln. aan subsidies voor niet-gouvernementele organisaties. Onder andere Vluchtelingenwerk Nederland, Psyglobal, Loket Ontheemden Oekraïense PSH (LOOP) en Trimbos ontvangen een subsidie uit dit budget.

37.4 Toegang, toelating en opvang vreemdelingen
Vanuit het bestuursdepartement wordt ongeveer € 29 mln. aan subsidies verstrekt aan niet- en intergouvernementele organisaties. Dit betreft o.a. Vluchtelingenwerk Nederland, het Nederlandse Rode Kruis en International Organization for Migration.

37.5 Terugkeer en bewaring vreemdelingen
Vanuit DTenV wordt ongeveer 12 mln. aan subsidies verstrekt aan niet- en intergouvernementele organisaties. Dit betreft o.a. International Organization for Migration, Stichting Barka, Solid Road en Stichting Wereldwijd.

Vraag (68):
Hoeveel verblijfsprocedures doorloopt een vreemdeling gemiddeld wiens eerste verblijfsaanvraag is afgewezen? Hoe verhoudt dit zich tot voorgaande jaren?

Antwoord:
Om inzicht te verkrijgen in het aantal verblijfsprocedures dat een vreemdeling doorloopt, nadat de eerste aanvraag is afgewezen, is een complexe analyse nodig die niet binnen de beantwoordingstermijn is te realiseren.
Voor een (gedeeltelijk) inzicht in het procedeergedrag van vreemdelingen wijs ik u op een onderzoek dat de IND in 2025 heeft gedaan naar stapelgedrag [1]. Daarnaast wordt u verwezen naar een ouder rapport van de onderzoekscommissie Langdurig verblijvende vreemdelingen zonder bestendig verblijfsrecht dat in juni 2019 aan uw Kamer is toegezonden [2]. In bijlage C, vanaf pagina 118 treft u onder meer een cijfermatige analyse van de afwikkeling van de in 2017 en 2018 ingediende eerste asielverzoeken, en aanvullende informatie over tweede en volgende asielprocedures.

[1] infographic-ind-procedures-voorafgaand-aan-inwilliging-september-2025.pdf.
[2] Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 19 637, nr. 2501.


Vraag (69):
Hoeveel Oekraïners met een tijdelijke beschermingsstatus hebben een betaalachterstand in Nederland?

Antwoord:
Er is geen landelijke, overkoepelende registratie door gemeenten over betaalachterstanden van ontheemden. Gemeentelijke vorderingen en eventuele achterstanden worden lokaal geadministreerd door gemeenten en hun uitvoeringsorganisaties. Het Rijk beschikt daarom niet over een landelijk aantal van ontheemden uit Oekraïne met tijdelijke bescherming met een betaalachterstand bij gemeenten.

Vraag (70):
Wat is het totale openstaande bedrag van alle Oekraïners die een betaalachterstand hebben? Wat is de hoogste achterstand en wat is de gemiddelde achterstand?

Antwoord:
Gemeenten administreren openstaande posten in hun eigen financiële systemen, zonder landelijke standaard voor uitsplitsing naar deze specifieke doelgroep. Daardoor kan het Rijk geen totaalbedrag van de achterstand, hoogste achterstand of gemiddelde achterstand voor ontheemden uit Oekraïne met een tijdelijke bescherming in kaart brengen.

Vraag (71):
Hoe vaak is er een incassoprocedure gestart om de betalingen alsnog te innen?

Antwoord:
Besluiten over aanmaning en (buiten)gerechtelijke incasso bij gemeentelijke vorderingen worden door gemeenten genomen op basis van hun verordeningen en uitvoeringsbeleid. Er is geen centrale registratie van het aantal opgestarte incassotrajecten voor ontheemden uit Oekraïne met een tijdelijke bescherming. Er is geen landelijk beeld hiervan. We ontvangen geen signalen dat het (de meeste) gemeenten niet lukt een eigen bijdrage te innen.

Vraag (72):
Zijn er ook gemeentes overgegaan tot het kwijtschelden van de achterstallige betalingen? Hoe vaak is dit gebeurd?

Antwoord:
Gemeenten kunnen binnen de geldende kaders kwijtschelding verlenen voor bepaalde gemeentelijke belastingen en heffingen, bijv. wanneer er zwaarwegende factoren in individuele gevallen zijn. Of, en hoe vaak, kwijtschelding wordt verleend, wordt lokaal geregistreerd. Het Rijk beschikt niet over een landelijke telling, en er is geen uniforme uitsplitsing naar ontheemden uit Oekraïne met een tijdelijke bescherming.

Vraag (73):
Hoeveel van de strafzaken waarin een asielzoeker of statushouder als verdachte betrokken was, zijn door het Openbaar Ministerie geseponeerd? Kunnen deze cijfers worden uitgesplitst naar het type sepot?

Antwoord:
Volgens het WODC-rapport ‘Incidenten en misdrijven onder bewoners van COA- en gemeentelijke opvanglocaties 2019-2025’ heeft het Openbaar Ministerie in 2025 4.145 misdrijfzaken afgedaan waarvan de verdachte ten tijde van het misdrijf op een COA-locatie verbleef. Hiervan werden 1.370 zaken geseponeerd, ofwel 33 procent. Cijfermatige gegevens over het type sepot zijn niet beschikbaar. Bron: Tweede Kamer, vergaderjaar 2025–2026, 19 637, nr. 3614

Vraag (74):
Hoeveel mensen lukt het zelfstandig de tablet in te vullen in de fase van Ontvangst en Voorbereiding Asielaanvraag (OVA) van de nieuwe asielprocedure (uitgesplitst naar aantal en percentage)?

Antwoord:
Volwassen vreemdelingen en begeleide minderjarigen dienen indien mogelijk zelfstandig een aanvraag in via de tablet. Niet-begeleide minderjarigen worden altijd door een IND-medewerker begeleid en gebruiken geen tablet. Door opstartproblemen met de technische ondersteuning en de procesinrichting zijn er momenten geweest dat alle vreemdelingen begeleid het OVA-proces hebben doorlopen. Hierdoor kan nog geen betrouwbaar beeld worden geschetst over de zelfredzaamheid van vreemdelingen bij het indienen van asielaanvragen via de tablet.

Vraag (75):
Zijn de ingevulde gegevens op de tablets voldoende qua kwaliteit voor de verdere procedure?

Antwoord:
De kwaliteit van de antwoorden in de selfservice is over het algemeen goed. De vragen zijn zo begrijpelijk mogelijk geformuleerd en bestaan waar mogelijk uit gesloten vragen. In de ontwerpfase is dit reeds uitgebreid getest en afgestemd met verschillende ketenpartners. Aanvragers die niet in staat zijn om de tablet te gebruiken doorlopen dezelfde vragen mondeling met een IND-medewerker en een tolk. Dit wordt voorafgaand aan het OVA (Ontvangst en Voorbereiden Asielaanvraag) proces samen met de vreemdeling ingeschat en gedurende het proces gemonitord. Mocht de aanvrager toch niet voldoende in staat zijn om de vragen zelfstandig in te vullen wordt overgeschakeld naar een begeleid proces. Mochten er toch vragen onjuist of onduidelijk worden ingevuld, dan is er in het vervolgproces ruimte om dit te verifiëren of te verduidelijken. De vragen worden voortdurend aangescherpt en verder verduidelijkt om nog betere resultaten te behalen. De IND blijft hier in de komende periode op inzetten.

Vraag (76):
Hoeveel asielgehoren zijn niet doorgegaan sinds 12 juni 2026 (uitgesplitst naar aantal, en percentage)? Is dit een stijging of een daling ten opzichte van de situatie voor 12 juni 2026, en met hoeveel?

Antwoord:
De IND kan hier geen cijfers over leveren. In de eerste weken na 12 juni 2026 speelde onder meer vervoersproblematiek waardoor vreemdelingen niet (tijdig) naar het gehoor konden komen. Hierdoor zijn er in het begin gehoren niet doorgegaan. Deze problemen zijn sindsdien opgelost.


Vraag (77):
Hoeveel asielgehoren zijn sinds 12 juni 2026 afgebroken omdat tijdens het gehoor blijkt dat er onvoldoende informatie beschikbaar was uit de screeningsfase?

Antwoord:
Na de screeningsfase worden er diverse aanvullende onderzoeken gedaan. Nadat deze onderzoeken zijn afgerond, vindt het gehoor plaats. Als het gehoor eenmaal gestart is, wordt deze niet afgebroken omdat er te weinig informatie is. Het kan voorkomen dat er aanvullend gehoord moet worden omdat er nog meer informatie nodig is voor een zorgvuldig besluit. Dit is niet anders dan in de situatie vóór 12 juni 2026. Er zijn dus geen asielgehoren afgebroken tijdens het gehoor omdat er onvoldoende informatie beschikbaar was uit de screeningsfase.

Vraag (78):
Hoeveel verzoeken tot nareis zijn er door de IND behandeld sinds invoering van het migratiepact?

Antwoord:
Vanaf de invoering van het Europees Migratiepact op 12 juni 2026 is op 3.580 aanvragen voor MVV nareis beslist. Hiervan waren 30 aanvragen ingediend op of na 12 juni 2026. Bron: IND (peildatum: 1 oktober 2026). Aantallen afgerond op tientallen.

Vraag (79):
Hoeveel claims zijn er gelegd op Italië en Griekenland? Hoeveel claimverzoeken zijn actief (en dus niet fictief) geaccepteerd? Hoeveel overdrachten hebben er plaatsgevonden?

Antwoord:
Tussen januari 2026 tot 1 oktober 2026 zijn 1.230 claims verzonden aan Griekenland en 1.070 aan Italië. Van deze claims zijn door Griekenland 130 claims geaccepteerd. Door Italië zijn 890 claims geaccepteerd. Dit betreft zowel actieve als fictieve akkoorden. Het is niet mogelijk gebleken hierin cijfermatig onderscheid te maken. Fictieve akkoorden ontstaan wanneer een lidstaat niet tijdig reageert op een claim. De betreffende lidstaat wordt evengoed juridisch verantwoordelijk voor de behandeling van het asielverzoek. Er hebben tussen januari 2026 en 1 oktober 2026 minder dan 10 overdrachten plaatsgevonden naar Italië, geen naar Griekenland. Er hebben geen overdrachten naar Griekenland plaatsgevonden omdat tot 19 oktober 2026 niet werd beslist op zaken waarin Griekenland de verantwoordelijke lidstaat was in verband met het ontbreken van informatie, die vanuit Griekenland diende te worden aangeleverd, voor het weerleggen van eerdere jurisprudentie.

Bron: IND (Peildatum: 13 oktober 2026). Aantallen afgerond op tientallen.

Vraag (80):
Hoe hoog worden de kosten van een terugkeerhub geschat, zowel voor de hub in zijn totaliteit als de kosten per persoon die richting de terugkeerhub wordt gestuurd?

Antwoord:
Innovatieve oplossingen waaronder terugkeerhubs zijn onderdeel van de partnerschapsinzet. De voor de partnerschappen gereserveerde middelen kunnen ook ingezet worden voor het operationaliseren bijvoorbeeld terugkeerhubs. Momenteel worden er gesprekken gevoerd met mogelijke partnerlanden over het opzetten van een terugkeerhub. Op dit moment zijn nog geen afspraken gemaakt over de financiering. De kosten zijn afhankelijk van de verdere uitwerking. Zodra hierover meer duidelijkheid bestaat, zal ik uw Kamer hierover informeren.

Vraag (81):
Kunt u uiteenzetten hoeveel budget er is gereserveerd voor het 'concreet werken aan een toekomstbestendig mondiaal migratiesysteem'?

Antwoord:
In het kader van de taskforce is in totaal vanuit de respectievelijke begrotingen van BHO en A&M op basis van de voorjaarsbesluitvorming oplopend tot 123 miljoen euro per jaar in 2029 begroot voor ontwikkelingshulp (ODA-uitgaven) en non-ODA uitgaven t.b.v. migratiesamenwerking- en partnerschappen. Een deel hiervan is voor de jaren 2026-2028 overgeheveld naar de A&M begroting (zie kopje incidenteel hieronder).
De middelen voor migratiepartnerschappen staan als volgt begroot op de AenM-begroting:
Structureel:
2026-2028: € 6,8 mln.
Vanaf 2029 is er structureel 12,8 miljoen beschikbaar.

Sinds 2025 zijn er incidentele middelen beschikbaar gesteld bovenop de structurele 6,8 miljoen. Dit is voor 2025 10 miljoen, 2026 10 miljoen, 2027 22 miljoen en 2028 22 miljoen.

Voor de begroting van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking (BHOS) geldt dat jaarlijks middelen worden gereserveerd voor migratiesamenwerking, waarbij migratiepartnerschappen een belangrijk onderdeel vormen van de inzet. De inzet specifiek gericht op asiel en migratie complementeert de inzet van de BHO op het gebied van migratie: bevorderen terugkeer, tegengaan irreguliere migratie, inzet keten bij grensmanagement, aanpak mensenhandel/-smokkel, aansluiting bij EU-partnerschappen, pilots. Concreet gaat het om een oplopend bedrag van ongeveer EUR 107 miljoen in 2027, EUR 113 miljoen in 2028 en 123 miljoen in 2029 dat beschikbaar is voor migratiesamenwerking, inclusief de financiering van migratiepartnerschappen.

Vraag (82):
Kunt u voor de Nidos-opvang in 2026 aangeven hoeveel kleinschalige plaatsen nodig en gerealiseerd zijn en waar jongeren zonder zo'n plaats worden opgevangen?

Antwoord:
Voor 2026 waren in de subsidieaanvraag van Nidos 2.664 kleinschalige opvangplaatsen opgenomen. In de kleinschalige opvang van Nidos wonen jongeren met een verblijfsvergunning. De raming is gedurende het jaar naar beneden bijgesteld op basis van de MPP en de daaruit voortvloeiende prognoses, naar 2.240 plekken. Per 12 oktober 2026 zijn 2.225 plaatsen gerealiseerd. Wanneer tijdelijk geen plek in de kleinschalige opvang beschikbaar is voor jongeren met een verblijfsstatus, verblijven jongeren langer in een COA-opvanglocatie. Op 12 oktober 2026 stonden er 20 jongeren op de wachtlijst voor de kleinschalige opvang.

Vraag (83):
Kunt u toelichten welk doel het kabinet nastreeft als het gaat om het aantal extra opvangplekken voor amv’s?

Antwoord:
Het doel is dat amv zo stabiel mogelijk worden opgevangen op kleinschalige locaties, zowel bij het COA als Nidos, waar zij de juiste begeleiding ontvangen. Voor 2027 is in de taakstelling van Nidos een groeiopgave tot 2270 kleinschalige opvangplekken opgenomen. Uit de capaciteitsraming van de tweede cyclus van de Spreidingswet volgt 5600 opvangplekken voor amv bij het COA.

Vraag (84):
Welke middelen zijn in 2027 beschikbaar voor psychosociale ondersteuning, onderwijs, zorg en andere voorzieningen specifiek gericht op kinderen in de asielopvang (uitgesplitst per voorziening)?

Antwoord:
Ten behoeve van psychosociale ondersteuning ontvangen Save the Children, de Vrolijkheid, en VluchtelingenWerk Nederland een subsidie verstrekt voor een periode van 3 jaar vanuit het Europese Asiel, Migratie en Integratiefonds (AMIF) en uit nationale middelen. Deze AMIF subsidie loopt ook door in 2027. Per jaar komen de bedragen uit AMIF gemiddeld uit op circa € 3 miljoen uit en € 1 miljoen aan nationale middelen. Activiteiten die voor kinderen georganiseerd worden door de locatie, gemeente en vrijwilligers dragen hier nog verder aan bij, maar zijn niet specifiek in cijfers uit te splitsen. Het COA is verantwoordelijk voor het aanbesteden van zorg voor zowel kinderen als volwassenen. Voor onderwijs geldt dat deze kosten voor de begroting van het ministerie van OCW komen.


Vraag (85):
Welke middelen zijn in 2027 beschikbaar voor het realiseren van meer reguliere en structurele opvangplaatsen, en hoeveel opvangplaatsen moeten hiermee worden gerealiseerd? In welke mate worden hiermee de verhuisbewegingen beperkt, en specifiek voor kinderen?

Antwoord:
In de begroting is voor 2027 budget voor een gemiddelde bezetting bij het COA van 83.170. In de begroting is rekening gehouden met stabiliteit voor het COA, waarmee het COA kan inzetten op reguliere opvangplaatsen het en zo snel mogelijk afbouwen van noodopvang. De afbouw van noodopvang maakt dat er minder verhuisbewegingen nodig zijn en dat de opvangkosten op termijn zullen afnemen.


Vraag (86):
Hoeveel opvangplekken zijn in 2027 begroot voor kinderen en gezinnen? Welk deel hiervan betreft reguliere opvanglocaties? Hoeveel kinderen verblijven naar verwachting in 2027 in (crisis)noodopvang?

Antwoord:
Het aantal kinderen in 2027 in de reguliere- en noodopvang is niet vooraf aan te geven.

Vraag (87):
Hoe wordt bij de verdeling van asielzoekers over opvanglocaties rekening gehouden met de belangen en behoeften van kwetsbare groepen, in het bijzonder kinderen?

Antwoord:
Bij de verdeling van asielzoekers over opvanglocaties wordt gehandeld conform het afwegingskader voor in- en doorstroom. Daarbij wordt rekening gehouden met de belangen en behoeften van kwetsbare groepen, waaronder alleenstaande minderjarige vreemdelingen, gezinnen met minderjarige kinderen en bewoners met medische of psychosociale problematiek. Uitgangspunt is plaatsing op een voor de doelgroep passende locatie en het beperken van onnodige verhuisbewegingen.
Voor kinderen wordt specifiek gekeken naar factoren zoals de continuïteit van onderwijs, toegang tot zorg en begeleiding, de gezinssituatie en de gevolgen van een verhuizing voor hun ontwikkeling en welzijn. Bij gezinnen met schoolgaande kinderen wordt, waar mogelijk, rekening gehouden met het schooljaar en worden verhuizingen zo veel mogelijk beperkt of gepland op momenten waarop de impact op het onderwijs het kleinst is (zoveel als mogelijk in een schoolvakantie).
De mogelijkheden hiertoe zijn mede afhankelijk van de beschikbare opvangcapaciteit en eventuele doelgroepbeperkingen op locaties. Door de inzet van tijdelijke noodopvanglocaties, die soms slechts beperkt geopend blijven, zijn verhuizingen van bewoners echter niet altijd te voorkomen. Daarbij blijft het uitgangspunt om de gevolgen voor kinderen zoveel mogelijk te beperken. COA streeft naar locaties die in het belang van de leefbaarheid zoveel mogelijk een gedifferentieerde populatie hebben.

Vraag (88):
Hoe vaak is er een medisch advies horen en beslissen gevraagd in een zaak (uitgesplitst naar aantal en percentage)?

Antwoord:
Het is niet mogelijk om dit uit de systemen van de IND te halen.

Vraag (89):
Hoeveel nieuwe opvangplekken zijn er gerealiseerd onder de DFR?

Antwoord:
De DFR (doelgroepflexibele regeling) is per 1 juli van start gegaan. Alle aanvragen voor opvangplekken voor ontheemden en tijdelijke huisvestingslocaties voor statushouders vallen onder deze regeling. Deze aanvragen betreffen zowel verbeteringen en/of uitbreidingen van bestaande locaties als nieuwe locaties. De locaties waar de aanvragen voor nieuwe locaties binnenkomen hebben vaak nog voorbereidingstijd, dus een akkoord bevonden aanvraag leidt niet onmiddellijk tot een gerealiseerde opvangplek. Op dit moment zijn de aanvragen in het proces van goedkeuring voor ongeveer 4.700 plekken ontheemden (waarvan ongeveer 900 nieuw), 133 plekken voor statushouders (allemaal nieuw) en minder dan 50 voor asielzoekers (allemaal nieuw). Daarnaast zijn nog aanvragen in behandeling

Vraag (90):
Welke kwaliteitseisen gelden er voor opvangplekken die gerealiseerd worden onder de DFR?

Antwoord:
De DFR is een bekostigingsregeling, deze regelt niet de kwaliteitseisen voor de plekken zelf. In algemene zin dienen gebouwen in Nederland te voldoen aan de voorwaarden die gelden in het Besluit bouwwerken leefomgeving (Bbl) voor de functie die het gebouw heeft op basis van het Omgevingsrecht. De eisen voor de verblijfplek worden in de DFR bepaald door de regelgeving voor de doelgroep. Dat betekent voor de opvangvereisten voor ontheemden uit Oekraïne dat wordt gekeken naar de eisen in de RooO, (dat) de kwaliteit van de asielzoekersplekken moeten voldoen aan de eisen van het COA en dat de plekken voor statushouders moeten voldoen aan de vereisten van de Huisvestingswet. Locaties die voldoen aan de eisen van het COA en/of de Huisvestingswet worden verondersteld ook altijd te voldoen aan de eisen van de RooO

Vraag (91):
Op welke termijn zou een programma voor psychosociale ondersteuning voor kinderen in de noodopvang beschikbaar kunnen komen, mochten hiervoor financiële middelen zijn?

Antwoord:
Reeds nu worden er activiteiten voor kinderen in de noodopvang uitgevoerd met het oog van psychosociale ondersteuning. Het gaat hierbij om de activiteiten van stichting De Vrolijkheid (Kunstlab), Save the Children (TeamUp) en VluchtelingenWerk Nederland (Time4You). Via culturele en kunstzinnige activiteiten, sport en spel en het geven van informatie wordt bijgedragen aan het psychosociale welzijn van kinderen in de asielopvang, waaronder de asielopvang. Deze activiteiten worden gefinancierd vanuit het Europese fonds voor Asiel, Migratie en Integratie (AMIF) en een incidentele subsidie van het ministerie van Justitie en Veiligheid. De subsidies zijn verstrekt tot eind 2027 en medio 2028. Daarnaast wordt het zogeheten Bamboo-programma gefinancierd uit de kostprijs van het COA. Momenteel is het niet mogelijk om alle kinderen in de (nood)opvang te bereiken en alle elementen te bekostigen, daarvoor zijn op dit moment namelijk onvoldoende middelen beschikbaar. In het voorjaar zal het kabinet opnieuw bezien welke middelen nodig zijn voor de asielketen.

Vraag (92):
Wat zijn de huidige kosten van alle noodopvanglocaties in Nederland?

Antwoord:
In 2025 kostte een noodopvangplek gemiddeld € 65.100 per jaar. De totale kosten voor noodopvanglocaties bedroegen in 2025 € 2.426 miljoen.

Vraag (93):
Welke prognoses zijn er ten aanzien van het afbouwen van noodopvanglocaties over de aankomende jaren als gevolg van de structurele stabiele financiering van het COA?

Antwoord:
Het is van belang dat noodopvang zoveel mogelijk wordt vervangen door reguliere capaciteit. Dit is goedkoper en van gemiddeld hogere kwaliteit. Om dit mogelijk te maken stelt het kabinet het COA met stabiele financiering in staat om de meerjarige capaciteit uit te breiden. De snelheid waarmee noodopvang kan worden afgebouwd is afhankelijk van het realiseren van reguliere opvangplekken in het kader van de Spreidingswet. Het geven van een prognose hiervan is daarom niet mogelijk.

Vraag (94):
Welke financiële gevolgen zal de uitvoer van de Wet terugkeer en vreemdelingenbewaring hebben op actoren binnen de asielketen?

Antwoord:
De totale kosten die gemoeid zijn met het wetsvoorstel komen uit op € 8,895 miljoen. Inclusief de aanvullende structurele kosten uit de nota van wijziging van € 4,8 miljoen, komt dit uit op € 13,7 miljoen.
De uitvoering van de Wet Terugkeer en vreemdelingenbewaring heeft financiële gevolgen voor met name de Dienst Justitiële inrichtingen (DJI). De meerkosten van de regimeaanpassing bedragen € 7,7 miljoen.
In 2025 is voor DJI aanvullend € 2,9 miljoen beschikbaar gesteld. Dit bedrag is niet opgenomen in de memorie van toelichting of de nota van wijziging. Het betreft middelen ten behoeve van de voorbereiding op de uitvoering van de wet, die in augustus 2025 zijn verwerkt.
Daarnaast vanaf 2026 voor DJI aanvullend €2,9 mln. in 2025 en structureel € 4,54 miljoen vanaf 2026 vrijgemaakt voor o.a. hogere personeelskosten. Incidenteel is voor DJI € 1,29 miljoen uitgetrokken voor opleidings- en communicatiekosten en kosten voor het aanpassen van werkprocessen.

Vraag (95):
Op welke manier bent u voornemens de terugkeersamenwerking met derde landen te bevorderen?

Antwoord:
Voor het realiseren van (gedwongen) terugkeer is een goede samenwerking met landen van herkomst van groot belang. Voor nationaliteiten waar Nederland een aanzienlijke terugkeeropgave heeft, bijvoorbeeld in aantallen, of in complexiteit (of een combinatie), zet het kabinet partnerschappen in om terugkeersamenwerking te verbeteren en landen ertoe te verleiden de Nederlandse terugkeercaseload met voorrang te behandelen. Dat betekent dat op basis van een brede agenda naar een positieve samenwerking wordt gezocht, dat kan binnen en buiten het migratiedomein zijn, met als doel om stappen te zetten in het verbeteren van de terugkeersamenwerking. Dat is een traject van de lange adem, omdat zoals in elke relatie, er gewerkt moet worden aan het opbouwen van vertrouwen. Ten aanzien van verschillende landen zoals Marokko, Algerije, Irak, Ethiopië en Somalië zijn de afgelopen jaren substantiële stappen gezet. Of het nu gaat om een toename in aantallen terugkeerders, toename van een soepeler verlopende operationele samenwerking, of het laten terugkeren van (zeer) complexe zaken, daar waar het kabinet een integrale inzet heeft zijn op één of meerdere van deze indicatoren stappen gezet.

Vraag (96):
Kunt u uiteenzetten hoeveel extra politie-inzet locaties met een aanmeldcentrum (zoals Ter Apel) op dit moment ontvangen dan wel aankomend jaar zullen ontvangen?

Antwoord:
Op dit moment is er nog geen extra capaciteit ontvangen naar aanleiding van het coalitieakkoord. In de beleidsbrief van de minister van Asiel en Migratie van 24 april 2026 is aangegeven dat dit kabinet koerst op een stevigere aanpak van asielzoekers die de wet overtreden. In dezelfde beleidsbrief wordt aangegeven dat voor de uitwerking van de in de vraag benoemde ambitie uit het coalitieakkoord er in overleg met politie en lokaal gezag uitgewerkt wordt hoe extra politie-inzet bij aanmeldlocaties kan worden georganiseerd binnen het politiebestel en welke keuzes dit vraagt. De gemeenten kunnen daarnaast, op elk moment, bijstand aanvragen via de reguliere lijn. De gemeente heeft sinds begin november bijstand van de KMAR voor de duur van 6 maanden. Extra capaciteit bij de aanvraag van bijstand is altijd tijdelijk en niet structureel.

Vraag (97):
Hoeveel Oekraïners die zich tot Nederland wenden voor bescherming onder de Richtlijn Tijdelijke Bescherming (RTB) worden de deur gewezen bij een gemeente of crisisnoodopvang wegens een tekort aan opvangplekken? Is hier volledig zicht op?

Antwoord:
Het aantal Oekraïense ontheemden dat zich in Nederland meldt, maar niet direct opvang krijgt, wordt niet centraal op persoonsniveau geregistreerd. Als een gemeente geen opvangplek beschikbaar heeft, dient er regionaal en uiteindelijk landelijk gezocht te worden naar een beschikbare plek. In afwachting hiervan dient de gemeente crisisnoodopvang te verzorgen

Vraag (98):
Hoeveel Oekraïners zijn er sinds de invoering op 15 juni 2026 afgewezen omdat zij reeds actieve tijdelijke bescherming in een ander EU-land hebben?

Antwoord:
De IND registreert niet in haar systemen waarom een aanvraag voor tijdelijke bescherming wordt afgewezen; zij registreert enkel dát deze aanvraag is afgewezen. In zijn algemeenheid kan worden opgemerkt dat er meer wordt geweigerd aan het loket en in triage sinds de invoering van twee nieuwe weigeringsgronden: het hebben gekregen van tijdelijke bescherming in een andere EU lidstaat (per 15 juni 2026) en het hebben van militaire verplichtingen in Oekraïne (per 5 augustus 2026).

Tussen 15 juni 2026 en 1 oktober 2026 is in totaal 320 keer geweigerd in triage en 790 keer aan het loket. Ter vergelijking, 1 januari 2026 en 15 juni 2026 werd in totaal 20 keer in triage afgewezen. In diezelfde periode werd aan het loket maandelijks gemiddeld 40 keer afgewezen.

Vraag (99):
Van hoeveel Oekraïners is de aanvraag tot tijdelijke bescherming afgewezen, omdat zij vielen onder de beperking van de reikwijdte voor personen die niet hebben voldaan aan hun militaire verplichtingen op grond van Oekraïense wetgeving die is ingesteld met de verlenging van de RTB tot 2028?

Antwoord:
Zie het antwoord op vraag 98. Deze afwijzingsbevoegdheid is op 5 augustus 2026 in werking getreden.

Vraag (100):
Op hoeveel asielverzoeken van Oekraïners is er in 2025 en 2026 beslist? Kunt u aangeven wat het inwilligingspercentage is?

Antwoord:
De IND onderscheidt twee groepen Oekraïners. Enerzijds zijn er de Oekraïners die onder de reikwijdte van de Richtlijn Tijdelijke Bescherming (RTB) vallen. Destijds, bij de implementatie van de RTB, is ervoor gekozen om een onderliggende asielaanvraag te registreren om in aanmerking te komen voor tijdelijke bescherming. Anderzijds zijn er de Oekraïners die niet onder de reikwijdte van de RTB vallen en ervoor hebben gekozen om zich te melden in Ter Apel om een asielprocedure te starten. In de beantwoording van deze begrotingsvraag wordt ingegaan op de tweede groep.

In 2025 heeft de IND op 1.250 Oekraïense asielaanvragen beslist. Daarvan zijn er 1.180 buitenbehandeling gesteld. Dit betekent dat men zich niet heeft gemeld in Ter Apel nadat zij werden geweigerd voor tijdelijke bescherming. Minder dan 10 Oekraïners hebben een inwilliging op hun asielaanvraag ontvangen en 60 Oekraïners hebben een afwijzing gekregen. In 2026 heeft de IND tot 1 oktober 2026 op 1.080 Oekraïense asielaanvragen beslist. Daarvan betrof het 980 keer een buitenbehandelingstelling. Verder hebben 20 Oekraïners een inwilliging ontvangen en zijn 80 Oekraïners afgewezen. Het gemiddelde inwilligingspercentage in 2025 betrof 1%. In 2026 was dat 1,5%.

Vraag (101):
Welk deel van de Oekraïense ontheemden komt naar verwachting in aanmerking voor een reguliere vergunning?

Antwoord:
Van deze groep beschikken momenteel ongeveer 6000 ontheemden over een reguliere vergunning naast hun tijdelijke bescherming onder de Richtlijn Tijdelijke Bescherming. Er is een verkenning uitgevoerd naar de mogelijkheden op doorgeleiding naar reguliere vergunningen en hoe deze route zich verhoudt tot het transitiedocument en de openstaande asielaanvragen. Bekend is dat ruim 60 procent van de ontheemden uit Oekraïne op enigerlei wijze arbeidsactief is. Daarom zal het voorstel voor een reguliere vergunning (arbeid) met aangepaste voorwaarden voor ontheemden uit Oekraïne verder ontwikkeld worden, waarbij ook aanpalende beleidsterreinen zoals huisvesting betrokken zullen worden.

Vraag (102):
Wat is de aanleiding om het Bestuurlijk Afsprakenkader te herzien en om welke onderdelen gaat het?

Antwoord:
De aanleiding voor de herziening van het Bestuurlijk Afsprakenkader is de visie van het kabinet op de transitie uit de tijdelijke bescherming van Oekraïense ontheemden en de uitgangspunten voor de verdere uitwerking hiervan. Hiertoe zal onder andere het Bestuurlijk Afsprakenkader (BAK) worden herijkt. In het BAK 3.0 zullen afspraken worden opgenomen over de wijze van de transitie van de speciale Oekraïne regelingen naar de reguliere stelsels en de ondersteuning van gemeenten in hun taak en rol in deze transitie door het Rijk

Vraag (103):
Krijgen Oekraïners die in aanmerking komen voor een reguliere vergunning de mogelijkheid om te kiezen voor een reguliere vergunning of een transitiedocument wanneer deze ingaat? Waarin verschillen deze in rechten, plichten en voorzieningen?

Antwoord:
Het is niet uitvoerbaar gebleken om voorafgaand aan het transitiedocument te toetsen of ontheemden eventueel ook voor een reguliere verblijfsvergunning in aanmerking komen. Het transitiedocument wordt aangeboden als vangnet voor ontheemden die nog niet zijn teruggekeerd naar Oekraïne of een andere reguliere vergunning hebben verkregen. Dit maakt een gefaseerde overgang naar de reguliere stelsels mogelijk. Het aan het transitiedocument voorziene gekoppelde pakket van rechten, plichten en voorzieningen (onder andere opvang, participatiewet, eigen zorgverzekering, wettelijk collegegeld) is erop gericht dat ontheemden zoveel mogelijk meedoen en bijdragen aan de Nederlandse samenleving gedurende hun verblijf in Nederland. Vanwege de tijdelijkheid van de vergunning zijn zij uitgesloten van de inburgeringsplicht. Er bestaat reeds een palet aan reguliere vergunningen die elk hun eigen voorwaarden hebben en waaraan rechten, plichten en voorzieningen zijn gekoppeld. Deze kunt u vinden op de website van de IND (https://ind.nl/nl/verblijfsvergunningen). De voornaamste verschillen met het transitiedocument zitten in de voorzieningen en opbouw van rechten. Anders dan reguliere vergunningen voorziet het transitiedocument in opvang en de mogelijkheid om een beroep te doen op de participatiewet. Echter, is gezinshereniging uitgesloten en kan vanuit het transitiedocument geen reguliere vergunning voor onbepaalde tijd (permanent verblijf) worden aangevraagd, na vijf jaar ononderbroken rechtmatig verblijf. Deze rechten gelden in de regel wel voor houders van reguliere vergunningen voor werk.

Vraag (104):
Hoeveel Oekraïners volgen Nederlandse taalonderwijs vanuit de zogenoemde WEB-gelden (Wet educatie beroepsonderwijs)?

Antwoord:
Het aantal Oekraïense ontheemden dat specifiek met WEB-middelen Nederlands taalonderwijs volgt wordt niet landelijk geregistreerd, omdat gemeenten zelf bepalen hoe zij deze middelen inzetten. De verantwoording bevat daarom geen uitsplitsing naar Oekraïense ontheemden. De derde monitor Taalonderwijs volwassen Oekraiense ontheemden (derde-monitor-taalonderwijs-volwassen oekraiense-ontheemden-1.pdf) geeft wel inzicht in de ontwikkeling van deelname aan het taalonderwijs bij verschillende gemeenten, maar biedt geen landelijk dekkend beeld van het aantal deelnemers

Vraag (105):
Hoeveel Oekraïners behalen jaarlijks een officieel taalcertificaat?

Antwoord:
Er zijn geen landelijke cijfers beschikbaar over het jaarlijks aantal Oekraïense ontheemden dat een officieel taakcertificaat behaalt. Ook wordt niet geregistreerd of behaalde certificaten voortkomen uit taalonderwijs dat met WEB-middelen is gefinancierd.

Vraag (106):
Hoeveel Oekraïense ontheemden maken gebruik van inzet op arbeidstoeleiding?

Antwoord:
In 2022 is het besluit Structuur Uitkeringsorganisatie Werk en Inkomen (SUWI) aangepast door het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (SZW) zodat ontheemden uit Oekraïne de mogelijkheid kregen tot registratie als werkloze werkzoekende. Daarmee vallen ontheemden onder de registratie van niet-uitkeringsgerechtigde (Nugger) in het kader van de Participatiewet. In dat kader is in 2022 eenmalig onderzoek uitgevoerd naar gebruik van gemeentelijke arbeidstoeleiding. In 2022 maakten 280 Oekraïense ontheemden gebruik van gemeentelijke arbeidstoeleiding. Recentere cijfers over het gebruik van arbeidstoeleiding door ontheemden zijn niet voorhanden

Vraag (107):
Kunt u toelichten hoeveel middelen in zijn totaliteit de komende jaren beschikbaar zijn voor migratiepartnerschappen met derde landen? Kunt u toelichten hoe deze middelen zijn verdeeld over de begroting van het ministerie van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking en de begroting van het ministerie van Asiel en Migratie?

Antwoord:
In het kader van de taskforce is in totaal vanuit de respectievelijke begrotingen van BHO en A&M op basis van de voorjaarsbesluitvorming oplopend tot 123 miljoen euro per jaar in 2029 begroot voor ontwikkelingshulp (ODA-uitgaven) en non-ODA uitgaven t.b.v. migratiesamenwerking- en partnerschappen. Een deel hiervan is voor de jaren 2026-2028 overgeheveld naar de A&M begroting.

De middelen voor migratiepartnerschappen staan als volgt begroot op de AenM-begroting:
Structureel:
2026-2028: € 6,8 mln.
Vanaf 2029 is er structureel 12,8 miljoen beschikbaar.

Sinds 2025 zijn er incidentele middelen beschikbaar gesteld bovenop de structurele 6,8 miljoen. Dit is voor 2025 10 miljoen, 2026 10 miljoen, 2027 22 miljoen en 2028 22 miljoen.

Besluitvorming en bedragen:
Structureel reeds op de AenM begroting beschikbaar: € 6,8 mln.
September suppletoire 2025: 2025–2028 € 10 mln. per jaar. Voorjaarsnota 2026 (aanvullend) voor 2027–2028 € 12 mln. per jaar.
Ontwerpbegroting 2026: vanaf 2029 structureel € 6 mln.

Voor de begroting van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking (BHOS) geldt dat jaarlijks middelen worden gereserveerd voor migratiesamenwerking, waarbij migratiepartnerschappen een belangrijk onderdeel vormen van de inzet. Concreet gaat het om een oplopend bedrag van ongeveer EUR 107 miljoen in 2027, EUR 113 miljoen in 2028 en 123 miljoen in 2029 dat beschikbaar is voor migratiesamenwerking, inclusief de financiering van migratiepartnerschappen.

Vraag (108):
Kunt u de verschuiving van de middelen voor Oekraïne-opvang naar 2027 en 2029 onderbouwen met het aantal beoogde opvangplaatsen en geplande oplevermomenten?

Antwoord:
Deze verschuiving van middelen is niet direct te relateren aan specifieke oplevermomenten van opvangcapaciteit, maar in algemene zin zien we dat de capaciteitsontwikkeling achterblijft ten opzichte van de opgave in 2026 en verwachten we onder andere in 2027 en 2029 nog aanvullende capaciteit in stand te moeten houden. Om die reden wordt het budget in het juiste kasritme geplaatst.

Vraag (109):
Hoe wordt de nieuwe uitbreiding van 90 plekken voor vreemdelingenbewaring gefinancierd en hoe verklaart u deze investering in het licht van de beperkte budgettaire groei van de vreemdelingenbewaring?

Antwoord:
Net als in 2026, wordt ook in 2027 €19,5 mln. beschikbaar gesteld aan DJI voor de exploitatie van 90 plaatsten vreemdelingenbewaring in het Justitieel Complex Schiphol. De financiële regeling is een continuering van eerder gemaakte afspraken. Er is dus geen sprake van budgettaire groei van vreemdelingenbewaring.

Vraag (110):
Hoeveel kost het implementeren van een programma voor psychosociale ondersteuning voor kinderen in de noodopvang?

Antwoord:
Samen met experts uit het veld en betrokken partijen is nader uitgewerkt hoe een gelaagd programma voor psychosociale zorg er in de asielopvang kan uitzien. Hierbij wordt aangesloten bij de zogeheten MHPSS-interventiepiramide. Om op alle lagen van de piramide te kunnen inzetten is op basis van het huidige aantal kinderen in de opvang een bedrag nodig van circa € 16 miljoen per jaar.

Zie verder ook het antwoord op vraag 84.

Vraag (111):
Hoeveel geld is er beschikbaar gesteld voor monitoring en toezicht van de ‘innovatieve partnerschappen’?

Antwoord:
Momenteel worden er gesprekken gevoerd met mogelijke partnerlanden over het opzetten van een terugkeerhub. Op dit moment zijn nog geen afspraken over de financiering gemaakt, hieronder vallen ook de kosten voor monitoring en toezicht. De kosten zijn afhankelijk van de verdere uitwerking. Zodra hierover meer duidelijkheid bestaat, zal ik uw Kamer hierover informeren.

Vraag (112):
Kunt u uitleggen waar de financiële middelen specifiek voor worden ingezet in derde landen die onderdeel zijn van migratiepartnerschappen?

Antwoord:
De beschikbare middelen voor de partnerschappen bij A&M worden ingezet voor de bevordering van de samenwerking met partnerlanden op het gebied van terugkeer en het tegengaan van irreguliere migratie naar Europa en Nederland. Dit kan worden vormgegeven via (een combinatie van) migratiedialogen, programmatische inzet via (internationale) organisaties en operationele inzet van migratieketenpartners in partnerlanden. De migratiethema’s waar Nederland op inzet zijn bijvoorbeeld het versterken van migratie- en asielmanagement in partnerlanden, het aanpakken van mensensmokkel- en/of mensenhandel en het versterken van grensbewaking. Het kabinet wil ook innovatieve vormen van migratiesamenwerking in kunnen zetten, zoals terugkeerhubs. Verkenningen en pilots op dit gebied kunnen dan ook vallen onder dit begrotingsonderdeel.

Vraag (113):
Hoe verhoudt de extra 22 miljoen euro voor migratiepartnerschappen zich tot de extra 12 miljoen euro voor migratiesamenwerking? Is de 12 miljoen euro onderdeel van de 22 miljoen euro voor migratiepartnerschappen?

Antwoord:
De extra € 22 miljoen voor migratiepartnerschappen betreft een incidenteel bedrag dat in 2027 en 2028 beschikbaar wordt gesteld uit de begroting van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking. Bij de september suppletoire begroting (2025) is besloten om in de periode 2025–2028 jaarlijks € 10 miljoen extra over te hevelen. Vervolgens is in de Voorjaarsnota 2026 aanvullend € 12 miljoen per jaar voor 2027 en 2028 toegekend aan het ministerie van Justitie en Veiligheid. Dit bedrag maakt onderdeel uit van de eerdergenoemde € 22 miljoen.

Vraag (114):
Hoeveel asielzoekers zijn er sinds het ingaan van het Europees Asiel- en Migratiepact op Justitieel Complex Schiphol gedetineerd? Is er sprake van een toename? Wat zijn de kosten per verblijvende asielzoeker?

Antwoord:
Tussen 1 januari en 11 juni 2026 zijn er 392 vreemdelingen ingestroomd op JCS. Tussen 12 juni en 9 oktober 2026 waren dit er 345. Kijkend naar de tijdspanne is er dus sprake van een lichte toename. Op basis van het begrote dagtarief van 2025 kost een plek op JCS gemiddeld per jaar €213.890, het is op dit moment niet mogelijk om de gemiddelde kosten per verblijvende asielzoeker op te nemen in dit antwoord.

Vraag (115):
Hoeveel plekken zijn er in 2027 in totaal in het Justitieel Complex Schiphol?

Antwoord:
Voor de migratieketen zijn er op Justitieel Complex Schiphol, 192 plekken voor de asielgrensprocedure en 90 plekken voor vreemdelingenbewaring.

Vraag (116):
Is het hogere budget voor de Raad voor de rechtspraak te wijten aan de ingang van het EU Asiel- en migratiepact? Hoe verhoudt deze verhoging van de kosten van de rechtspraak zich tot de besparingen van het wegvallen van de voornemenprocedure?

Antwoord:
De hogere begroting voor de Rechtspraak is een optelsom van factoren: het inwilligingspercentage bij de IND is lager (waardoor meer mensen in beroep gaan), het tweestatusstelsel zorgt voor meer doorprocederen richting vluchtelingenstatus, en de nieuwe asielprocedure levert nieuwe rechtsvragen op wat bijdraagt aan de complexiteit van zaken. De rechtspraak verwacht meer instroom van zaken en complexere zaken ten opzichte van voorgaande jaren. Daarom is het budget voor vreemdelingenzaken in 2027 verhoogd. In dat bedrag zitten ook middelen uit het coalitieakkoord voor stabiele financiering van de migratieketen.
De besparing door het schrappen van de voornemenprocedure zit vooral bij de IND, in tijd- en efficiëntiewinst. De besparing bij de IND kan niet één op één worden doorgetrokken naar de rechtspraak. Het wegvallen van het voornemen kan leiden tot complexere zaken bij de rechtspraak, zoals opgenomen in het wetgevingsadvies van de Raad voor de rechtspraak. De extra en complexere instroom bij de rechtspraak wordt vooral veroorzaakt door de genoemde inhoudelijke en procedurele veranderingen, waardoor de budgetverhoging bij de rechtspraak nodig blijft.

Vraag (117):
Waar worden de extra middelen die beschikbaar zijn gesteld voor de verscherpt toezichtlocaties precies aan besteed?

Antwoord:
De inzet van dit kabinet is om het aantal verscherpte toezichtlocaties (vtl) uit te breiden. Bestuurlijke bereidheid om de uitbreiding te faciliteren, blijft daarbij onmisbaar. In samenspraak met het COA wordt de komende tijd een plan van aanpak uitgewerkt voor een stapsgewijze uitbreiding van de vtl. De extra middelen worden ingezet voor de uitvoering van dit plan.

Vraag (118):
Is bekend van de Oekraïense ontheemden die niet in de gemeentelijke opvang verblijven wat hun woonsituatie is? Zo ja, waar?

Antwoord:
Van de totaal 146.083 in de BRP ingeschreven ontheemden verblijven 90.530 in de gemeentelijke opvang, ca. 62%. Dat betekent dat circa 55.000 ingeschreven ontheemden niet daarin verblijven. In de recente factsheet “Ontwikkelingen in de woonsituatie en woonervaring van Oekraïense vluchtelingen” heeft het WODC hun respondenten gevraagd naar hun woonsituatie. De data is afkomstig uit 2025 en gebaseerd op mensen die aan zijn gekomen in 2022 en 2023. Van deze groep heeft 16% een eigen woonruimte gevonden en circa 8% verblijft bij een gastgezin, familie, vrienden of partner die al in Nederland was. Voor verdere duiding verwijs ik u graag naar deze factsheet.

Vraag (119):
Hoe verhoudt het aantal opvangplekken zich tot de inspanningsverplichting? Hoeveel opvangplekken voor ontheemden uit Oekraïne worden er binnen afzienbare tijd gerealiseerd?

Antwoord:
De opvangopgave bedraagt momenteel 109.000 plaatsen. Op 5 oktober 2026 waren 98.955 plaatsen beschikbaar, waarmee de realisatie achterblijft op de opgave. Richting de voorjaarsbesluitvorming wordt de Meerjaren Productie Prognose (MPP) 2026 gemonitord en wordt bezien of de opvangopgave bijgesteld dient te worden en welke middelen daarvoor nodig zijn. Op basis van de toegekende aanvragen voor transitiekosten in 2026 wordt voor de periode 2026 2027 een netto groei van circa 1.500 opvangplekken verwacht. Aanvragen die uitsluitend dienen ter vervanging van sluitende opvanglocaties zijn hierin niet meegerekend, omdat deze de opvangcapaciteit niet vergroten. Tegelijkertijd kunnen ook opvanglocaties sluiten zonder dat daarvoor vervangende plekken beschikbaar komen. Hierdoor is het moeilijk om precies te ramen hoeveel extra opvangplekken binnen afzienbare tijd daadwerkelijk worden gerealiseerd.

Vraag (120):
Hoeveel Oekraïners zijn er in 2025 en 2026 ter triage voorgedragen door gemeenten door de IND? Welk percentage heeft na de triage tijdelijke bescherming gekregen? Is dit percentage veranderd? Zo ja, waardoor?

Antwoord:
Tussen 1 januari 2025 en 13 oktober 2026 hebben gemeenten 1.560 keer een triage-aanvraag ingediend. Dit heeft geleid tot 690 triagegesprekken (in 870 gevallen kon direct een ‘informeel positief’ advies worden gegeven aan de gemeente). Het merendeel van de triage-aanvragen en -gesprekken vond plaats vanaf 15 juni 2026. Na een gesprek werd 500 keer afgewezen en 190 keer een positief advies voor inschrijving in de BRP afgegeven. Ongeveer 28% kwam dus na een triage-gesprek alsnog in aanmerking voor tijdelijke bescherming en ongeveer 72% niet.

Er is een toename van het aantal triage-aanvragen en -gesprekken sinds 15 juni 2026. Ook is sprake van een afname van het aantal inwilligingen. Dit wordt veroorzaakt door de invoering van twee nieuwe weigeringsgronden (het hebben van tijdelijke bescherming in een andere EU-lidstaat en het hebben van militaire verplichtingen in Oekraïne) en doordat het triage-proces nóg toegankelijker is gemaakt voor gemeenten, door bijvoorbeeld een triagetelefoonlijn beschikbaar te stellen, workshops te organiseren en de triage-capaciteit uit te breiden. Tussen 1 januari 2025 en 15 juni 2026 was het aantal triages met een positieve uitslag 50 van de 160 triages (31%). Vanaf 15 juni 2026 staat het totaal aantal triages met een positieve uitslag op 130 van de 530 triages (25%). Een positieve uitslag wil zeggen dat de IND de gemeente adviseert om de aanvrager in te schrijven in de BRP, omdat diegene onder de reikwijdte van de tijdelijke bescherming valt.

Vraag (121):
Kunt u uiteenzetten hoeveel kleinschalige opvanglocaties er op dit moment zijn?

Antwoord:
Voor reguliere kleinschalige COA-opvang (kso) hanteert het COA de definitie dat een opvanglocatie maximaal 150 opvangplekken heeft. Deze locaties hebben vanwege de kleinere omvang een ander voorzieningenniveau dan locaties met een grotere omvang. Dit kader volgend is er op dit moment één kleinschalige opvanglocatie en is het de verwachting dat er dit jaar een tweede zal openen.

Naast de kso zijn er meer kleine opvanglocaties. Daaronder vallen ook kleine Duurzame Gemeentelijke Opvanglocaties (DGO) en kleine voormalige noodopvanglocaties die nog voor de ontwikkeling van het COA kso-kader zijn overgegaan naar reguliere opvang. Daarnaast zijn er kleine noodopvanglocaties. Tot slot geldt voor amv-opvang dat dit altijd op kleine locaties plaatsvindt, zowel door het COA als door het Nidos. In oktober 2026 zijn er 97 COA amv-locaties en 357 Nidos opvanglocaties operationeel.

Het ministerie, COA en de VNG zetten erop in om gemeenten beter te faciliteren wanneer zij hun asielopgave wensen in te vullen met kleine opvanglocaties.

Vraag (122):
Hoeveel kost een kleinschalige opvanglocatie in vergelijking met een reguliere opvangplek? En hoeveel kost een kleinschalige opvanglocatie in vergelijking met noodopvang (per asielzoeker)?

Antwoord:
Verspreid over verschillende modaliteiten zijn er verscheidende kleine opvanglocaties. Vanwege dit verschil in modaliteiten is er geen algemene vergelijking te maken in de kosten ten opzichte van reguliere en noodopvang. Volgende de definitie van het COA is er momenteel één reguliere kleinschalige opvanglocatie (kso) geopend en volgt dit jaar een tweede. Binnen deze definitie geldt een ander voorzieningenniveau vergeleken met overige kleine locaties waaronder noodopvang en duurzame gemeentelijke opvang. Het is op dit moment nog niet mogelijk om een algemene vergelijking in de kosten te maken. Het ministerie van Justitie en Veiligheid, het COA en de VNG onderzoeken momenteel hoe gemeenten beter gefaciliteerd/geïnformeerd kunnen worden wanneer zij hun asielopgave wensen in te vullen met kleine opvangvormen.

Vraag (123):
Hoe vaak werd er in 2024, 2025 en 2026 (t/m augustus) een buitenschuld vergunning aangevraagd en afgegeven, gespecificeerd per nationaliteit (inclusief staatloos en nationaliteit onbekend)?

Antwoord:
In 2024, 2025 en 2026 (tot 1 oktober) werden respectievelijk 590, 1.000 en 430 aanvragen ingediend voor een buitenschuldvergunning. In 2024, 2025 en 2026 (tot 1 oktober) zijn respectievelijk 30, 30 en 10 buitenschuldvergunningen verleend. Zie de bijlage voor verdere uitsplitsing

Vraag (124):
Welke scenario's liggen er voor als het aantal asielaanvragen stijgt tot meer dan 25.000 per jaar? Betekent een hogere instroom dat de doelstelling van het plan van aanpak, namelijk een besluit binnen maximaal drie jaar, niet wordt gehaald?

Antwoord:
Het uitgangspunt blijft dat op alle openstaande asielaanvragen binnen drie jaar een eerste besluit wordt genomen. De IND werkt met triage wanneer de instroom (structureel) hoger is dan 25.000 eerste asielaanvragen per jaar . Bij een instroom die langdurig hoger is dan 25.000 per jaar neemt het risico toe dat de doelstelling voor (een deel van) de zaken niet volledig wordt gehaald. Daarom monitor ik de voortgang doorlopend en zal ik uw Kamers hierover blijven informeren. Als op basis van de monitoring wordt vastgesteld dat er sprake is van een structureel hogere instroom, wordt bezien of bijsturing op de gegeven opdracht noodzakelijk is en of aanvullende maatregelen nodig zijn om de doelstelling te behalen. Voor inzicht in de instroom en werkvoorraad van de IND wordt uw Kamer tevens verwezen naar rapportages op de website van de IND: https://ind.nl/nl/over-ons/cijfers-en-publicaties

Vraag (125):
Hoeveel mensen maken gebruik van het aanbod van juridische counseling (uitgesplitst naar aantal en percentage)?

Antwoord:
Het kernpunt van juridische counseling is dat iedere vreemdeling die er recht op heeft, gebruik kan maken van juridische counseling. Een aanvrager heeft vanaf de registratie van een eerste aanvraag, of een eerste opvolgende aanvraag, tot aan het koppelen van de asieladvocaat recht op juridische counseling. Het proces is zo ingericht dat iedere vreemdeling al tijdens het doorlopen van OVA (Ontvangst en Voorbereiden Asielaanvraag) gebruik kan maken van de hulp van een juridische counselor. Er is op ieder moment een counselor aanwezig in de wachtruimte, die kan helpen bij vragen over de registratie en indiening van de aanvraag tot internationale bescherming. Na afloop van OVA wordt iedere vreemdeling in de gelegenheid gesteld en gevraagd of de vreemdeling op dat moment al gebruik wil maken van juridische counseling. De counselors hebben hun eigen gesprekskamers en zijn zichtbaar aanwezig voor de vreemdelingen. In beginsel vindt dat gesprek direct opvolgend aan OVA plaats.
Om de onafhankelijkheid van de counselors te garanderen zijn zij niet gekoppeld aan de gegevenssystemen van de IND, waardoor er geen cijfers geleverd kunnen worden. Op basis van wat door juridische counseling zelf wordt bijgehouden, maakt nagenoeg iedere vreemdeling die er recht op heeft, gebruik van het juridische counselinggesprek

Vraag (126):
Zijn er groepen of nationaliteiten die bovengemiddeld weinig gebruik maken van de juridische counseling?

Antwoord:
Het kernpunt van juridische counseling is dat iedere vreemdeling die er recht op heeft, gebruik kan maken van juridische counseling. Een aanvrager heeft vanaf de registratie van een eerste aanvraag, of een eerste opvolgende aanvraag, tot aan het koppelen van de asieladvocaat recht op juridische counseling. Het proces is zo ingericht dat iedere vreemdeling al tijdens het doorlopen van OVA (Ontvangst en Voorbereiden Asielaanvraag) gebruik kan maken van de hulp van een juridische counselor. Er is op ieder moment een counselor aanwezig in de wachtruimte, die kan helpen bij vragen over de registratie en indiening van de aanvraag tot internationale bescherming. Na afloop van OVA wordt iedere vreemdeling in de gelegenheid gesteld en gevraagd of de vreemdeling op dat moment al gebruik wil maken van juridische counseling. De counselors hebben hun eigen gesprekskamers en zijn zichtbaar aanwezig voor de vreemdelingen. In beginsel vindt dat gesprek direct opvolgend aan OVA plaats. Om de onafhankelijkheid van de counselors te garanderen zijn zij niet gekoppeld aan het systeem, waardoor er geen cijfers geleverd kunnen worden. Op basis van wat er door juridische counseling zelf bijgehouden wordt, maakt nagenoeg iedere vreemdeling die er recht op heeft, gebruik van het juridische counselinggesprek. Er zijn dus geen indicaties dat er groepen of nationaliteiten zijn die er minder gebruik van maken.

Vraag (127):
Hoe vaak wordt het IND-telefoonnummer voor aanvullende vragen omtrent juridische counseling gebruikt?

Antwoord:
Om de onafhankelijkheid van de counselors te garanderen zijn zij niet gekoppeld aan het systeem, waardoor er geen cijfers geleverd kunnen worden

Vraag (128):
Hoe vaak lukt het niet om een tolk te vinden bij het counseling gesprek? In hoeveel zaken wordt dit gesprek dan op een later moment alsnog gevoerd?

Antwoord:
Het kernpunt van juridische counseling is dat iedere vreemdeling die er recht op heeft, gebruik kan maken van juridische counseling. Een aanvrager heeft vanaf de registratie van een eerste aanvraag, of een eerste opvolgende aanvraag, tot aan het koppelen van de asieladvocaat recht op juridische counseling. Het proces is zo ingericht dat iedere vreemdeling al tijdens het doorlopen van OVA (Ontvangst en Voorbereiden Asielaanvraag) gebruik kan maken van de hulp van een juridische counselor. Er is op ieder moment een counselor aanwezig in de wachtruimte, die kan helpen bij vragen over de registratie en indiening van de aanvraag tot internationale bescherming. Na afloop van OVA wordt iedere vreemdeling in de gelegenheid gesteld en gevraagd of de vreemdeling op dat moment al gebruik wilt maken van juridische counseling. De counselors hebben hun eigen gesprekskamers en zijn zichtbaar aanwezig voor de vreemdelingen. In beginsel vindt dat gesprek direct opvolgend aan OVA plaats.
Aan de start van het counselinggesprek wordt er een tolk ingebeld. Hierbij wordt opgegeven in welke taal dat moet zijn en eventueel gespecifieerd tot welke regio of land. Hierbij kan gedacht worden aan Arabisch, dat voor verschillende landen verschillende tolken heeft. In 82% van de tolkaanvragen is er tijdig een tolk beschikbaar, in die gevallen vindt het gesprek direct plaats. In 18% van de aanvragen is er niet (direct) een tolk beschikbaar, bijvoorbeeld doordat er geen tolk uit de juiste regio beschikbaar is. Het is belangrijk om te noteren dat het hier gaat om ad-hoc diensten van tolken. Juridische counseling vindt namelijk in beginsel direct na OVA plaats en is dus niet planbaar. Er wordt dan altijd gekeken naar andere opties, zoals een tweede taal of een andere regio. In 6% van de gevallen lukt het dan alsnog niet om een geschikte tolk te koppelen en moet het gesprek op een ander moment gepland worden. Dit komt voor bij talen waar veel tolken voor beschikbaar zijn maar die ook veel gevraagd worden, talen waarbij weinig of geen ad-hoc vertalingsdiensten beschikbaar zijn (een voorbeeld daarvan is het Engels) of schaarse talen. De IND schakelt continue met de taalbureau’s om de behoefte zo goed mogelijk op het aanbod af te stemmen.

Vraag (129):
Hoeveel minderjarigen kinderen en amv’s zijn er in elk kwartaal van 2024, 2025 en 2026 (t/m augustus) geplaatst in de Gesloten Gezinsvoorziening (GGV) te Zeist? Kunt u dit uitsplitsen naar bewaringsgrond (grensdetentie, artikel 6 Vw, versus terugkeer, artikel 59 Vw) en uitsplitsen naar kinderen als onderdeel van een gezin of amv?

Antwoord:
Voor het antwoord zie bijlage

Vraag (130):
Hoe lang verblijven gezinnen in gezinslocaties van COA? Kunt u dit uitsplitsen naar het aantal gezinnen dat minder dan één jaar verblijft, één-twee jaar verblijft, twee-drie jaar verblijft, enzovoort, tot de maximale verblijfsduur en naar land van herkomst?

Antwoord:
Voor het antwoord zie bijlagen

Vraag (131):
Welk bedrag is in 2027 begroot voor opvang en begeleiding van mensen zonder rechtmatig verblijf die niet zelfstandig in hun basisbehoeften kunnen voorzien (uitgesplitst naar verschillende regelingen en voorzieningen)?

Antwoord:
In de begroting 2027 is geen apart geoormerkt bedrag opgenomen voor opvang en begeleiding van vreemdelingen zonder rechtmatig verblijf. Eventuele hiermee samenhangende uitgaven lopen mee binnen de begrotingsartikelen 37.4 ‘Toegang, toelating en opvang vreemdelingen’ en 37.5 ‘Terugkeer en bewaring vreemdelingen’ en zijn niet afzonderlijk herkenbaar.

Vraag (132):
Klopt het dat het bedrag voor het solidariteitsmechanisme niet correspondeert met de eerder toegezegde 21,9 miljoen euro? Kan dit worden verklaard?

Antwoord:
Ja, het bedrag dat in 2027 moet worden betaald (over 2026) is lager dan de begrote 21,9 mln. De solidariteitspool wordt jaarlijks vastgesteld op basis van de noden van de lidstaten onder migratiedruk. De begrote 21,9 miljoen was gebaseerd op het aandeel (fair share) van Nederland aan de solidariteitspool. Uiteindelijk hoeft Nederland over 2026 slechts de helft van de zogenoemde ‘fair share’ te betalen – EUR 10,9 miljoen - op basis van gemaakte afspraken met Griekenland. Daarnaast zag de pool voor 2026 op een deel van het jaar – vanaf 12 juni – waardoor deze tevens lager uitviel. Met een kasschuif is de resterende ruimte van 10,95 mln. in 2027 doorgeschoven naar 2028.

Vraag (133):
Hoe wordt het geldt dat van de Dienst Identificatie en Screening Asiel (DISA) wordt overgeheveld besteed aan partnerschappen? Welke precieze uitgaven worden ermee gedaan?

Antwoord:
Middelen die eerder waren gereserveerd voor de Dienst Identificatie en Screening Asielzoekers (DISA) zijn vrijgevallen omdat de wettelijke taak van de DISA is komen te vervallen. Vanaf 2028 worden deze middelen herverdeeld en ingezet voor het tegengaan van overlast en Verscherpt Toezichtlocaties (VTL) en voor migratiepartnerschappen. Het deel dat naar migratiepartnerschappen gaat, wordt, in lijn met het coalitieakkoord en de toelichting in de begroting Asiel en Migratie, besteed aan programma’s, projecten en operationele inzet in of met derde landen om terugkeer te bevorderen en irreguliere migratie tegen te gaan.

Vraag (134):
Wanneer is de 22 miljoen euro extra beschikbaar gesteld aan de begroting van het ministerie van Asiel en Migratie vanuit de begroting van het ministerie Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking?

Antwoord:
In de september suppletoire begroting 2025 is besloten om vanuit de begroting van het ministerie van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking jaarlijks € 10 miljoen over te hevelen naar de begroting van Asiel en Migratie voor de migratiepartnerschappen, van 2026 tot en met 2028. In de Voorjaarsnota 2026 is besloten om voor de jaren 2027 en 2028 aanvullend € 12 miljoen per jaar toe te voegen.

Vraag (135):
Wat doet de Taskforce Internationale Migratie precies?

Antwoord:
In de beleidsbrief over de internationale Taskforce staat het mandaat beschreven van de Taskforce, deze is per 1 januari 2025 opgericht [1]. Per 1 januari 2025 is er een interdepartementale taskforce internationale migratie actief ten behoeve van internationale migratiesamenwerking en migratiepartnerschappen om middels een whole-of-government approach bij te dragen aan de Nederlandse migratiebelangen. De taskforce zet zich in om inzet te coördineren op irreguliere migratie te beperken, terugkeer te bevorderen en bescherming van vluchtelingen te versterken Deze taskforce brengt mensen en middelen samen, om zo opgavegericht te werken aan de intensivering van de brede partnerschapsinzet, om op deze manier zowel effectiever als efficiënter te werk te gaan. De taskforce brengt departementen en uitvoeringsorganisaties samen, om zo op multidisciplinaire wijze invulling te geven aan de partnerschapsinzet. De taskforce werkt eveneens aan het stutten van het partnerschapsbeleid, onder meer op basis van de adviezen van de adviesraad Migratie en AIV, en de beleidsevaluatie van de IOB. Zo zal de taskforce werken aan een Theory of Change om resultaten inzichtelijker te maken, een mensenrechtenkader, en intensiveren van monitoring- en evaluatiekaders.

[1]Kamerstukken II 2025 – 2026 30 573, nr, 227

Vraag (136):
Waaraan wordt de 22 miljoen euro die vanuit het ministerie van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking aan het ministerie van Asiel en Migratie beschikbaar gesteld wordt precies uitgegeven? Kunt u dit uitsplitsen?

Antwoord:
De beschikbare middelen voor de partnerschappen bij A&M worden ingezet voor de bevordering van de samenwerking met partnerlanden op het gebied van terugkeer en het tegengaan van irreguliere migratie naar Europa en Nederland. Dit kan worden vormgegeven via (een combinatie van) migratiedialogen, programmatische inzet via (internationale) organisaties en operationele inzet van migratieketenpartners in partnerlanden. De migratiethema’s waar Nederland op inzet zijn bijvoorbeeld het versterken van migratie- en asielmanagement in partnerlanden, het aanpakken van mensensmokkel- en/of mensenhandel en het versterken van grensbewaking. Het kabinet wil ook innovatieve vormen van migratiesamenwerking in kunnen zetten, zoals terugkeerhubs. Verkenningen en pilots op dit gebied kunnen dan ook vallen onder dit begrotingsonderdeel.

Vraag (137):
Waar wordt de 22 miljoen dat die vanuit het ministerie van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking aan het ministerie van Asiel en Migratie beschikbaar gesteld wordt precies vandaan gehaald? Waar zou dit geld anders aan ten goede gekomen zijn?

Antwoord:
Vanaf 2025 is extra budget beschikbaar gesteld vanuit de BHOS-begroting voor programmering ter ondersteuning van de bilaterale migratiepartnerschappen met prioriteitslanden. In 2025 ging dit om EUR 20 miljoen; in 2026 om EUR 35 miljoen; en vanaf 2027 om EUR 44 miljoen. Dit budget komt tegemoet aan verzoeken, noden en gedeelde prioriteiten van Nederland en partnerlanden t.b.v. verbeterde migratie- en terugkeersamenwerking. Omdat een deel van de Rijksbrede inzet t.b.v. migratiepartnerschappen niet past binnen de OESO-richtlijnen voor ODA is een deel van deze middelen bij uitzondering, eenmalig omgelabeld naar non-ODA en overgeheveld naar de begroting van het Ministerie van Asiel en Migratie. De besteding van zowel de ODA als non-ODA middelen wordt besproken en nauw afgestemd in de Interdepartementale Taskforce Internationale Migratie.

Vraag (138):
Kunt u toelichten of er afspraken zijn gemaakt met Frontex over de vraag waar de extra middelen voor Frontex aan worden uitgegeven? Kunnen deze afspraken gedeeld worden?

Antwoord:
JenV zet deze middelen structureel in om Nederlandse inzet in door Frontex gecoördineerde operaties mogelijk te maken, zoals inzet van personeel en materieel, training en informatie-uitwisseling. Frontex maakt conform de verordening jaarlijks de capaciteitsbehoefte kenbaar per lidstaat; op basis daarvan verdeelt DGM de nationale middelen over de verschillende ketenpartners. De omvang van de over te boeken budgetten verschilt daarom per jaar en wordt niet meerjarig vastgelegd. De inzet voor 2027 is nog niet bekend.

Vraag (139):
Wat waren het aantal inbewaringstellingen op grond van artikel 59 Vw in de jaren 2024, 2025, en 2026 (t/m augustus) uitgesplitst per maand en nationaliteit (inclusief staatloos en nationaliteit onbekend)? Wat waren het aantal uitzettingen uit vreemdelingenbewaring in dezelfde periode, per maand, per nationaliteit (inclusief staatloos en nationaliteit onbekend), uitgesplitst naar bestemming: land van herkomst, Dublin-lidstaat of ander land?

Antwoord:
In de bijgevoegde tabellen is het aantal inbewaringstellingen op grond van artikel 59 Vw en het aantal aantoonbaar vertrek uit vreemdelingenbewaring weergegeven in de jaren 2024, 2025 en 2026 tot en met augustus. Naast gedwongen vertrek, vindt ook zelfstandig vertrek plaats uit bewaring. Het aantal inbewaringstellingen omvat zowel nieuwe inbewaringstellingen als omzettingen en wijzigingen van de rechtsgrond.

Vraag (140):
Wat is de gemiddelde duur van een terugkeertraject bij Dienst Terugkeer en Vertrek (DTenV) in 2024, 2025 en 2026 (t/m augustus), gerekend vanaf overdracht aan DTenV tot vertrek? Kunt u dit uitsplitsen naar zelfstandig en gedwongen vertrek en bestemming (land van herkomst, Dublin-lidstaat, of ander land)?

Antwoord:
In de bijgevoegde tabel is de gemiddelde duur in dagen van een terugkeertraject bij DTenV in 2024, 2025 en 2026 tot en met augustus weergeven. Er is daarbij gerekend vanaf overdracht aan DTenV tot aantoonbaar vertrek of vanaf de laatst bekende vertrekprocedure bij DTenV als een zaak eerder bij DTenV is uitgestroomd. De aantallen zijn uitgesplitst naar zelfstandig en gedwongen vertrek en bestemming.

Vraag (141):
Hoeveel lopende gezinsherenigingsaanvragen zijn door de IND-pilot sinds 12 juni 2026 stil komen te liggen?

Antwoord:
De IND is gestart met het beoordelen van een beperkt aantal nareisaanvragen om de nieuwe werkwijze eerst kleinschalig in de praktijk te toetsen. Gedurende deze periode wordt op de overige zaken in de voorraad waarop de wetswijziging van toepassing is niet inhoudelijk besloten. Er worden momenteel circa 24.530 lopende gezinsherenigingsaanvragen[1] aangehouden als gevolg van deze pilot. Dit zijn gezinsherenigingsaanvragen die, direct of indirect, geraakt worden door de nieuwe nareiswetgeving. Direct geraakt worden MVV Nareis aanvragen van gezinsleden buiten het kerngezin en MVV Nareis aanvragen waarbij referent een subsidiaire beschermingsstatus heeft. Indirect geraakt worden aanvragen van overige gezinsleden uit hetzelfde gezin, omdat deze in samenhang worden opgepakt.

De IND onderneemt wel de nodige stappen om deze zaken zo compleet mogelijk te maken, zodat deze na afloop van de pilot conform het first in first out (fifo) principe in behandeling kunnen worden genomen. Daarbij wordt tevens opgemerkt dat een deel van de gezinsherenigingsaanvragen die nu worden aangehouden vanwege de pilot sowieso niet in de periode van de pilot een beslissing van de IND zouden krijgen.

Op de IND website staat per maand toegelicht welke gezinsherenigingsaanvragen in behandeling worden genomen. Er wordt per maand bijgehouden wanneer de IND verwacht een nareisaanvraag in behandeling te nemen. De IND blijft gedurende de pilot bij nareis ook gezinsherenigingsaanvragen behandelen en beslissingen nemen die niet geraakt worden door de nieuwe nareiswetgeving.
Bron: IND (peildatum 6 oktober 2026), afgerond op tientallen.





[1] Dit betreffen zowel eerste aanleg als bezwaar MVV Nareis en 8 EVRM bij Nareis aanvragen.

Vraag (142):
Kunt u uitsplitsing geven in cohorten van drie maanden van hoe lang de groep mensen die wacht op gezinshereniging al wacht op een beslissing op hun nareisaanvraag?

Antwoord:
Zie antwoord in bijlage

Vraag (143):
Hoeveel capaciteit van de IND is nodig om de lopende gezinsherenigingsaanvragen binnen drie maanden te beslissen als de Raad van State duidelijkheid geeft of overgangsrecht voor deze groep niet had mogen ontbreken?

Antwoord:
Gezinsherenigingsaanvragen die geraakt worden door de nieuwe nareiswetten worden gedurende de pilot aangehouden. Wel worden deze zaken gedurende de pilot zoveel mogelijk compleet gemaakt. De IND werkt hierbij in beginsel op basis van het first in first out (fifo) principe. Zodra de Raad van State duidelijkheid geeft over de directe werking van de nieuwe nareiswetten worden deze gezinsherenigingsaanvragen weer conform het fifo principe in behandeling genomen. De voorraden te behandelen zaken zorgen er echter voor dat de IND niet op alle gezinsherenigingsaanvragen die onder de pilot vielen binnen drie maanden na uitspraak van de Raad van State over de directe werking zal kunnen beslissen.

Vraag (144):
Heeft de IND extra capaciteit om ervoor zorg te dragen dat aanvragers van verlenging van hun verblijfstitel steeds tijdig in het bezit worden gesteld van hun nieuwe verblijfs- en identiteitsdocument?

Antwoord:
De IND voorziet aanvragers van hun nieuwe verblijfsdocumenten binnen de wettelijke termijn. Er zijn geen achterstanden bij verlengingsaanvragen. De IND volgt nauwgezet de ontwikkelingen ten aanzien van de volumes van dergelijke uitreikingen en informeert vreemdelingen drie maanden vóór het verlopen van hun verblijfsvergunning over de mogelijkheid om deze te verlengen.

Vraag (145):
Op welke wijze wordt in 2027 gemonitord of de kwaliteit van de asielopvang daadwerkelijk verbetert?

Antwoord:
In 2026 is er binnen het COA een Kwaliteitskader ontwikkeld met de belangrijkste Kwaliteitskaderindicatoren voor opvang en begeleiding. Deze worden gemonitord door middel van een Kwaliteitskader-dashboard. Dit komt terug in de P&C cyclus van het COA. Op deze wijze kan de kwaliteit structureel worden gemonitord en indien nodig worden bijgestuurd door middel van passende verbeterinterventies.

Vraag (146):
Kunt uitleggen wat 'innovatieve oplossingen in het grensproces' zijn? Wordt hiermee ook de inzet van technologie bedoeld, en zo ja, welke technologie en waarvoor?

Antwoord:
Het geïntegreerd grensbeheer van Nederland wordt onder meer gekenmerkt door inzet van innovatie en technologie aan de grens. Dit draagt niet alleen bij aan het voorkomen van illegale migratie en grensoverschrijdende criminaliteit, maar ook aan het faciliteren van bona fide reizigers door grenspassage efficiënter en soepeler te laten verlopen. Dit betreft onder meer de inzet van innovatieve (Europese) systemen zoals het Europese In-en uitreissysteem (EES) waar in Nederland gewerkt wordt aan de volledige implementatie, het toekomstige Europese reisinformatie en –autorisatiesysteem (ETIAS) en interoperabiliteit tussen deze systemen. Daarnaast wordt momenteel in Europees verband onderhandeld over een verordening inzake de Digital Travel Credential (DTC). Het gebruik van digitale reisdocumentgegevens kan het mogelijk maken om eerder over gevalideerde en betrouwbare informatie van passagiers te beschikken die grensautoriteiten kunnen gebruiken. Dit ondersteunt een tijdige signalering van mogelijke risico’s en een efficiënte informatiegestuurde uitvoering van grenscontroles. Verder beziet Nederland mogelijkheden voor inzet van innovatieve technologie ten behoeve van het binnengrenstoezicht – het Mobiel Toezicht Veiligheid – en grensbewaking op zee. Bij de uitvoering van MTV-controles maakt de Koninklijke Marechaussee (KMar) gebruik van camera’s op snelwegen, waarmee het MTV meer informatiegestuurd en daarmee efficiënt en effectief wordt uitgevoerd. Om het zicht op grensoverschrijdende pleziervaartuigen te vergroten, voert de KMar momenteel een pilot uit waarbij sensoren worden gebruikt om de informatiegestuurde inzet van de KMar voor de maritieme grenscontrole te verbeteren.

Vraag (147):
Hoeveel houders van een verblijfsvergunning asiel voor onbepaalde tijd zijn in 2026 naar het land van herkomst gereisd?

Antwoord:
In de gegevenssystemen van de migratieketen wordt niet bijgehouden hoeveel houders van een verblijfsvergunning asiel voor onbepaalde tijd naar het land van herkomst zijn gereisd.

Vraag (148):
Hoeveel Dublinclaims zijn er tot dusver in 2026 overgedragen aan een andere EU-lidstaat?

Antwoord:
In 2026 tot en met september zijn er afgerond 1.430 vreemdelingen overgedragen op wie de Dublinverordening of de Asiel- en migratiebeheerverordening (AMvB) van toepassing was.

Vraag (149):
Bij hoeveel Dublinclaims in 2026 weigerde de EU-lidstaat de claim over te nemen?

Antwoord:
In 2026 zijn tot 1 oktober 2026 afgerond 3.070 claims geweigerd door een EU+-lidstaat.

Vraag (150):
Bij hoeveel Dublinclaims in 2026 heeft geen overdracht plaatsgevonden vanwege een rechterlijke uitspraak?

Antwoord:
De IND en DTenV registreren niet in de systemen wat de reden is dat geen overdracht heeft plaatsgevonden en kunnen niet aangeven in hoeveel zaken een rechterlijke uitspraak daarvoor de reden was.

Een gegrond beroep, bijvoorbeeld zoals recent ten aanzien van overdrachten naar Italië, heeft niet automatisch tot gevolg dat een overdracht niet meer kan plaatsvinden. Of de overdracht op later moment alsnog kan plaatsvinden is onder meer afhankelijk van de uiterste overdrachtsdatum en daarmee afhankelijk van de individuele omstandigheden in een zaak.

Vraag (151):
Hoeveel verzoeken om internationale bescherming zijn sinds 12 juni 2026 behandeld in de versnelde behandelingsprocedure, uitgesplitst naar nationaliteit en grond voor versnelde behandeling?

Antwoord:
Voor het antwoord zie bijlage

Vraag (152):
Welk aandeel van de aanvragen dat in aanmerking komt voor de versnelde behandelingsprocedure wordt daadwerkelijk versneld behandeld, wat is de gemiddelde doorlooptijd en hoeveel afgewezen verzoekers vertrekken vervolgens aantoonbaar?

Antwoord:
In beginsel worden aanvragen die als 'kansarm' worden beschouwd, in de versnelde procedure behandeld. Dit kan op basis van tien gronden die volgen uit de Procedureverordening. Denk hierbij aan vreemdelingen die geen asielmotieven hebben, waar sprake is van misleiding, valse documenten of vreemdelingen uit een veilig land van herkomst.

Alle vreemdelingen die in aanmerking komen voor de versnelde procedure, worden in de versnelde procedure behandeld. Er kan gedurende de procedure nieuwe informatie of signalen komen waardoor de versnelde procedure niet meer, of juist wel van toepassing is. Aan de geautomatiseerde gegevenssystemen van de migratieketen kan niet worden ontleend hoeveel aanvragers van procedure wisselen.

Voor meer details zie bijlage

Vraag (153):
Kunt u uiteenzetten hoe u in 2027 concreet invulling geeft aan de doelstelling om kwetsbare asielzoekers in de opvang te beschermen tegen intimidatie, bedreiging en geweld door medebewoners?

Antwoord:
In de begeleiding van bewoners geven we structureel aandacht aan (extra) kwetsbare personen in de opvang. Daarbij erkennen we dat er groepen zijn waarbinnen het risico op kwetsbaarheid nadrukkelijker aanwezig is. Kinderen en amv worden daarom gezien als kwetsbare groepen. Daarnaast zijn er groepen in de opvang waarbij kwetsbaarheid op persoonsniveau vaker voorkomt. De niet-limitatieve lijst van personen die binnen deze groepen kunnen vallen bevat onder andere LHBTIQ+-personen, slachtoffers van seksueel, gender, racistisch of religieus geweld en slachtoffers van een gedwongen huwelijk of mensenhandel.

Om eventuele kwetsbaarheden sneller te signaleren dient, in lijn met de nieuwe Europese Opvangrichtlijn, binnen 30 dagen een beoordeling plaats te vinden van de bijzondere opvangbehoeften van asielzoekers. Deze beoordeling is door het COA geïmplementeerd in de vorm van een Bewoner-in-Beeld-gesprek, dat bij voorkeur gevoerd wordt tussen dag 4 en 7 na aankomst. In dit gesprek wordt ook gekeken naar de zelfredzaamheid van de bewoner. Het gesprek is gericht op het zo snel mogelijk kunnen inzetten van passende plaatsing, begeleiding en/of doorverwijzing.

Vraag (154):
Op welke wijze wordt bij de doelstelling om kwetsbare asielzoekers in de opvang te beschermen specifiek aandacht besteed aan asielzoekers die vanwege hun geloof, geloofsafval, bekering of seksuele gerichtheid een verhoogd risico lopen op intimidatie en geweld?

Antwoord:
In de begeleiding van bewoners geven we structureel aandacht aan (extra) kwetsbare personen in de opvang. Daarbij erkennen we dat er groepen zijn waarbinnen het risico op kwetsbaarheid nadrukkelijker aanwezig is. Kinderen en amv worden daarom gezien als kwetsbare groepen. Daarnaast zijn er groepen in de opvang waarbij kwetsbaarheid op persoonsniveau vaker voorkomt. De niet-limitatieve lijst van personen die binnen deze groepen kunnen vallen bevat onder andere LHBTIQ+-personen, slachtoffers van seksueel, gender, racistisch of religieus geweld en slachtoffers van een gedwongen huwelijk of mensenhandel.
Om eventuele kwetsbaarheden sneller te signaleren dient, in lijn met de nieuwe Europese Opvangrichtlijn, binnen 30 dagen een beoordeling plaats te vinden van de bijzondere opvangbehoeften van asielzoekers. Deze beoordeling is door het COA geïmplementeerd in de vorm van een Bewoner-in-Beeld-gesprek, dat bij voorkeur gevoerd wordt tussen dag 4 en 7 na aankomst. In dit gesprek wordt ook gekeken naar de zelfredzaamheid van de bewoner. Het gesprek is gericht op het zo snel mogelijk kunnen inzetten van passende plaatsing, begeleiding en/of doorverwijzing.

Vraag (155):
Hoe gaat u ervoor zorgen dat kinderen prioriteit krijgen, hoe wilt u dit vormgeven en kunt u aangeven wat de verwachting is ten aanzien van het realiseren van voldoende langdurige opvang voor deze doelgroep?

Antwoord:
Met de Spreidingswet en de inzet van interbestuurlijk toezicht wordt gewerkt aan voldoende structurele opvangcapaciteit voor kinderen, zodat de inzet van noodopvang kan worden teruggedrongen. Het rapport van de Onderzoeksraad voor de Veiligheid 'Kinderen in nood' onderstreept het belang hiervan. In de beleidsreactie, die naar verwachting in het vierde kwartaal van 2026 aan de Kamer wordt aangeboden, wordt ingegaan op zowel het verbeteren van de omstandigheden voor kinderen in de noodopvang als de aanpak van de onderliggende systeemknelpunten.

Vraag (156):
Hoeveel middelen zijn in deze begroting specifiek beschikbaar voor sociale veiligheid op COA-locaties en welk deel daarvan is bestemd voor preventie, registratie van incidenten en bescherming van slachtoffers? Hoe staat het met het onderzoek naar de monitoring van overlast en incidenten om inzicht te krijgen in de kenmerken van overlastgevende asielzoekers en de factoren die van belang zijn voor overlast, en specifiek in de wijze waarop religieus gemotiveerd geweld beter inzichtelijk kan worden gemaakt?

Antwoord:
De begroting is niet opgesteld op het in de vraag genoemde niveau. Daardoor is het eerste deel van de vraag niet te beantwoorden.
Met de strafrechtketen en het WODC wordt verkend hoe beter kan worden gemonitord hoe vaak sprake is van strafbare feiten met een discriminatoir oogmerk door asielzoekers. De jaarlijkse Incidenten -en misdrijvenmonitor wordt daarom uitgebreid met nadere informatie van politie/OM over misdrijven met een discriminatoir oogmerk. Daarbij gaat het onder meer om discriminatie vanwege godsdienst/levensovertuiging en seksuele gerichtheid. Naar verwachting zal dit worden opgenomen met de Incidenten- en misdrijvenmonitor 2026, die voor het zomerreces van 2027 wordt gepubliceerd.

Vraag (157):
Hoe staat het met het onderzoek naar de wijze waarop remigratie voor alle verschillende vormen van verblijfstitels verder kan worden gestimuleerd? Kan daarbij expliciet worden ingegaan op de voorwaarden waaronder financiële prikkels een effectieve en verantwoorde bijdrage kunnen leveren aan de bevordering van terugkeer, gelet op de motie van de leden Ceder en D. van Dijk (Kamerstuk 36871, nr. 53)?

Antwoord:
Op 22 juni jl. is uw Kamer geïnformeerd (Tweede Kamer, 2025-2026, 36 871 nr. 69) over de uitvoering van deze motie. Aan deze motie wordt uitvoering gegeven via het onderzoek dat op mijn verzoek momenteel wordt uitgevoerd door het Europees Migratie Netwerk (EMN study on Assisted Voluntary Return and Reintegration AVR(R) programmes as part of return policy: aims, policy rationale and monitoring).

Ik verwacht de resultaten van dit onderzoek in de loop van 2027. Ik zal uw Kamer hier tegen die tijd nader over informeren

Vraag (158):
Hoeveel overlastgevende asielzoekers zijn er tot dusver in 2026 geregistreerd?

Antwoord:
Bewoners van het COA die overlastgevend gedrag vertonen of verdachte zijn van misdrijven worden op de top x-lijst geplaatst. Dit betreft al enige tijd 1,6% van de bewoners van het COA. De afgelopen 12 maanden stonden maandelijks gemiddeld 1.240 vreemdelingen op de top x-lijst. Het merendeel van hen staat meerdere maanden op de lijst.

Vraag (159):
Bij hoeveel van de geregistreerde overlastgevende asielzoekers is sprake van herhaaldelijke betrokkenheid bij overlast?

Antwoord:
In 2025 verbleven 112.745 unieke personen voor enige tijd op een COA-locatie of tijdelijke gemeentelijke opvang (tgo). Van hen is 11% in dat jaar betrokken geweest bij een agressie- of geweldsincident. Van de bewoners die in 2025 betrokken waren bij een agressie- of geweldsincident, was 63% betrokken bij één incident in 2025; 18% was betrokken bij twee incidenten en 6% bij meer dan vijf incidenten. Hierbij wordt opgemerkt dat het aantal personen dat wordt verdacht van meer dan één incident gedurende zijn/haar gehele verblijf op een COA locatie hoger kan liggen. De onderliggende WODC-rapportage gaat echter uit van het aantal incidenten per personen per kalenderjaar.

Bron: WODC, Incidenten en misdrijven onder bewoners van COA- en gemeentelijke opvanglocaties 2019-2025. Tweede Kamer, vergaderjaar 2025–2026, 19 637, nr. 3614.

Vraag (160):
In hoeveel gevallen bezat de migrant bij naturalisatie taalniveau A2?

Antwoord:
Deze gegevens kunnen niet uit het IND-systeem worden gegenereerd.

Vraag (161):
In hoeveel gevallen bezat de migrant bij naturalisatie taalniveau B1?

Antwoord:
Deze gegevens kunnen niet uit het IND-systeem worden gegenereerd.

Vraag (162):
In hoeveel gevallen bezat de migrant bij naturalisatie taalniveau A1 of lager?

Antwoord:
Deze gegevens kunnen niet uit het IND-systeem worden gegenereerd.

Vraag (163):
Hoeveel Oekraïense ontheemden verwacht de regering dat op 4 maart 2028 nog in Nederland verblijven, gezien de tijdelijke bescherming loopt tot 4 maart 2028? Wanneer moet hierover definitieve duidelijkheid bestaan om te voorkomen dat gemeenten en Oekraïense ontheemden pas kort voor maart 2028 weten waar zij aan toe zijn?

Antwoord:
Het kabinet zet in op het faciliteren van wederopbouw en realiseren van vrijwillige terugkeer. Grootschalige terugkeer is op korte termijn evenwel naar verwachting niet aan de orde. Daarom is het bij de uitwerking van het lange termijn perspectief van belang een balans te vinden tussen het bieden van bescherming, het beperken van de belasting voor gemeenten die opvang bieden, en het beperken van de druk op de migratieketen en sociale voorzieningen. Naast terugkeer is daarom de inzet van het kabinet dat de ontheemden die hier nog verblijven, zoveel mogelijk meedoen en bijdragen. Daartoe heeft het kabinet in de afgelopen periode verkend welke typen verblijfsvergunningen (in het bijzonder vergunningen gericht op arbeid), naast het transitiedocument als vangnet, kansrijk en passend kunnen zijn voor deze groep. U bent geïnformeerd over het transitiedocument en de toeleiding naar reguliere vergunningen in de verzamelbrieven Opvang Oekraïne van 26 juni en 25 september 2026. Voor het aantal te verwachten Oekraïense ontheemden dat per 1 januari 2027 en 1 januari 2028 in Nederland verblijft, is op basis van inbreng van diverse experts met uiteenlopende perspectieven de Meerjaren Productie Prognose (MPP) 2026 opgesteld. Het aantal Oekraïense ontheemden per 1 januari 2027 wordt geraamd op 145.380. Het aantal Oekraïense ontheemden per 1 januari 2028 wordt geraamd op 157.340. Gezien de onzekerheid over de situatie in Oekraïne is de scope van de prognose beperkt tot maximaal anderhalf jaar vanaf het moment van opstelling. Een verdere toelichting van de MPP 2026 kunt u vinden in de kamerbrief ‘Ontwikkelingen Migratieketen op basis van Meerjaren Productie Prognose 2026 (MPP)’ van 30 oktober 2026.

Vraag (164):
Hoe is de 19,5 miljoen euro die beschikbaar wordt gesteld voor 90 plekken in het Justitieel Complex Schiphol opgebouwd, en wat zijn de geraamde kosten per bezette plaats? Welke bezettingsgraad wordt voor 2027 verwacht en welke gevolgen heeft deze bezettingsgraad voor de kosten per bezette plaats? Welke alternatieven voor bewaring worden ingezet, wat zijn de kosten daarvan en welke resultaten worden daarmee behaald?

Antwoord:
Het Prognosemodel Justitiële Ketens gaat uit van totale capaciteitsbehoefte voor vreemdelingenbewaring over 2027. Dit staat gelijk aan 412 plaatsen, waarvan 393 plaatsen operationeel en 18 plaatsen reserve.
Voor de bezetting is de verwachting: gemiddeld 362 plaatsen in 2027.
Voor de beschikbaarstelling van de €19,5 mln. ten behoeve van de 90 plekken vreemdelingenbewaring op Justitieel Complex Schiphol (JCS) is uitgegaan van een kostprijs van €586 per plaats per dag, daarbij is rekening gehouden met de inwerkingtreding van de Wet vreemdelingbewaring en stijgende kosten voor huisvesting. Dit komt neer op ca. €19,5 mln. per jaar.
Nederland kent meerdere toezicht maatregelen, die ingezet kunnen worden als alternatieven voor bewaring, zoals:
• Meldplicht.
• Vrijheidsbeperkende maatregel.
• Financiële zekerheid stellen (borgsom).
• Inname reisdocument.
Bij het opleggen van een maatregel voor vreemdelingenbewaring, moet worden gemotiveerd waarom een alternatief niet tot hetzelfde doel kan leiden. Het is niet mogelijk om een kostenoverzicht op te stellen per toezicht maatregel. Dit wordt niet centraal bijgehouden, behoudens de vrijheidsbeperkende maatregel op de vrijheidsbeperkende locatie (VBL) en de gezinslocaties (GL). Hiervoor wordt verwezen naar de Staat van Migratie (figuur 92, pagina 106).

Vraag (165):
Waarom zijn er door Nidos minder plekken voor kleinschalige opvang van amv’s gerealiseerd dan benodigd? Hoe verhoudt het aantal gerealiseerde opvangplekken zich tot de verwachte instroom van 4.760 amv’s in 2027 en een gemiddeld aantal van 11.320 pupillen onder begeleiding van Nidos? Kan er sprake zijn van onderbesteding, terwijl tegelijkertijd onvoldoende geschikte opvangcapaciteit voor amv’s beschikbaar is?

Antwoord:
Nidos had in 2025 en 2026 een aanzienlijke groeiopgave voor het aantal kleinschalige opvangplekken. De realisatie van nieuwe opvanglocaties is daarbij afhankelijk van verschillende factoren. Vanwege langdurige realisatietrajecten en de beperkte beschikbaarheid van geschikte panden is deze groei niet volledig gerealiseerd.
Nidos werkt samen met gemeenten aan het realiseren van de benodigde kleinschalige opvangplekken. Op dit moment zijn er voldoende plaatsen beschikbaar voor de huidige doelgroep van de kleinschalige opvang. Op basis van de actuele prognoses is er nog een groeivraag voor de rest van 2026 en 2027.
Voor 2027 wordt een aanzienlijk kleinere groeiopgave voorzien. De verwachting van Nidos is daarom dat de benodigde groeiopgave in 2027 kan worden gerealiseerd.
Slechts een deel van het aantal amv in Nederland krijgt opvang in kleinschalige opvanglocaties van Nidos, namelijk AMV met een status. Dat verklaart hoe het totale aantal pupillen onder begeleiding van Nidos hoger kan zijn dan het aantal gerealiseerde kleinschalige opvangplekken. De overige pupillen worden opgevangen door het COA of wonen in een opvanggezin van Nidos.

Vraag (166):
Hoeveel van de 106 miljoen euro aan geraamde dwangsommen had kunnen worden ingezet voor extra besliscapaciteit bij de IND?

Antwoord:
Het bedrag van de geraamde dwangsommen is ten behoeve van de toekomstige betalingen waar de aanvrager, waar nodig, recht op heeft. Niet betaalde dwangsommen komen uiteindelijk ten gunste van de Staat en zijn daardoor niet inzetbaar voor eventuele besliscapaciteit bij de IND.

Vraag (167):
Hoeveel dwangsommen zijn er tot dusver in 2026 uitgekeerd aan asielzoekers wegens een beroep niet tijdig?

Antwoord:
Tot oktober 2026 heeft de IND in totaal ca. € 126,8 mln. uitgekeerd aan dwangsommen, waarvan ca. € 121,7 mln. aan rechterlijke dwangsommen. Ca. € 59,2 mln. van de ca. € 121,7 mln. zag op asielzaken. Het resterende deel ziet o.a. op nareis- en reguliere zaken.

Vraag (168):
Wat is het hoogste bedrag dat in 2026 is uitgekeerd aan een asielzoeker wegens een beroep niet tijdig?

Antwoord:
In 2026 (peildatum 29 juli 2026) heeft de IND in 2 asielzaken een dwangsom betaald die iets hoger is dan € 100.000,-.

Vraag (169):
Hoeveel fte is bij de IND bezig met het verwerken en behandelen van beroepen niet tijdig?

Antwoord:
De huidige capaciteitsinzet van de IND die wordt ingezet voor het verwerken en behandelen van beroepen niet tijdig beslissen (BNTB’s) is verspreid door de gehele organisatie. Dit doen medewerkers naast andere werkzaamheden in een breder takenpakket. De IND heeft een schatting gedaan van het aantal fte wat bezig is met het behandelen en verwerken van BNTB’s door met een gemiddelde behandeltijd voor een BNTB per medewerker te werken. Met het oog op een efficiënter betalingsproces voor dwangsommen, proceskosten en schadevergoedingen worden deze taken binnenkort centraal belegd in een team van 25-30 FTE.

Vraag (170):
Hoeveel rechtszaken hebben er in 2026 tot dusver plaatsgevonden in verband met beroep niet tijdig?

Antwoord:
In 2026 t/m september zijn er 27.500 vreemdelingenzaken afgedaan in verband met beslissingen die niet tijdig zijn genomen.

Bron: RvdR, afgerond op honderdtallen, peildatum 30 september 2026.

Vraag (171):
Welk deel van de ingezette 31,490 miljoen euro was voor het COA en welk deel voor Nidos bestemd en hoe vangen beide organisaties kostenstijgingen in 2027 op?

Antwoord:
Van de 31,490 miljoen euro die van artikel 92 is ingezet voor tegenvallers en intensiveringen bestaat deels het grootste deel (19,11 mln.) uit LPO van COA en Nidos. Daarnaast zijn de middelen die op artikel 92 voor 2027 gereserveerd stonden voor capaciteit vreemdelingenbewaring ingezet voor capaciteit die in 2027 aan DJI wordt uitgeleend en doorbelast. De totale LPO van 19,11 mln. bestaat voor 4,66 mln. uit de LPO van Nidos en voor 14,45 mln. uit de LPO van COA. De herijking van de kostprijzen voor 2027 loopt op dit moment nog, in het voorjaar zal op basis van de nieuwe meerjaren productie prognose en de nieuwe kostprijzen worden bezien welke middelen nodig zijn voor COA en Nidos. Om die reden kon de LPO ingezet worden voor andere doelen.

Vraag (172):
Kunt u met een uitvoeringsplan komen, inclusief aantallen, kostprijzen en oplevermomenten, om reguliere opvangplaatsen te realiseren? Welke extra kosten ontstaan als de afbouw van nood- en crisisnoodopvang één jaar later plaatsvindt dan verondersteld voor 2027–2030 (Miljoenennota 2027, bijlagen p. 297)?

Antwoord:
Het kabinet stelt het COA met stabiele financiering in staat om de meerjarige opvangcapaciteit uit te breiden. De Spreidingswet moet bijdragen aan de realisatie van deze opvangcapaciteit door gemeenten, evenwichtig verspreid over het land. Voor gemeenten die nog in onvoldoende mate aan hun wettelijke opgave voldoen, loopt het interbestuurlijk toezichtstraject. De extra kosten die ontstaan als de afbouw van nood- en crisisnoodopvang één jaar later plaatsvinden dan verondersteld voor 2027-2030 is afhankelijk van het aantal nood-en crisisnoodopvanglocaties die nog resteren.

Vraag (173):
Hoeveel asielaanvragen hebben er tot dusver in 2026 plaatsgevonden waarbij de asielzoeker staat geregistreerd onder de noemer ‘onbekende nationaliteit’, maar die oorspronkelijk afkomstig is uit de Palestijnse gebieden?

Antwoord:
In 2026 tot en met september zijn er afgerond 590 eerste asielaanvragen gedaan door vreemdelingen die als staatloos of van onbekende nationaliteit zijn geregistreerd en waarvan geregistreerd is dat ze geboren zijn in de Gazastrook of de Westelijke Jordaanoever. Zie ook het antwoord op begrotingsvraag 4.
Uit welk land een vreemdeling afkomstig is die als staatloos of met onbekende nationaliteit is geregistreerd, wordt individueel beoordeeld. Dat deze vreemdeling is geboren in de Gazastrook of de Westelijke Jordaanoever is een indicatie, maar op zichzelf niet doorslaggevend voor de conclusie dat deze gebieden voor hem ook gelden als land van gebruikelijk verblijf. Aan de andere kant kunnen deze gebieden gelden als land van gebruikelijk verblijf ook voor vreemdelingen die niet in de Gazastrook of de Westelijke Jordaanoever zijn geboren.

Uit een eerdere analyse van de IND bleek 80% van de personen met een Palestijnse achtergrond die in de periode van januari tot en met april 2026 asiel aanvroegen in Nederland, eerder bescherming hebben gekregen in Griekenland.

Bron: IND (peildatum 1 oktober 2026). Aantal afgerond op tientallen

Vraag (174):
Hoeveel nareisaanvragen vloeien gemiddeld voort uit een ingewilligde asielaanvraag? Kunt u hierbij onderscheid maken tussen verdragsvluchtelingen en subsidiair beschermden? Kunt u aangeven wat een daling van de asielinstroom met 10%, 20% en 30% ten opzichte van 2025 budgettair betekent?

Antwoord:
Er vloeide gemiddeld 0,8 MVV Nareis aanvragen voort uit een in 2025 ingewilligde asielaanvraag (asielvergunning verleend op grond artikel 29, eerste lid, onder a of b, Vw 2000). Uitgesplitst is dit gemiddeld 0,6 per in 2025 ingewilligde asielaanvraag waarbij de vreemdeling werd aangemerkt als verdragsvluchteling en gemiddeld 1,1 MVV Nareis aanvragen per in 2025 ingewilligde asielaanvraag waarbij de vreemdeling werd aangemerkt als subsidiair beschermde.

Voor de komende jaren geeft de IND uitvoering aan een groot aantal opgaven, zoals de uitvoering van het Europees Asiel- en Migratiepact en de aanpak openstaande asielaanvragen. Daarnaast ziet de IND nog grote ontwikkelingen op zich afkomen, zoals het aflopen van de Richtlijn Tijdelijke Bescherming (RTB) Oekraïne en het mogelijk afhandelen van de asielaanvragen hierop. Op basis van deze ontwikkelingen en de meest recente Meerjarig Productieprognose (MPP) in het voorjaar zal worden bezien welke inzet van mensen en middelen benodigd is en wat dit budgettair betekent.

Vraag (175):
Hoeveel migranten zijn er tot dusver in 2026 genaturaliseerd?

Antwoord:
Tussen 1 januari 2026 en 1 oktober 2026 hebben in totaal 39.610 personen de Nederlandse nationaliteit door naturalisatie verkregen.

Vraag (176):
Wat zijn de totale gemiddelde kosten van één asielzoeker gedurende de gehele periode vanaf aanvraag tot vertrek of verblijf?

Antwoord:
De totale gemiddelde kosten van één asielzoeker laten zich moeilijk uitrekenen. Er is immers sprake van verschillende facetten en persoonlijke situaties. Met betrekking tot de kosten van de opvang verbleven de bewoners van het COA in 2025 gemiddeld ruim 12,1 maanden in de opvang[1]. Dit betreffen asielzoekers in afwachting van een besluit op hun asielaanvraag door de IND en asielzoekers die reeds een afwijzend of inwilligend besluit van de IND hebben ontvangen en in respectievelijke terugkeerprocessen of huisvestingsprocessen zijn opgenomen. Gemiddeld kostte een opvangplek in 2025 per jaar 49.363 euro. Op basis van de afgelopen jaren kost een gemiddelde asielaanvraag bij de IND een bedrag van 11.400 euro, op basis van prijspeil ’24[2]. Dit is inclusief eventuele kosten door de IND voor hoger beroep zaken, maar exclusief de kosten van dwangsommen. Er zijn geen gemiddelde kosten bekend met betrekking tot de rechtspraak of het vertrek van een asielzoeker na een afwijzing. Deze kosten zijn daarom niet meegenomen in dit antwoord.


[1] XX Asiel en Migratie | Ministerie van Financiën - Rijksoverheid

[2] Kamerstukken II, 2025/2026 36800-XX-43

Vraag (177):
Kunt u voor 2027 een concreet afbouwpad per kwartaal geven voor oude asielaanvragen, nieuwe aanvragen en nareis?

Antwoord:
Een concrete planning is afhankelijk van veel factoren en kan daarom op dit moment nog niet gedeeld worden. Wat concreet is afgesproken is dat de IND vanaf 12 juni 2026 gestart is met het prioriteren van de nieuwe asielinstroom. De IND is van plan om vanaf 1 oktober 2026 binnen circa 3 jaar de ruim 54.000 openstaande asielaanvragen (peildatum 1 april 2026) die zijn ingediend vóór 12 juni 2026 van een eerste besluit. Voor MVV nareis zijn voor 2027 14.790 zaken opgenomen in de productieprognose van de IND.[1]

[1] MPP 2026-I

Vraag (178):
Waarom bevat de begroting, terwijl 'veilige opvang' een expliciete beleidsprioriteit is, geen prestatie-indicator waarmee de sociale veiligheid op COA-locaties inzichtelijk wordt gemaakt?

Antwoord:
Het verbeteren van de veiligheidssituatie op opvanglocaties is een belangrijke prioriteit. Om zicht te houden op de ontwikkelingen hierin is eenduidige en efficiënte incidentenregistratie van belang. Daarover wordt jaarlijks gepubliceerd door de WODC. Daarbij geldt dat ieder veiligheidsincident er een te veel is. Het past daarom niet om daar een indicator aan te koppelen. Dit geldt eveneens voor gevoelens van (sociale) onveiligheid.

Vraag (179):
Welke ambitie heeft u om de gemiddelde opvangduur van vergunningshouders na vergunningverlening (jaarlijks 8,6 maanden volgens de begroting) terug te brengen en waarom is die ambitie niet verwerkt in de prestatie-indicator?

Antwoord:
Er worden verschillende maatregelen genomen om statushouders sneller uit te laten stromen uit de asielopvang, waaronder (tijdelijke) financiële ondersteuning voor gemeenten bij de huisvesting van statushouders. Gemeenten kunnen gebruikmaken van verschillende stimuleringsregelingen van het Rijk die (al dan niet ten dele) zijn gericht op het beter benutten van de huidige woningvoorraad of het toevoegen van nieuwe woningvoorraad om zo huisvesting van statushouders en andere groepen woningzoekenden te stimuleren. Daarnaast zet de minister van Volkshuisvesting en Ruimtelijke ordening in op opschaling van aanvullende en snel te realiseren vormen van huisvesting voor een brede groep woningzoekenden, waaronder statushouders. Hiervoor is in de afgelopen periode gewerkt aan het Akkoord Aanvullende Vormen van Huisvesting. Dit akkoord is op 16 oktober jl. door de betrokken partijen ondertekend. Een van de ambities uit dit akkoord is om de gemiddelde opvangduur terug te brengen.

Vraag (180):
Welke middelen en welk bereik zijn voor 2027 voorzien voor structurele psychosociale ondersteuning van kinderen in de asielopvang?

Antwoord:
Ten behoeve van psychosociale ondersteuning (PSO) zijn vooralsnog geen structurele middelen voorzien. Wel is aan Save the Children, de Vrolijkheid en VluchtelingenWerk Nederland een meerjarige subsidie verstrekt vanuit het Europese Asiel, Migratie en Integratiefonds (AMIF) en uit nationale middelen. De huidige subsidies hiervoor lopen respectievelijk tot 31 december 2027, 30 juni 2028 en 31 december 2027. Zie bijlage voor subsidie per jaar

Vraag (181):
Hoeveel asielzoekers die in de versnelde behandelingsprocedure worden behandeld, zijn sinds 12 juni 2026 toegewezen aan een geografisch gebied, hoeveel daarvan verblijven in Ter Apel en hoeveel verzoeken om toestemming om dit gebied tijdelijk te verlaten zijn ingewilligd dan wel afgewezen?

Antwoord:
Op dit moment heeft gebruikmaking van de bevoegdheid om asielzoekers toe te wijzen aan een geografisch gebied niet de prioriteit, omdat de tijdige invoering van vele andere onderdelen van het Asiel- en migratiepact al veel van de uitvoerende diensten vraagt. Op het moment dat ervaring is opgedaan met de nieuwe asielprocedures en er meer stabiliteit is in de organisatie van de opvang, zal worden bezien of het toewijzen van groepen asielzoekers aan een geografisch gebied nut en noodzaak heeft.

Vraag (182):
Aan welke voorwaarden, beleidskaders en eventuele ODA (Official Development Assistance)/DAC (Development Assistance Committee)-criteria moet de jaarlijkse bijdrage van 22 miljoen uit de begroting van het ministerie van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking voldoen? Kunt u aangeven welk deel van deze middelen als officiële ontwikkelingshulp wordt aangemerkt?

Antwoord:
De middelen die vanuit de begroting van het ministerie van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking zijn overgeheveld naar de begroting van Asiel en Migratie. Op de begroting van AenM worden deze middelen aangemerkt als non-ODA en worden daarbij niet als officiële ontwikkelingshulp aangemerkt. Dit betekent ook dat deze middelen niet hoeven te voldoen aan de criteria van het Development Assistance Committee (DAC).


Vraag (183):
Kunt u een overzicht verstrekken van de projecten, programma's en samenwerkingsverbanden die voor 2027 zijn voorzien, inclusief het beoogde budget per project, de uitvoerende organisatie(s), het betrokken land of de betrokken regio, de beleidsdoelstelling en de looptijd van het project?

Antwoord:
Zie bijlage voor tabel met alle projecten

Vraag (184):
Voor welke projecten of programma's zijn reeds meerjarige financiële verplichtingen aangegaan of financieringsbesluiten genomen? Om welke bedragen gaat het per project? Met welke internationale organisaties, maatschappelijke organisaties, overheidsinstanties, multilaterale instellingen of private partijen werkt de u hierbij samen?

Antwoord:
Zie bijlage voor overzicht projecten

Vraag (185):
Welk deel van het budget wordt via internationale organisaties zoals Internationale Organisatie voor Migratie (IOM), United Nations High Commissioner for Refugees (UNHCR) of andere multilaterale partners besteed?

Antwoord:
Een groot deel van het budget wordt via internationale organisaties besteed. Er wordt daarbij binnen JenV samengewerkt met ICMPD, IOM, UNDP en UNODC In onderstaande tabel is de verdeling van het budget per organisatie weergegeven, dit betreft zowel uitgaves als verplichtingen voor projecten in de periode 2025-2029

Vraag (186):
Hoe worden de aanbevelingen uit de recente IOB-evaluatie (directie Internationaal Onderzoek en Beleidsevaluatie van het ministerie van Buitenlandse Zaken) van het Nederlandse beleid inzake migratiepartnerschappen verwerkt in de vormgeving en uitvoering van de voor 2027 voorziene programma's?

Antwoord:
De IOB heeft in zeer beperkte mate onderzoek gedaan naar de non-ODA programmering van A&M, vanwege de geografische scope (landenkeuze), tijdsperiode (2022-2025) en de daarbij geringe bijbehorende A&M programmering. Daardoor zijn er geen concrete aanbevelingen gedaan voor non-ODA programmering van A&M.

Wel zijn er een aantal generieke aanbevelingen gedaan die relevant (kunnen) zijn voor de non-ODA programmering van A&M. Zo zal het kabinet werken met een Theory of Change om de programma’s beter te laten aansluiten op de beleidsdoelen. De Theory of Change zal tevens een betere basis bieden voor het definiëren en monitoren van de beoogde resultaten van de programma’s en de migratiepartnerschappen. Daarnaast investeert het kabinet in de versterking van de monitoring- en evaluatiecapaciteit, inclusief een vergrote aandacht voor het waarborgen van mensenrechten.

Verder blijft het kabinet zich inzetten voor Europese samenwerking op het gebied van migratie binnen de programma’s, onder meer door gezamenlijk programma’s uit te voeren, conform de aanbevelingen van de IOB.


Vraag (187):
Hoe worden de aanbevelingen van de Adviesraad Migratie en de Adviesraad Internationale Vraagstukken betrokken bij de besteding van deze middelen? Kunt u per aanbeveling aangeven of en hoe deze wordt overgenomen?

Antwoord:
Zoals beschreven in de kabinetsreactie over internationale migratie[1] van 28 september jl onderschrijft het kabinet de analyse van de AIV dat Nederland slagvaardiger optreedt wanneer onze inzet nauw aansluit bij die van de EU. Daarom worden de beschikbare middelen zoveel mogelijk besteed in aansluiting op bestaande Europese initiatieven, met een focus op complementaire activiteiten. Waar mogelijk trekken we gezamenlijk op met andere landen om de impact te vergroten. Ook zal het kabinet, conform de aanbevelingen van de AIV/AM, waar relevant regionale fora en organisaties, zoals het Rabat- en het Khartoum-proces, betrekken bij de besteding van de middelen, zodat deze aansluiten bij regionale behoeften en ontwikkelingen.

Daarnaast onderschrijft het kabinet het advies van AIV/AM, het belang om bij de vormgeving van migratiepartnerschappen oog te hebben voor de bredere maatschappelijke en politieke context, zowel in Nederland en Europa als in partnerlanden. Betrokkenheid van relevante maatschappelijke partijen kan bijdragen aan het draagvlak, de uitvoerbaarheid en de duurzaamheid van de samenwerking. Het kabinet neemt het advies daarom over om, waar relevant, ruimte te bieden aan partijen uit het maatschappelijk middenveld, sociale partners, het bedrijfsleven en onderwijs- en kennisinstellingen. Met deze partijen kan worden verkend waar zij vanuit hun expertise en positie een bijdrage kunnen leveren en waar kansen bestaan voor meer structurele samenwerking binnen migratiepartnerschappen met overheden van partnerlanden.

Tot slot zal het kabinet bij alle programmatische inzet een mensenrechtenkader toepassen dat helpt bij het in kaart brengen en mitigeren van risico’s rond de rechten van migranten en ontheemden.


[1] Kamerstukken II 2026/2027 30573, nr. 245

Vraag (188):
Kunt u een uitsplitsing geven van het beschikbare budget naar beleidsdoel, waaronder het voorkomen of terugdringen van irreguliere migratie, terugkeer en herintegratie, capaciteitsopbouw van migratiebeheer, bescherming van vluchtelingen en andere doelstellingen?

Antwoord:
Nederland heeft migratiepartnerschappen als inzet om irreguliere migratie naar de Europese Unie en Nederland tegen te gaan en terugkeer te bevorderen, alsmede migranten te beschermen. Middelen worden in die hoedanigheid ingezet voor verschillende activiteiten, o.a. investeren in programma’s op verschillende thema’s (zoals mensensmokkel- en/of mensenhandel, migratie- en asielmanagement, grensbewaking, re-integratie), keteninzet in derde landen, diplomatie en de Nederlandse informatiepositie. Hieronder staat een lijst uiteengezet met uitsplitsing van het beschikbare budget naar beleidsdoel. De bescherming van vluchtelingen valt als hoofddoel onder de verantwoordelijkheid van BZ en behoort niet tot de primaire hoofddoelen van JenV, om deze reden is deze doelstelling niet in de lijst opgenomen.


Vraag (189):
Welke indicatoren worden gehanteerd om het succes van de verschillende doelstellingen te meten?

Antwoord:
Nederland heeft migratiepartnerschappen als inzet om irreguliere migratie naar de Europese Unie en Nederland tegen te gaan en terugkeer te bevorderen, alsmede migranten te beschermen. Middelen worden in die hoedanigheid ingezet voor verschillende activiteiten, o.a. investeren in programma’s op verschillende thema’s (zoals mensensmokkel- en/of mensenhandel, migratie- en asielmanagement, grensbewaking, re-integratie), keteninzet in derde landen, diplomatie en de Nederlandse informatiepositie.

Migratiesamenwerking wordt sterk beïnvloed door externe factoren, zoals politieke (in)stabiliteit in partnerlanden, internationale machtsverhoudingen en de mate waarin landen van herkomst bereid zijn om mee te werken aan terugkeer. Om deze reden is het tegengaan van irreguliere migratie moeilijk te meten. Desalniettemin is de Taskforce Internationale Migratie is bezig met het ontwikkelen van instrumenten om de impact van de inzet beter inzichtelijk te maken. Dit wordt gedaan middels de Theory of Change. Daarnaast worden de projecten gemonitord door de internationale organisaties waarmee wordt samengewerkt. Voor elk project wordt gerapporteerd aan de hand van vooraf vastgestelde indicatoren. Deze indicatoren verschillen per project en zijn afhankelijk van het betreffende thema. Voorbeelden van dergelijke indicatoren zijn:

  • % van de trainingsdeelnemers dat aangeeft de tijdens de training verworven vaardigheden op en competenties op grensbeheer in de praktijk toe te passen;

  • % verbetering van procedures en werkwijzen op het gebied van grensbeheer, inclusief samenwerking;

  • % ontwikkeling en gebruik van regionale kennisproducten ter onderbouwing van beleid op het gebied van grensbeheer en de inhoud van trainingen;

  • % van de deelnemers dat van mening is dat de opleidingscapaciteit is verbeterd als gevolg van de projectactiviteiten.

Vraag (190):
Zal de financiering van migratiepartnerschappen geheel of gedeeltelijk worden ingezet voor de ontwikkeling, voorbereiding of uitvoering van zogenoemde terugkeerhubs? Zo ja, in welke landen, via welke partners, voor welke activiteiten en voor welke bedragen?

Antwoord:
Innovatieve oplossingen waaronder terugkeerhubs zijn onderdeel van de partnerschapsinzet. De voor de partnerschappen gereserveerde middelen kunnen ook ingezet worden voor het operationaliseren bijvoorbeeld terugkeerhubs.

Momenteel worden er gesprekken gevoerd met mogelijke partnerlanden en internationale organisaties over het opzetten van een terugkeerhub. Op dit moment zijn nog geen afspraken gemaakt over de financiering. De kosten zijn afhankelijk van de verdere uitwerking.


Vraag (191):
Betreft de Nederlandse bijdrage hierbij uitsluitend materiële steun of ook operationele, organisatorische, personele of financiële ondersteuning?

Antwoord:
Dit zal op een later moment worden besloten.


Vraag (192):
In hoeverre wordt de inzet van de middelen voor migratiepartnerschappen afgestemd met andere lidstaten die werken aan terugkeerhubs of externe migratiesamenwerking, waaronder Griekenland, Denemarken, Oostenrijk en Duitsland?

Antwoord:
Nederland zet in op EU-coördinatie t.a.v. migratiesamenwerking in de voor Nederland prioritaire landen. Waar dat effectief wordt geacht, zoekt Nederland ook actief de samenwerking op bij de besteding van de middelen met de Europese Commissie en/of andere lidstaten op. Zo zet JenV bijvoorbeeld samen met Oostenrijk, Denenmarken en Zweden middelen in voor een grensmanagement project in Syrië, en zijn andere lidstaten aangesloten zonder financiële bijdrage. Ook is Nederland voornemens meer Europese fondsen aan te trekken voor deze doeleinden.

Vraag (193):
Op welke wijze wordt voorkomen dat Nederlandse financiering overlap veroorzaakt met Europese fondsen of bilaterale programma's van andere lidstaten?

Antwoord:
Nederland zet actief in op EU-coördinatie op het gebied van migratiesamenwerking in de voor Nederland prioritaire landen. Hiervoor vindt overleg plaats met verschillende lidstaten en Europese initiatieven, met als doel de inspanningen op elkaar af te stemmen, elkaar aan te vullen en overlap te voorkomen. Waar mogelijk wordt gezamenlijk opgetrokken met andere landen bij de besteding van de middelen met de Europese Commissie en/of andere lidstaten om de impact van de inzet te vergroten. Zo zet JenV bijvoorbeeld samen met Oostenrijk, Denenmarken en Zweden middelen in voor een grensmanagement project in Syrië, en zijn andere lidstaten aangesloten zonder financiële bijdrage. Hiertoe worden ook gesprekken gevoerd met de internationale organisaties die optreden als implementing partner. Ook is Nederland voornemens meer Europese fondsen aan te trekken voor deze doeleinden.

Verder brengt het kabinet, d.m.v. gesprekken met (internationale) organisaties en autoriteiten van partnerschapslanden, de behoeften van partnerlanden in kaart. Daarbij wordt gebruikgemaakt van de expertise van deze organisaties om inzicht te krijgen in het bestaande donorlandschap. Daarnaast vindt overleg plaats met andere landen over hun activiteiten en inzet, om te bepalen waar samenwerking mogelijk is en hoe de Nederlandse inzet hierop kan aansluiten en deze kan aanvullen. Het kabinet sluit daarnaast aan bij verschillende coördinatie gremia en regionale fora, zoals de Global Alliance to Counter Migrant Smuggling, het Rabat- en het Khartoum-proces.


Vraag (194):
Zal financiering uit het budget voor migratiepartnerschappen worden ingezet voor samenwerking met landen die door Nederland of de Europese Unie worden aangemerkt als veilig derde land, inclusief activiteiten die verband houden met asielprocedures, opvang of terugkeer? Zo ja, welke activiteiten betreft dit en welke financiële middelen zijn hiervoor gereserveerd?

Antwoord:
Op dit moment is de concrete financiering van het veilig derde landen concept nog niet aan de orde. Dit behoort wel tot de mogelijkheden.


Vraag (195):
Op welke wijze wordt de Kamer periodiek geïnformeerd over, aangegane verplichtingen, gerealiseerde uitgaven, deelnemende landen, betrokken uitvoeringspartners, behaalde resultaten en eventuele risico's of mensenrechtelijke aandachtspunten?

Antwoord:
De Kamer wordt op verschillende manieren geïnformeerd over de voortgang van partnerschappen, waaronder via periodieke vertrouwelijke briefings aan de Kamer, alsmede periodieke kamerbrieven en middels de beantwoording van Kamervragen. Teneinde resultaten van de partnerschapsaanpak beter te definiëren en te monitoren zal er met een Theory of Change worden gewerkt, en zal het kabinet investeren in monitorings- en evaluatiecapaciteit en hierover rapporteren.
Programmatische inzet wordt hierbij meegenomen.


Vraag (196):
Bent u bereid jaarlijks een overzicht aan de Kamer te sturen van alle uit deze begrotingspost gefinancierde migratiepartnerschappen, inclusief financiële en beleidsmatige resultaten?

Antwoord:
Ja.

Vraag (197):
Welke mensenrechtenvoorwaarden worden gesteld aan samenwerkingslanden en uitvoerende partners bij de inzet van deze middelen? Op welke wijze wordt hier toezicht op gehouden?

Antwoord:
- Het Kabinet hecht groot belang aan mensenrechten en de bescherming van migranten en ontheemden. Het kabinet maakt voor haar inzet steeds een zorgvuldige afweging en neemt ruimte om mensenrechten te adresseren in gesprekken met partners en bij het organiseren van migratie- en asielmanagement, daar waar zorgen bestaan. Dit doet het Kabinet uiteraard met respect voor de soevereiniteit van het partnerland. Het is uiteindelijk hun verantwoordelijkheid om zorg te dragen voor de rechtmatige behandeling van mensen binnen hun landsgrenzen en zich aan internationale standaarden te houden. Het Kabinet blijft waar nodig op die verantwoordelijkheid wijzen.
- De Interdepartementale Taskforce Internationale Migratie ontwikkelt een mensenrechtenkader om op systematische wijze risico’s te identificeren, te beoordelen en te mitigeren op basis van het do-no harm principe. Dit houdt in dat inzet van Nederland geen schade mag aanrichten aan anderen en geen rol mag spelen bij mensenrechtenschendingen en mogelijk de maatschappelijke ruimte actief te beschermen. Het kabinet is voornemens om bij alle programmatische inzet het mensenrechtenkader toepassen.

- Tegelijkertijd blijft NL zich sterk inzetten voor de bescherming van migranten in een breed scala van landen door programma’s (mede) te financieren en uit te voeren met onze partners IOM, UNHCR, UNICEF, UNDP, UNODC en andere (internationale) organisaties. Projectpartners rapporteren periodiek langs vooraf overeengekomen, context specifieke indicatoren. Monitoring combineert kwantitatieve data met kwalitatieve bronnen, zoals o.a. veldbezoeken en signalen van maatschappelijke organisaties. Daarbij vinden er periodieke onafhankelijke evaluaties en audits plaats om effectiviteit, doelmatigheid en mensenrechtelijke impact te toetsen. Bij vermoedens of constateringen van mensenrechtenschendingen bestaat de mogelijkheid tot opschorting of beëindiging van financiering. Dit is in lijn met de aanbevelingen van de AIV/AM rondom versterking en borging van de rechtmatigheid van partnerschappen, evenals met de motie van het lid Ceder, waarin het kabinet werd verzocht de risico’s in kaart te brengen op basis van het do-no-harm-principe voor EU- en bilaterale migratiepartnerschappen, inclusief een risicoanalyse, en onafhankelijke monitoring en rapportage

Vraag (198):
Welke concrete resultaten verwacht u in 2027 te realiseren met het budget van 28,8 miljoen euro en welke meetbare prestatie-indicatoren zijn hieraan gekoppeld?

Antwoord:
Nederland heeft migratiepartnerschappen als inzet om irreguliere migratie naar de Europese Unie en Nederland tegen te gaan en terugkeer te bevorderen, alsmede migranten te beschermen. Middelen worden in die hoedanigheid ingezet voor verschillende activiteiten, o.a. investeren in programma’s op verschillende thema’s (zoals mensensmokkel- en/of mensenhandel, migratie- en asielmanagement, grensbewaking, re-integratie), keteninzet in derde landen, diplomatie en de Nederlandse informatiepositie.
Momenteel wordt er per project gerapporteerd aan de hand van vooraf vastgestelde indicatoren. Deze indicatoren verschillen per project en zijn afhankelijk van het betreffende thema.
Momenteel wordt er door de Taskforce Internationale Migratie een Theory of Change en de daarbij horende indicatoren ontwikkeld, om ook de geboekte voortgang op geaggregeerd niveau weer te geven.


Vraag (199):
Hoeveel vreemdelingen zijn in 2026 in vreemdelingenbewaring geplaatst, hoeveel zijn vanuit bewaring daadwerkelijk uitgezet en hoeveel zijn vrijgelaten zonder dat vertrek heeft plaatsgevonden?

Antwoord:
Uit gegevens van DJI blijkt dat er in 2026 t/m sept 2.230 vreemdelingen in bewaring zijn gesteld. Van de 2.300 vreemdelingen van wie in 2026 de bewaringsmaatregel is beëindigd, hebben volgens gegevens van DTenV 1.500 vreemdelingen Nederland aantoonbaar verlaten vanuit bewaring, waarvan 1.310 gedwongen en 190 zelfstandig. Bij de overige vreemdelingen heeft geen aantoonbaar vertrek plaatsgevonden aansluitend aan bewaring. Deze uitstroom bestaat onder andere uit uitstroom vanwege procedurele/juridische redenen, bijvoorbeeld omdat er geen zicht meer is op een uitzetting binnen een redelijke termijn waardoor de bewaring moet worden opgeheven. Een deel van de vreemdelingen vertrekt op een later moment alsnog aantoonbaar uit Nederland.
Bronnen: DJI, DTenV (peildatum 31-9-2026), cijfers zijn afgerond op tientallen.

Vraag (200):
Hoeveel fte is bij de IND bezig met fraude- en handhavingssignalen en het intrekken van verblijfsvergunningen?

Antwoord:
De personele inzet op deze taak is niet afzonderlijk in fte inzichtelijk te maken, omdat de werkzaamheden zijn verweven met andere taken binnen de betreffende functies. Wel kan het aantal medewerkers dat deze taak als onderdeel van hun takenpakket uitvoert, bij benadering, worden aangegeven. Hieronder ga ik daar per directie binnen de IND op in:
• Binnen de IND kan elke medewerker die tijdens werkzaamheden stuit op mogelijke fraude een fraude- en handhavingssignaal opvoeren. Hoeveel fte dit betreft, valt niet uit de systemen van de IND te herleiden. Deze werkzaamheden worden namelijk niet apart bijgehouden en vormen onderdeel van het geheel aan werkzaamheden binnen de behandeling van een aanvraag. De fraude- en handhavingssignalen van individuele medewerkers komen binnen bij het Handhaving Informatie Knooppunt (HIK) waar ze worden geanalyseerd, geduid en eventueel worden doorgezet ter verdere afhandeling. Binnen het HIK zijn 13 Fte dagelijks bezig met de verwerking van deze signalen.
• Voor de opvolging en afhandeling van fraude- en handhavingssignalen is binnen de directie Regulier Verblijf en Nederlanderschap (RVN) een klantgroep handhaving opgericht. De medewerkers in deze klantgroep houden zich bezig met de afhandeling van fraude- en handhavingssignalen en de intrekkingen die daaruit voortvloeien, maar zij verrichten ook andere werkzaamheden. Vanwege de combinatie met andere werkzaamheden kan niet exact worden uitgedrukt hoeveel fte zich binnen de klantgroep handhaving rechtstreeks bezighoudt met intrekkingen en fraude- en handhavingssignalen. Ter indicatie: de totale klantgroep bedraagt 140 fte.
• Intrekkingen worden niet uitsluitend gedaan naar aanleiding van fraude- en handhavingssignalen. Binnen de directie Regulier Verblijf en Nederlanderschap (RVN) kan iedere beslismedewerker een intrekkingszaak afhandelen. Hoeveel fte dit betreft, valt niet uit de systemen van de IND ter herleiden, omdat deze werkzaamheden niet altijd apart worden geregistreerd maar onderdeel kunnen vormen van andere werkzaamheden. Binnen de directie Asiel & Bescherming (A&B) zijn er twee teams (47 Fte) die zich bezig houden met intrekkingen.

Vraag (201):
Hoeveel fraude- en handhavingssignalen zijn er de afgelopen 12 maanden binnen de IND gemaakt?

Antwoord:
In de periode 1 oktober 2025 tot 1 oktober 2026 heeft de IND 27.880 fraude- en handhavingssignalen geregistreerd. Dit is het totaal aantal fraude en handhavingssignalensignalen vanuit alle directies en van alle werksoorten binnen de IND.

Vraag (202):
Hoeveel fraude- en handhavingssignalen hebben geleid tot een intrekking van het verblijfsrecht?

Antwoord:
De gevraagde cijfers kunnen niet worden gegenereerd uit het datawarehouse van de IND. Het is niet mogelijk om op geautomatiseerde wijze inzichtelijk te maken welke van het totaal aantal intrekkingsbesluiten het gevolg zijn van een opgevoerd fraude/handhavingssignaal. Een intrekkingsbesluit kan ook op een andere aanleiding/reden zijn gebaseerd dan op een fraude/handhavingssignaal.

Vraag (203):
Hoeveel fte is bij de IND bezig met het uitvoeren van artikel 8 EVRM-toetsen, zowel bij afzonderlijke aanvragen als als onderdeel van asielaanvragen en intrekkingen van verblijfsvergunningen?

Antwoord:
Het is niet mogelijk dit in fte uit te drukken. Dat komt omdat artikel 8 EVRM zowel op aanvraag als ambtshalve wordt getoetst. Ambtshalve toetsen kunnen niet uit de IND-systemen worden gefilterd, omdat ze onderdeel zijn van een andere aanvraag. Daar komt bij dat medewerkers doorgaans niet exclusief bezig zijn met 8 EVRM aanvragen, waardoor nog lastiger objectieve totalen opgeleverd kunnen worden. Wel kan in zijn algemeenheid worden aangegeven dat artikel 8 EVRM toetsen zeer gangbaar zijn binnen de IND en dat zij gezien hun complexe karakter veel beslag leggen op de uitvoeringscapaciteit van de IND.

Vraag (204):
Hoeveel verblijfsvergunningen asiel voor bepaalde tijd zijn in 2026 ingetrokken vanwege één of meerdere veroordelingen voor een strafbaar feit?

Antwoord:
Tot 1 juli 2026 zijn er 10 asielvergunningen ingetrokken op grond van openbare orde.

Bron: IND. Cijfers afgerond op tientallen

Vraag (205):
Hoeveel verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd zijn in 2026 ingetrokken omdat de asielzoeker in kwestie op vakantie ging naar het land van herkomst?

Antwoord:
De IND werkt samen met de KMar en andere ketenpartners om te controleren of vreemdelingen met een asielvergunning naar hun herkomstland zijn gereisd. Als wordt geconstateerd dat vreemdelingen met een asielvergunning hun herkomstland hebben bezocht, dan start de IND in de regel een herbeoordelingsprocedure. In deze procedure wordt individueel beoordeeld of de asielvergunning kan worden ingetrokken. Intrekken kan als de grond voor verlening is komen te vervallen en gebleken is dat bescherming niet langer nodig is.

Op grond van handmatige registraties in de gegevenssystemen van de IND wordt geconcludeerd dat in 2026 tot en met september afgerond 20 asielvergunningen zijn ingetrokken vanwege terugkeer van de vreemdeling naar het land van herkomst.

Vraag (206):
Hoeveel migranten verbleven er in september 2026 op grond van een verblijfsvergunning studie hbo of universiteit in Nederland?

Antwoord:
In september 2026 verbleven er in totaal 40.060 migranten in Nederland op grond van een verblijfsvergunning studie aan hoger onderwijs.

Bron: IND, cijfers afgerond op tientallen.

Vraag (207):
Hoeveel meereizende gezinsleden van migranten met een verblijfsvergunning studie hbo of universiteit verbleven er in september 2026 in Nederland?

Antwoord:
In september 2026 verbleven er 1.090 meereizende gezinsleden van migranten met een verblijfsvergunning studie hbo of universiteit in Nederland.

Vraag (208):
Wat zijn de tien meest voorkomende nationaliteiten van meereizende gezinsleden van migranten met een verblijfsvergunning studie hbo of universiteit? Om hoeveel meereizende gezinsleden gaat het bij deze meest voorkomende nationaliteiten?

Antwoord:
De tien meest voorkomende nationaliteiten van meereizende gezinsleden van migranten met een verblijfsgunning studie hbo of universiteit zijn opgenomen in de onderstaande tabel. De cijfers in de tabel zien op het aantal meereizende gezinsleden van personen die op 1 oktober 2026 een verblijfsvergunning door studie (hbo/universiteit) hebben. Zie bijlage voor verdere uitsplitsing

Vraag (209):
Wat is het gemiddeld aantal meereizende gezinsleden van migranten met een verblijfsvergunning studie hbo of universiteit?

Antwoord:
In september 2026 verbleven er 1.090 meereizende gezinsleden van migranten met een verblijfsvergunning studie hbo of universiteit in Nederland. Er zijn 40.060 in Nederland verblijvende personen met een verblijfsvergunning studie hbo of universiteit. Het gemiddeld aantal meereizende gezinsleden per in Nederland verblijvende student is daarmee 0,03.

Vraag (210):
Wat is het gemiddeld aantal meereizende gezinsleden van migranten afkomstig uit de Palestijnse gebieden met een verblijfsvergunning studie hbo of universiteit?

Antwoord:
Het is niet mogelijk om betrouwbare cijfers te genereren van het aantal meereizende gezinsleden van (staatloze) vreemdelingen uit de Palestijnse gebieden. Vreemdelingen uit de Palestijnse gebieden worden door de IND in beginsel namelijk geregistreerd als staatloos of met onbekende nationaliteit (afhankelijk van de omstandigheden waarin de aanvrager verkeert). Die beide categorieën zijn echter niet exclusief voorbehouden aan Palestijnen. Zodoende kunnen er geen geautomatiseerde cijfers worden geleverd over het aantal Palestijnen in de caseload van de IND. Of het specifiek een vreemdeling betreft uit de Palestijnse gebieden, zal doorgaans pas bij het in behandeling nemen van de zaak naar voren komen. Hierbij speelt ook een rol dat bij (staatloze) Palestijnen geen sprake is van een ‘land van herkomst’, maar van een ‘land van gebruikelijk verblijf’. Het is mogelijk dat dat er meer dan één is. Het ‘land van herkomst’ wordt vastgesteld op basis van een aantal andere factoren zoals afkomst van de ouders, geboorte en levensloop. Alleen op grond van een individuele beoordeling kan zodoende vastgesteld worden welk land of welke landen als land van gebruikelijk verblijf geldt/gelden voor de vreemdeling. Ook het selecteren op afgiftepost van de mvv (bijv. Amman of Cairo) biedt om deze reden geen soelaas.

Vraag (211):
Hoeveel aanvragen voor een verblijfsvergunning op grond van het Chavez-arrest zijn er de afgelopen 12 maanden bij de IND binnengekomen?

Antwoord:
In de afgelopen 12 maanden (periode van 1 oktober 2025 tot en met 30 september 2026) zijn in totaal 5.250 Chavez-Vilchez aanvragen ingediend. Dit is inclusief vernieuwingsaanvragen.

Vraag (212):
Hoeveel aanvragen voor een verblijfsvergunning op grond van het Chavez-arrest zijn er de afgelopen 12 maanden bij de IND tot dusver ingewilligd?

Antwoord:
In de afgelopen 12 maanden (periode van 1 oktober 2025 tot en met 30 september 2026) zijn in totaal 4.180 Chavez-Vilchez aanvragen ingewilligd. Dit is inclusief vernieuwingsaanvragen. Hierbij wordt opgemerkt dat deze aanvragen ook voor 1 oktober 2025 kunnen zijn ingediend.

Vraag (213):
Bij hoeveel aanvragen op grond van het Chavez-arrest bestaat er binnen de IND het vermoeden dat sprake is van een schijnerkenning?

Antwoord:
Voor het antwoord zie bijlage

Vraag (214):
Hoeveel strafrechtelijke onderzoeken zijn er de afgelopen 12 maanden tegen schijnerkenners gestart?

Antwoord:
De IND doet in voorkomende gevallen aangifte tegen schijnerkenners. In de periode van 13 oktober 2025 tot en met 13 oktober 2026 heeft de IND tegen één vermoedelijke veelpleger van schijnerkenningen aangifte gedaan bij de Koninklijke Marechaussee terzake mogelijke mensensmokkel (art 197a, lid 1 en lid 2 Sr). De IND heeft in de afgelopen 12 maanden geen aangiftes gedaan bij de politie en het OM. Wel zijn verblijfsaanvragen waaraan een schijnerkenning ten grondslag ligt door de IND afgewezen op grond van misbruik van recht en zijn er via de civielrechtelijke route enkele zaken (< 10) door de IND aanhangig gemaakt bij het OM.

Vraag (215):
Hoeveel Syriërs zijn er tot dusver in 2026 teruggekeerd naar Syrië?

Antwoord:
In de periode van 1 januari 2026 tot en met 30 september 2026 zijn 870 Syriërs zelfstandig vertrokken naar Syrië. Gedwongen terugkeer naar Syrië vindt niet plaats.

Bron: DTenV: Peildatum 30-9-2026. Cijfers zijn afgerond op tientallen.

Vraag (216):
Hoeveel Syriërs zijn vrijwillig teruggekeerd en in hoeveel gevallen gaat het om gedwongen vertrek?

Antwoord:
In de periode van 1 januari 2026 tot en met 30 september 2026 zijn 870 Syriërs zelfstandig vertrokken naar Syrië. Gedwongen terugkeer naar Syrië vindt niet plaats.

Bron: DTenV: Peildatum 30-9-2026. Cijfers zijn afgerond op tientallen.

Vraag (217):
Hoeveel gedwongen vertrekken van migranten met een andere nationaliteit dan de Syrische nationaliteit hebben er tot dusver in 2026 plaatsgevonden?

Antwoord:
In de periode van 1 januari 2026 tot en met 30 september 2026 zijn 1.850 vreemdelingen met een andere nationaliteit dan de Syrische gedwongen vanuit de caseload DT&V vertrokken uit Nederland.

Voor meer informatie zie bijlage

Vraag (218):
Hoeveel migranten waartegen een terugkeerbesluit is opgelegd verblijven langer dan zes maanden in Nederland voordat vertrek plaatsvindt?

Antwoord:
Voor het antwoord zie bijlage

Vraag (219):
Hoeveel vreemdelingen zijn jaarlijks daadwerkelijk uitgezet? Kunt u dit uitsplitsen naar nationaliteit, gedwongen vertrek naar het land van herkomst, overdracht aan een andere lidstaat en aantoonbaar zelfstandig vertrek?

Antwoord:
De bijgevoegde tabel bevat een overzicht van het aantal vreemdelingen uit de caseload van DTenV dat aantoonbaar is vertrokken in 2024, 2025 en 2026 (t/m 31 augustus). Daarbij wordt onderscheid gemaakt tussen gedwongen vertrek en zelfstandig vertrek naar respectievelijk een andere lidstaat (op grond van de Dublinverordening/Asiel- en migratiebeheerverordening), het land van herkomst of een ander derde land.


Vraag (220):
Hoeveel afgewezen asielzoekers zijn 3, 6 en 12 maanden na hun definitieve afwijzing aantoonbaar vertrokken? Hoeveel verblijven nog in Nederland en van hoeveel personen is de verblijfplaats onbekend?

Antwoord:
DTenV registreert niet of een vreemdeling asiel heeft aangevraagd. De periode tussen de definitieve afwijzing van een asielaanvraag door de IND en het aantoonbaar vertrek kan daarom niet weergegeven worden. Het is wel mogelijk om de periode tussen instroom in de caseload van DTenV en aantoonbaar vertrek weer te geven [1]. Zie bijgevoegde tabel

Volgens het laatste rapport ‘Schattingen onrechtmatig in Nederland verblijvende vreemdelingen medio 2018-2019 tot medio 2022- 2023’ van het Wetenschappelijk Onderzoek en Datacentrum (WODC) gepubliceerd op 31 maart 2026, waren er in medio 2022-2023 naar schatting tussen de 16.955 en 23.175 onrechtmatig verblijvende vreemdelingen (illegalen) in Nederland. [2] Over recentere jaren is geen data beschikbaar. Voor uitleg hoe deze schatting tot stand is gekomen verwijzen wij u naar het rapport. Hierbij wordt opgemerkt dat dit niet enkel afgewezen asielzoekers betreft. Bronnen: 1. DTenV. Cijfers zijn afgerond op tientallen. Aantallen kleiner dan 5 worden weergeven met “<5” en 0 blijft 0. Peildatum 31-8-2026. 2. Tweede Kamer, vergaderjaar 2025–2026, 19 637, nr. 3526

Vraag (221):
Hoeveel euro aan dwangsommen verwacht u aanvullend te moeten betalen tot de aanneming van de novelle, tussen aanneming en inwerkingtreding en daarna vanwege het overgangsrecht?

Antwoord:
Het wetsvoorstel is op 13 oktober 2026 aangenomen door de Eerste Kamer en op 16 oktober 2026 in werking getreden. Tot 1 oktober 2026 heeft de IND in totaal € 126,8 mln. aan dwangsommen uitgekeerd. Wat de IND in de toekomst nog verschuldigd zal zijn aan dwangsommen, is niet goed te berekenen, nu dit van vele factoren afhankelijk is, waaronder de snelheid van de rechtspraak, de bepaling van de hoogte van de dwangsom door de rechtspraak én de werkelijke afhandeling van zaken binnen de IND zelf.

Vraag (222):
Hoeveel extra dwangsommen zijn betaald of verschuldigd geworden doordat nieuwe aanvragen onder het Migratiepact voorrang krijgen boven oudere aanvragen

Antwoord:
Het is niet te bepalen hoeveel dwangsommen er waren betaald als de IND eerst de oude aanvragen had afgehandeld. Wel is duidelijk dat ook in dat geval dwangsommen betaald hadden moeten worden. Voor veel oude aanvragen van vóór 12 juni 2026 waren al dwangsommen verschuldigd, omdat de beslistermijn al was verstreken. Als de IND deze aanvragen eerst had behandeld, waren de nieuwe aanvragen te laat beoordeeld. Ook daarvoor waren dan dwangsommen verschuldigd geworden.

Vraag (223):
Hoeveel asielzoekers hebben een dwangsom ontvangen en hoeveel euro is per nationaliteit uitgekeerd? Kunt u per nationaliteit het aantal unieke ontvangers, het totaalbedrag, het gemiddelde, de mediaan en het hoogste bedrag per persoon vermelden en het overzicht rangschikken naar totaalbedrag?

Antwoord:
Deze vraag kan op dit moment slechts gedeeltelijk beantwoord worden, daar waar de IND werkt met een zaaksysteem en de nationaliteit in geval van betalingen niet specifiek wordt bijgehouden. Een koppeling van de betaling met de geregistreerde nationaliteit van onderliggende aanvragen vergt, gelet op de hoeveelheid zaken en betalingen, een diepgaandere analyse, een handmatige controle en daarmee veel tijd wat een onmogelijke opgave is gedurende het tijdsbestek van deze begrotingsronde. Daarnaast kan een asielzoeker meerdere lopende (BNTB)procedures hebben en een (BNTB)uitspraak kan betrekking hebben op meerdere asielzaken. Het opsplitsen hiervan in aantallen asielzoekers die een dwangsom hebben ontvangen, zou in al die zaken een handmatige check vergen. Gelet op de hoeveelheid zaken is dit een vrijwel onmogelijke opgave. De IND heeft tot en met augustus 2026 in totaal ca. € 112,- mln. aan dwangsommen uitgekeerd, waarvan ruim € 51,- mln. in asielzaken. In 2026 (peildatum 29 juli 2026) heeft de IND in totaal 46 keer een totale dwangsom opgelegd gekregen van meer dan € 80.000,-. 10 hiervan had betrekking op asielzaken. In 9 van de 46 gevallen was de dwangsom hoger dan € 100.000,-. Slechts 2 hiervan betroffen asielzaken.

Vraag (224):
Hoeveel ontvangers van dwangsommen hebben uiteindelijk een verblijfsvergunning gekregen, hoeveel zijn definitief afgewezen en hoeveel wachten nog op een definitieve beslissing? Kunt u per categorie en nationaliteit zowel het aantal personen als het uitgekeerde bedrag vermelden?

Antwoord:
De beslissingen van de IND worden altijd gemotiveerd op basis van het inhoudelijke dossier. De vraag of al dan niet een dwangsom moet worden uitbetaald in een individuele zaak is niet relevant voor de uiteindelijke beslissing. Registratie van gegevens over dwangsommen gekoppeld aan de uitkomst van een zaak of de nationaliteit van de aanvrager vindt daarmee niet plaats. De IND houdt enkel bij welk bedrag uiteindelijk aan dwangsommen is uitgekeerd.

Vraag (225):
Hoeveel definitief afgewezen ontvangers van dwangsommen zijn aantoonbaar vertrokken, hoeveel verblijven nog in Nederland en hoeveel zijn met onbekende bestemming vertrokken? Welke bedragen zijn aan elk van deze groepen uitgekeerd?

Antwoord:
Van de ontvangers van dwangsommen wordt niet bijgehouden hoeveel er aantoonbaar zijn vertrokken, hoeveel er nog in Nederland verblijven en hoeveel met onbekende bestemming zijn vertrokken. Er wordt dus ook niet geregistreerd welke bedragen deze specifieke groepen hebben ontvangen.

Vraag (226):
Hoeveel publieke middelen zijn de afgelopen 5 jaar besteed aan advocaatkosten en proceskosten in asielprocedures

Antwoord:
De publieke financiering van asielrechtsbijstand omvat de advocaatkosten op basis van asieltoevoegingen en de eventuele proceskostenvergoeding die de IND moet betalen als het beroep of hoger beroep van de asielzoeker gegrond wordt verklaard. In de onderstaande tabel is weergeven hoeveel asieltoevoegingen de Raad voor Rechtsbijstand per jaar heeft afgegeven. Voor 2027 is ruim € 600 miljoen begroot voor alle toevoegingen in de gesubsidieerde rechtsbijstand (2026: € 575 miljoen). De realisatiecijfers in de tabel kunnen afwijken van de aantallen in het Jaarverslag van de Raad voor Rechtsbijstand, omdat voor de financiering een andere telperiode wordt gehanteerd, namelijk van 1 september tot en met 31 augustus.

Vraag (227):
Kunt u de opvangsituatie voor asielzoekers in Italië vergelijken met die in andere EU-lidstaten, in het bijzonder Griekenland?

Antwoord:
Op 15 juli jl. publiceerde de Europese Commissie een mededeling over de beoordeling van de situatie in landen die te maken hebben met migratiedruk, waaronder Griekenland en Italië, en daarmee recht hebben op een bijdrage uit de jaarlijkse solidariteitspool. De Commissie beoordeelt in die mededeling in hoeverre deze landen de verantwoordelijkheidsverplichtingen, die volgen uit Deel III van de Asiel- en Migratiebeheerverordening (hierna: AMbV), naleven. In de mededeling concludeert de Commissie ten aanzien van Italië dat er significante stappen zijn gezet voor de uitvoering van Deel III van de AMbV door Italië en dat de organisatie van het nationale opvangstelsel adequaat lijkt om personen, die worden overgedragen op grond van de verplichtingen uit de AMbV, op te vangen. De opvangcapaciteit wordt verder vergroot met behulp van extra middelen uit Europese fondsen en zijn er noodplannen ontwikkeld in geval dat het aantal overdrachten snel toeneemt. Ook ten aanzien van Griekenland komt de Commissie tot het oordeel dat Griekenland belangrijke stappen heeft gezet om de verplichtingen uit de AMvB na te komen en dat Griekenland aantoont klaar te zijn om overdrachten te ontvangen. Daarnaast bevat ook het laatste rapport van de Commissie over de implementatie van het Asiel- en Migratiepact van mei jl. belangrijke informatie over de opvangsituatie in deze landen. Deze informatiebronnen bevestigen voor het kabinet het beeld uit gesprekken met zowel Griekenland als Italië dat de opvangsituatie voor asielzoekers is verbeterd in deze landen en dat overdrachten van personen onder de AMbV geoorloofd zijn en dat geconcludeerd kan worden dat asielzoekers niet het risico lopen dat zij niet zullen worden voorzien in hun basisbehoeften. Het kabinet blijft in gesprek met de Commissie en Griekenland en Italië om aanvullende concrete informatie te ontvangen over de opvangsituatie die gebruikt kan worden in nationale beroepsprocedures. Bron: Europese Commissie, First assessment on the operationalisation of transfers under the new asylum responsibility rules, 15 juli 2026. Europese Commissie, Report on the state of play on the implementation of the Pact on Migration and Asylum, 8 mei 2026.

Vraag (228):
Kunt u een overzicht geven van alle openstaande Dublinverzoeken?

Antwoord:
De IND heeft sinds 12 juni 2026 tot 31 augustus 2026 1.310 claims ingediend bij andere lidstaten onder de Asiel- en migratiebeheerverordening (AMbV). Het betreft hier zowel terugnamezaken als overnamezaken. Terugname betreft zaken waarin de eerste aanvraag in een andere lidstaat is ingediend. Overname betreft zaken waarin de eerste aanvraag in Nederland werd ingediend maar een andere lidstaat mogelijk verantwoordelijk is voor de aanvraag. Op 31 augustus 2026 was in 220 zaken (nog) geen reactie ontvangen. De antwoordtermijn voor claims die zijn ingediend onder de (oude) Dublinverordening is in beginsel verstreken. Bron: IND (peildatum: 31 augustus 2026). Aantallen afgerond op tientallen.

Vraag (229):
Kunt u aangeven hoeveel mensen uitgezet zijn vanwege Dublin? Kunt u dit aangeven voor elk EU-land in het afgelopen jaar, de afgelopen 5 jaar en de afgelopen 10 jaar?

Antwoord:
Bijgevoegde tabel bevat een overzicht van het aantal vreemdelingen uit de caseload van DTenV die zijn overgedragen op grond van de Dublinverordening/Asiel- en migratiebeheerverordening in de periode van 2016 tot en met 2026 (t/m 31 augustus).

Vraag (230):
Kunt u concreet aangeven welke asielzoekers hun status zijn kwijtgeraakt onder de glijdende schaal?

Antwoord:
Er zijn in 2024 circa 20 asielvergunningen ingetrokken op grond van openbare orde. Er zijn in 2025 ook circa 20 asielvergunningen ingetrokken op grond van openbare orde. Intrekkingen kunnen alleen als ze in overeenstemming zijn met de terzake geldende beleid- wet- en regelgeving waaronder de toetsing aan de glijdende schaal.

Vraag (231):
Kunt u aangeven welke ruimte er is voor uitbreiding van de glijdende schaal onder de huidige EU-wetgeving?

Antwoord:
In de brief van 9 juni is aangegeven op welke punten de glijdende schaal kan worden aangescherpt. Deze aanscherpingen worden nu doorgevoerd. Na de aanscherpingen van de glijdende schaal in de afgelopen jaren, is daarmee de grens bereikt van wat nog mogelijk is aan algemene aanscherping, mede gelet op het evenredigheidsbeginsel dat zowel in het EU-recht als in het nationale recht van toepassing is.

Vraag (232):
Kunt u aangeven onder welke omstandigheden er een crisissituatie uitgeroepen kan worden op basis van de crisisverordening?

Antwoord:
Op basis van de crisisverordening kan er gesproken worden van een crisissituatie indien er sprake is van een uitzonderlijke situatie van massale aankomsten van onderdanen van derde landen of staatlozen in een lidstaat over land, door de lucht of over zee. Of een situatie van instrumentalisering waarin een derde land of een vijandige niet-statelijke actor het verkeer van onderdanen van derde landen of staatlozen naar de buitengrenzen of naar een lidstaat aanmoedigt of vergemakkelijkt. Bij een crisissituatie moet rekening gehouden worden met overmacht. Dat betekent dat er sprake is van abnormale en onvoorzienbare omstandigheden die buiten de macht van een lidstaat vallen. Wanneer Nederland van mening is dat er sprake is van een crisissituatie kan er een verzoek worden ingediend bij de Europese Commissie om een beroep te doen op solidariteitsmaatregelen (EU 2024/1359, artikel 2).

Vraag (233):
Kunt u aangeven welke landen er de afgelopen 1, 2 en 5 jaar rechterlijke uitspraken naast zich neer hebben gelegd en of dit nationale of Europese uitspraken waren?

Antwoord:
Voor zaken die voorgelegd zijn aan het EHRM, geldt dat, indien het EHRM tot een schending is gekomen, het Comité van Ministers van de Raad van Europa de opvolging daarvan door de betreffende lidstaat volgt. Lidstaten zijn gehouden informatie aan het Comité aan te leveren waaruit blijkt op welke wijze de lidstaat individuele maatregelen neemt en, indien noodzakelijk, algemene maatregelen om toekomstige schendingen te voorkomen. Als dit blijkt uit de overgelegde informatie, sluit Comité van Ministers de zaak af. De zaken die bij het Hof van Justitie van de EU spelen, komen veelal voort uit prejudiciële vragen van nationale rechters. De vragen rijzen in de bij hen voorliggende geschillen en betreffen de toepassing of uitleg van EU-recht en zijn noodzakelijk voor de beslechting van het geschil. Met een arrest wordt de vraag van de nationale rechter beantwoord; het is daarna aan de nationale rechter om, met inachtneming van het arrest van het Hof, uitspraak te doen in de nationale procedure. Daarnaast zijn er uiteraard ook volledig nationale procedures, waarbij de rechters in Straatsburg en Luxemburg niet te pas komen. In algemene zin kan worden aangegeven dat alle lidstaten van de EU democratische rechtsstaten zijn, waar controle door de rechterlijke macht bij hoort, evenals de opvolging door het bestuur van rechterlijke uitspraken.

Vraag (234):
Hoeveel asielzoekers dragen bij aan hun eigen opvang?

Antwoord:
In het jaar 2026 hebben er tot nu toe (peildatum: 25 september2026) 6.482 asielzoekers/statushouders bijgedragen aan hun eigen opvang. Hierbij droegen 6.331 bewoners bij vanuit eigen bijdrage inkomen en 151 vanuit eigen bijdrage vermogen.

Vraag (235):
Welke ruimte geeft EU-wetgeving om asielzoekers met groot vermogen te laten bijdragen aan hun eigen opvang?

Antwoord:
Lidstaten hebben de ruimte om asielzoekers met bewezen vermogen een eigen bijdrage te vragen voor de genoten opvang. Tevens is er ruimte om een bijdrage te vragen over inkomen verkregen uit betaald werk. Dit is vastgelegd in artikel 19 van de Europese Opvangrichtlijn. Ook in Nederland worden eigen bijdrages aan de opvang gevraagd bij bewijs van vermogen of inkomsten uit betaald werk. Dit is op nationaal niveau vastgelegd in de Regeling Eigen Bijdrage Asielzoekers (Reba).

Vraag (236):
Kunt u de volledige lijst met azc-locaties in Nederland verstrekken, uitgesplitst naar reguliere, tijdelijke, nood-, crisisnoodopvang?

Antwoord:
Voor het antwoord wordt uw Kamer verwezen naar het overzicht die het COA publiceert op COA - Locaties overzicht | www.coa.nl. Deze lijst wordt regelmatig van een update voorzien.

Vraag (237):
Kunt u een overzicht geven van de hoeveelheid van incidenten tussen 2000 en 2026 in azc-locaties?

Antwoord:
Het COA registreert sinds 2015 alle incidenten in de opvanglocaties. Voor het antwoord wordt uw Kamer verwezen naar de overzichten die het COA jaarlijks publiceert op www.coa.nl/nl/incidentenregistraties. Gegevens over eerdere jaren zijn niet beschikbaar.

Vraag (238):
Kunt u aangeven hoeveel vaker asielzoekers oververtegenwoordigd zijn in misdrijven vergeleken met autochtone Nederlanders?

Antwoord:
Volgens de ‘Incidenten en misdrijven onder bewoners van COA- en gemeentelijke opvanglocaties 2019-2025’ van het WODC registreerde de politie in 2025 in totaal 3.270 unieke verdachten van misdrijven die op het moment van het plegen van het misdrijf op een COA-locatie of een gemeentelijke opvanglocatie (tgo) verbleven. Dit correspondeert met 3% van de unieke personen die in dat jaar werden opgevangen op een COA-locatie. [1] Volgens voorlopige cijfers van het CBS werd van alle personen die geregistreerd staan in de BRP in 2025 0,7% verdacht van een misdrijf. Ook hier betreft het unieke geregistreerde verdachten van misdrijven. [2] Het is hierbij van belang op te merken dat er bij deze vergelijking niet is gecorrigeerd voor verschillen in de samenstelling van beide groepen met betrekking tot bijvoorbeeld geslacht, leeftijd en sociaal economische status waardoor geen zuivere vergelijking kan worden gemaakt. Bronnen: 1. Tweede Kamer, vergaderjaar 2025–2026, 19 637, nr. 3614. 2. CBS Statline, https://opendata.cbs.nl/#/CBS/nl/dataset/85655NED/table?dl=DAC80

Vraag (239):
Hoeveel reguliere, tijdelijke, nood-, crisisnood- en hotelopvangplaatsen waren in 2024, 2025 en 2026 beschikbaar en bezet, uitgesplitst per provincie en gemeente?

Antwoord:
Voor het antwoord zie bijlage

Vraag (240):
Wat waren in 2024 en 2025 per opvangvorm de totale kosten, de kosten per beschikbare plek, de kosten per bezette plek en de gemiddelde verblijfsduur?

Antwoord:
In 2024 waren de totale opvangkosten voor personen in reguliere opvang € 1.116 miljoen. De totale opvangkosten voor personen in noodopvang was in 2024 € 2.373 miljoen. Hiervan kan circa € 1.204 miljoen worden aangemerkt als meerkosten voor noodopvang, boven op de reguliere kosten. Gemiddeld kostte een reguliere opvangplek in 2024, bij een totale bezetting van gemiddeld 68.868 personen € 33.200. De gemiddelde bezetting op reguliere locaties betrof 33.609, de bezetting op noodopvangplekken betrof gemiddeld 35.259. Een noodopvangplek koste in 2024 gemiddeld €67.300. De gemiddelde verblijfsduur in 2024 was ruim 14 maanden.

In 2025 waren de totale kosten voor reguliere opvang € 1.226 miljoen. De totale kosten voor noodopvang waren in 2025 € 2.426 miljoen. Hiervan kan circa € 1.183 miljoen worden aangemerkt als meerkosten voor noodopvang, boven op de reguliere kosten. Gemiddeld kostte een reguliere opvangplek in 2025 bij een bezetting van gemiddeld 73.991 personen € 33.374. De gemiddelde bezetting op reguliere locaties betrof 36.746, de bezetting op noodopvangplekken betrof gemiddeld 37.245. Een noodopvangplek koste in 2025 gemiddeld € 65.137. De gemiddelde verblijfsduur in 2025 was ruim 17 maanden.


Vraag (241):
Hoe is de circa 1,183 miljard euro voor noodopvang en crisisnoodopvang in 2025 verdeeld over huisvesting, catering, beveiliging, vervoer, zorg, personeel, bemiddeling en overige kosten?

Antwoord:
De totale opvangkosten voor personen die verbleven in noodopvang betrof in 2025 € 2.426 miljoen. Hiervan kan circa € 1.183 miljoen worden aangemerkt als meerkosten voor noodopvang, boven op de reguliere kosten. Ingekochte diensten zoals beveiliging en catering worden ingezet op reguliere-en noodopvang locaties. Deze twee type locaties kunnen in één pand worden ingericht. Daardoor is het niet altijd mogelijk om bepaalde kosten zuiver te verdelen in regulier en noodopvang. Een ingehuurde beveiliger zorgt namelijk voor veiligheid op een COA-locatie waar zowel reguliere- als noodopvang kan zijn georganiseerd.

Vraag (242):
Hoeveel heeft het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) van 2020 tot en met 2025 per jaar betaald aan hotels, vakantieparken, cruiseschepen, beveiligingsbedrijven, cateraars en commerciële vastgoedpartijen, uitgesplitst per contractant?

Antwoord:
De gevraagde opdeling naar soorten opvang zoals hotels, cruiseferry's en vakantieparken heeft plaatsgevonden over '24 en '25. Over eerdere jaren is opdeling in vergelijkbare categorisering niet mogelijk of niet van toepassing.
Ten slotte is belangrijk te benoemen dat bedragen niet kunnen worden opgeteld. Beveiliging en catering betreffen kostensoorten en hotels, cruiseferry's en vakantieparken zijn soorten opvang. Bij sommige locaties zitten beveiliging en catering in de prijs die het COA aan de aanbieder betaalt, bij andere locaties koopt het COA deze diensten apart in. Dat verschilt per contract. voor cijfers zie bijlage

Vraag (243):
Hoeveel opvanglocaties zijn in 2024, 2025 en 2026 geopend, verlengd, verkleind of gesloten, welke eenmalige kosten waren daarmee gemoeid en wat was het netto effect op de structurele capaciteit?

Antwoord:
Zie bijlage voor antwoord

Vraag (244):
Wat was aan het einde van ieder kwartaal sinds 2020 de omvang van de werkvoorraad van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND), uitgesplitst naar eerste asielaanvragen, herhaalde asielaanvragen, nareis, regulier verblijf en naturalisatie?

Antwoord:
De IND levert standaard cijfers tot 5 jaar terug, daarom is deze vraag beantwoord voor de periode van 2021 tot nu. Zie bijlage voor tabellen

Vraag (245):
Hoeveel van de 51.790 personen die op 12 juni 2026 in de asielprocedure zaten, wachtten op die datum korter dan zes maanden, zes tot twaalf maanden, één tot twee jaar, twee tot drie jaar en langer dan drie jaar?

Antwoord:
Het aantal van 51.790 ziet enkel op de voorraad in spoor 4 [1] op 31 december 2025.

Bij het schrijven van het plan van aanpak van de openstaande asielaanvragen van vóór 12 juni 2026 was de totale werkvoorraad bij de IND 54.000 zaken (peilmoment: 1 april 2026) waarover uw Kamer eerder is geïnformeerd. Voor de beantwoording van deze vraag en de verdere monitoring van het plan van aanpak gaat de IND uit van de totale voorraad op 12 juni 2026. Op dit ijkmoment was de voorraad 54.070 zaken. Onderstaande tabel geeft weer hoe lang aanvragers op dat moment wachtten.
[1] Eerste asielaanvragen, herhaalde asielaanvragen, zij-instroom (na beroep en na spoorwisseling) en hervestiging.

Bron: IND (peildatum: 12 juni 2026). Aantallen afgerond op tientallen.


Voor cijfers zie bijlage

Vraag (246):
Wat waren op 1 mei 2026 voor eerste asielaanvragen de gemiddelde doorlooptijd van 480 dagen, de mediaan, het 75e en 90e percentiel en de langste doorlooptijd, uitgesplitst naar spoor en nationaliteit?

Antwoord:
De voorraad van eerste asielaanvragen had op 1 mei 2926 een gemiddelde ouderdom van 480 dagen. Deze voorraad kan als volgt naar spoor worden uitgesplitst, waarbij tevens de mediaan, het 75e en 90e percentiel zijn weergegeven evenals de ouderdom van de oudste zaak. Een verdere uitsplitsing naar nationaliteit levert te veel waardes op om nog overzichtelijk in een tabel te kunnen weergeven. Bovendien is er risico op herleidbaarheid, in het bijzonder bij kleinere nationaliteiten.

Vraag (247):
Hoeveel aanvragen van vóór 12 juni 2026 worden volgens de huidige planning per kwartaal afgedaan, op welke datum is de volledige oude voorraad weggewerkt en welke instroom- en productiviteitsaannames liggen aan die planning ten grondslag?

Antwoord:
De exacte effecten, realisatie van de maatregelen en een planning van het plan van aanpak openstaande asielaanvragen laten zich moeilijk doorbereken, en zijn bovendien afhankelijk van gelijkblijvende interne en externe omstandigheden. Bij ongewijzigde omstandigheden zijn alle openstaande eerste aanvragen van vóór 12 juni binnen maximaal 3 jaar van een besluit voorzien.

De volgende uitgangspunten liggen daaraan ten grondslag:

  1. Vanaf 12 juni 2026 geeft de IND prioriteit aan het bijhouden van de instroom om de nieuwe beslistermijnen uit het Migratiepact bij te houden. Dit komt de werking van het Pact ten goede. Bij aanvang van het Migratiepact op 12 juni 2026 is de omvang van de openstaande asielaanvragen 54.000 aanvragen.

  2. Om te voorkomen dat asielzoekers hun aanvraag intrekken en onder Migratiepact een nieuwe asielaanvraag indienen met als gevolg dat er een verschuiving plaatsvindt, zullen asielzoekers die hun asielaanvraag intrekken en na 12 juni 2026 opnieuw indienen, onder de openstaande asielaanvragen vallen.

  3. De openstaande asielaanvragen worden in categorieën verdeeld. Bij alle categorieën geldt dat het landenbeleid leidend is en vervolgens risico gestuurd gewerkt kan worden. Per categorie zal een andere, maar een zoveel als mogelijk gestandaardiseerde werkwijze op inhoud en proces gelden, waarbij het doel is om het proces zo efficiënt mogelijk te doorlopen. Binnen deze categorieën worden verschillende nationaliteiten tegelijkertijd behandeld, die na een aantal maanden worden afgewisseld door andere nationaliteiten.

  4. Eventuele wijziging in prioriteiten gedurende het traject die niet bijdragen aan het afdoen van de openstaande vragen van vóór 12 juni 2026 hebben effect op de doorlooptijd van het traject.

In de aanpak zijn verschillende versnellingsmaatregelen ingezet. Zo heeft de IND een brede analyse gemaakt van de openstaande asielaanvragen. Op basis van deze analyse kunnen deze aanvragen worden onderverdeeld in verschillende categorieën, waarbij onder andere gekeken is naar het afwijzings- en inwilligingspercentage, het landenbeleid en de complexiteit van bepaalde typen zaken voor de beoordeling door de IND. Op basis daarvan is gezocht naar een categorisering die het mogelijk maakt om voor (een deel van) het werkproces van de IND te komen tot specialisatie of standaardisering en daarmee een snellere behandeling van de aanvragen. Dit in het verlengde van de mogelijkheden die het Migratiepact biedt.


Vraag (248):
Welke berekening ligt ten grondslag aan de inzet van 73 procent van de besliscapaciteit voor nieuwe aanvragen onder het Migratiepact, hoeveel fte resteert voor de oude voorraad en hoeveel oude zaken worden daarmee maandelijks afgedaan?

Antwoord:
De exacte effecten, realisatie van de maatregelen en een planning van het plan van aanpak openstaande asielaanvragen laten zich moeilijk doorbereken, en zijn bovendien afhankelijk van gelijkblijvende interne en externe omstandigheden. Bij ongewijzigde omstandigheden zijn alle openstaande eerste aanvragen van vóór 12 juni binnen maximaal 3 jaar van een besluit voorzien[1] De onderliggende berekening voor de 73% is gebaseerd op deze instroom.

De volgende uitgangspunten liggen daaraan ten grondslag:

  1. Vanaf 12 juni 2026 geeft de IND prioriteit aan het bijhouden van de instroom om de nieuwe beslistermijnen uit het Migratiepact bij te houden. Dit komt de werking van het Pact ten goede. Bij aanvang van het Migratiepact op 12 juni 2026 is de omvang van de openstaande asielaanvragen 54.000 aanvragen.

  2. Om te voorkomen dat asielzoekers hun aanvraag intrekken en onder Migratiepact een nieuwe asielaanvraag indienen met als gevolg dat er een verschuiving plaatsvindt, zullen asielzoekers die hun asielaanvraag intrekken en na 12 juni 2026 opnieuw indienen, onder de openstaande asielaanvragen vallen.

  3. De openstaande asielaanvragen worden in categorieën verdeeld. Bij alle categorieën geldt dat het landenbeleid leidend is en vervolgens risico gestuurd gewerkt kan worden. Per categorie zal een andere, maar een zoveel als mogelijk gestandaardiseerde werkwijze op inhoud en proces gelden, waarbij het doel is om het proces zo efficiënt mogelijk te doorlopen. Binnen deze categorieën worden verschillende nationaliteiten tegelijkertijd behandeld, die na een aantal maanden worden afgewisseld door andere nationaliteiten.

  4. Eventuele wijziging in prioriteiten gedurende het traject die niet bijdragen aan het afdoen van de openstaande vragen van vóór 12 juni 2026 hebben effect op de doorlooptijd van het traject.

    In de aanpak zijn verschillende versnellingsmaatregelen ingezet. Zo heeft de IND een brede analyse gemaakt van de openstaande asielaanvragen. Op basis van deze analyse kunnen deze aanvragen worden onderverdeeld in verschillende categorieën, waarbij onder andere gekeken is naar het afwijzings- en inwilligingspercentage, het landenbeleid en de complexiteit van bepaalde typen zaken voor de beoordeling door de IND. Op basis daarvan is gezocht naar een categorisering die het mogelijk maakt om voor (een deel van) het werkproces van de IND te komen tot specialisatie of standaardisering en daarmee een snellere behandeling van de aanvragen. Dit in het verlengde van de mogelijkheden die het Migratiepact biedt.

    Binnen de categorisering is het door risico gestuurd te werken naar verwachting mogelijk om versnelling aan te brengen door bijvoorbeeld schriftelijk uitvraag te doen naar het asielmotief en meer toegespitst te de procedure te doorlopen. Door het horen en beslissen toe te spitsen op de elementen die op grond van het landgebondenbeleid het meest relevant zijn, is tijdwinst te boeken.


    [1] Op basis van maximaal 25.000 eerste aanvragen (kernprognose 2025)

    Vraag (249):
    Hoeveel besluiten nam één IND-fte gemiddeld per jaar van 2020 tot en met 2025, uitgesplitst naar eerste asielaanvragen, herhaalde asielaanvragen en nareis, en wat waren per categorie de gemiddelde personeelskosten per besluit?

    Antwoord:
    Zie bijlage voor antwoord

    Vraag (250):
    Hoeveel asielaanvragers zijn in 2024 en 2025 gescreend op terrorisme, radicalisering, oorlogsmisdrijven en gevaar voor de nationale veiligheid, en bij hoeveel personen was de screening niet, niet volledig of niet vóór de beslissing afgerond?

    Antwoord:
    Alle asielaanvragers ouder dan 12 jaar worden gescreend voorafgaand aan de beslissing op het asielverzoek. In elke stap van de asielprocedure maar ook daarna, is aandacht voor het onderkennen van dergelijke signalen. Waarborging van de nationale veiligheid is een ketenbreed proces. Deze signalen kunnen binnen de geldende kaders worden voorgelegd aan opsporings-, inlichtingen- en veiligheidsdiensten zoals de AIVD.

    Vraag (251):
    Hoeveel signalen over terrorisme, radicalisering, oorlogsmisdrijven, mensensmokkel en ernstige openbare-ordeproblemen zijn in 2024 en 2025 geregistreerd, uitgesplitst naar nationaliteit, type signaal en bronorganisatie?

    Antwoord:
    Het aantal geregistreerde signalen o.g.v. mensensmokkel en openbare orde bedroeg in 2024 770, waarvan 570 signalen zagen op mensensmokkel en 200 signalen op openbare orde. Het aantal geregistreerde signalen o.g.v. mensensmokkel en openbare orde bedroeg in 2025 1.000, waarvan 200 signalen zagen op mensensmokkel en 800 signalen op openbare orde. Het aantal geregistreerde signalen o.g.v. internationale misdrijven in 2024 bedroeg 2.000 signalen en in 2025 bedroeg het 820 signalen. Het aantal geregistreerde signalen o.g.v. terrorisme/radicalisering in 2024 bedroeg 170 signalen en in 2025 bedroeg het 100 signalen. De bronorganisatie wordt niet zodanig geregistreerd dat hier cijfers over kunnen worden geleverd. Dat er in een dossier sprake is van een signaal hoeft overigens op zichzelf niets te betekenen. Het kan gaan om (zeer) zachte informatie. Dergelijke informatie kan een aandachtspunt zijn in de verdere procedure. Dit kan eventueel aanleiding zijn voor vervolgonderzoek, maar hoeft niet tot (bijvoorbeeld) een afwijzing, intrekking, maatregel of melding te leiden. In de tabellen hieronder worden de aantallen signalen naar nationaliteit. Signalen zien soms ook op Nederlanders. Zij kunnen bijvoorbeeld in beeld komen als referent in een verblijfsprocedure, of in het kader van een (mogelijke) intrekkingsprocedure van hun Nederlanderschap. Zie bijlage voor tabel

    Vraag (252):
    Tot hoeveel afwijzingen, intrekkingen, meldingen aan politie of inlichtingendiensten, toezichtmaatregelen, bewaringen en vertrekken hebben deze veiligheidssignalen geleid?

    Antwoord:
    Dat er in een dossier sprake is van een signaal hoeft op zichzelf niets te betekenen. Het kan gaan om (zeer) zachte informatie. Dergelijke informatie kan een aandachtspunt zijn in de verdere procedure en kan eventueel aanleiding zijn voor vervolgonderzoek, maar hoeft niet tot (bijvoorbeeld) een afwijzing, intrekking, maatregel of melding te leiden. Het is dan ook niet mogelijk om aan te geven tot welk besluiten, maatregelen of andere vervolgacties de veiligheidssignalen, genoemd in de beantwoording op vraag 35, hebben geleid.

    Vraag (253):
    Hoeveel verblijfsvergunningen zijn in 2024 en 2025 verleend terwijl een veiligheidssignaal openstond of de volledige screening nog niet was afgerond, en wat is de huidige verblijfsstatus van deze personen?

    Antwoord:
    Er is in 2024 en 2025 geen verblijfsvergunning verleend terwijl nog een screening openstond. Er wordt evenmin beslist op een verblijfsaanvraag als er nog een melding open staat bij de AIVD en/of als de casus nog moet worden besproken op het Landelijk Regieoverleg tussen IND, KMAR en Politie.

    Vraag (254):
    Wat was in 2024 en 2025 per maand het aantal beschikbare fte voor veiligheidsscreening, hoeveel fte waren volgens de capaciteitsberekening nodig en hoeveel dossiers bleven door het verschil langer liggen?

    Antwoord:
    Waarborging van de nationale veiligheid is een ketenbreed proces. Deze signalen kunnen binnen de geldende kaders worden voorgelegd aan opsporings-, inlichtingen- en veiligheidsdiensten zoals de AIVD. De screeningsactiviteiten van de IND vinden in ieder asiel- of nareisdossier plaats. Daar is voldoende fte voor beschikbaar. In het verleden heeft de IND maatregelen getroffen om de instroom bij te houden.

    Vraag (255):
    Wat is het aantal asielvergunningen dat in 2024 en 2025 is geweigerd of ingetrokken wegens openbare orde, nationale veiligheid, oorlogsmisdrijven of fraude, uitgesplitst naar grondslag en nationaliteit?

    Antwoord:
    Op grond van openbare orde zijn in 2025 110 asielaanvragen (incl. MVV nareis) afgewezen. In 2024 waren dat er 70. Daarnaast werden in 2025 op grond van openbare orde 20 asielvergunningen ingetrokken. In 2024 waren dat er eveneens 20. Tot slot is 2025 aan 40 personen bij de asielaanvraag 1F tegengeworpen. In 2024 waren dat er eveneens 40. Over het aantal asielaanvragen dat is geweigerd of ingetrokken op grond van de nationale veiligheid konden binnen de gestelde termijn geen cijfers worden gegenereerd. Voorts zijn geen betrouwbare cijfers te generen over het aantal asielvergunningen dat wegens fraude is ingetrokken. Vanwege kleine aantallen en mogelijke herleidbaarheid tot individuele personen wordt de uitsplitsing naar nationaliteiten niet gedeeld. Bron:- IND, cijfers afgerond op tientallen. Door de afrondingen kan een ogenschijnlijk verschil ontstaan tussen de eindtotalen en de optelsommen van de verschillende deelcijfers. Voor de vermelde cijfers geldt dat cijfers over eenzelfde periode in vorige of toekomstige rapportages kunnen afwijken van de thans verstrekte informatie.

    Vraag (256):
    Hoeveel personen van wie een asielvergunning wegens openbare orde of nationale veiligheid is geweigerd of ingetrokken, zijn aantoonbaar vertrokken, uitgezet, in bewaring gesteld, uit beeld geraakt of nog rechtmatig in Nederland?

    Antwoord:
    Op grond van openbare orde zijn in 2025 ca 110 asielaanvragen (incl. MVV nareis) afgewezen. In 2024 waren dat er ca 70. Daarnaast werden in 2025 op grond van openbare orde 20 asielvergunningen ingetrokken. In 2024 waren dat er eveneens ca 20. Tot slot is 2025 aan ca 40 personen bij de asielaanvraag 1F tegengeworpen. In 2024 waren dat er eveneens ca 40. Over het aantal asielaanvragen dat is geweigerd of ingetrokken op grond van de nationale veiligheid konden binnen de gestelde termijn geen cijfers worden gegenereerd. Voorts zijn geen betrouwbare cijfers te generen over het aantal asielvergunningen dat wegens fraude is ingetrokken. Vanwege kleine aantallen en mogelijke herleidbaarheid tot individuele personen wordt de uitsplitsing naar nationaliteiten niet gedeeld. Bron:- IND. Voor de vermelde cijfers geldt dat cijfers over eenzelfde periode in vorige of toekomstige rapportages kunnen afwijken van de thans verstrekte informatie.

    Het is niet mogelijk om bovenstaande gegevens te koppelen aan de vertrekprocedures van DTenV.
    DTenV kan wel vertrekgegevens leveren over vreemdelingen in de strafrechtketen (VRIS). Bij vreemdelingen die rechtmatig verblijf hebben in Nederland en onherroepelijk zijn veroordeeld voor een misdrijf, wordt door de IND aan de hand van de glijdende schaal bepaald of het verblijfsrecht kan worden ingetrokken. Dit betreft een afweging tussen de opgelegde straf en de duur van het verblijf in Nederland. Indien het verblijfsrecht wordt ingetrokken, is vertrek aan de orde.
    In 2025 zijn 800 vreemdelingen met een VRIS-label gedwongen uit Nederland vertrokken. In de periode van 1 januari 2026 tot en met 30 september 2026 zijn 610 vreemdelingen met een VRIS-label gedwongen uit Nederland vertrokken. DTenV zet geen statushouders uit wanneer zij rechtmatig verblijf hebben in Nederland.

    Daarnaast zijn in 2025 ca 20 vreemdelingen met een indicatie Nationale Veiligheid uitgestroomd vanuit de caseload van DTenV.
    Hiervan zijn er ca 20 aantoonbaar vertrokken, <5 met onbekende bestemming en ca 10 overige uitstroom. In 2026 t/m september waren zijn er ca 10 vreemdelingen met een indicatie Nationale Veiligheid uitgestroomd, waarvan ca 10 aantoonbaar vertrokken, geen met onbekende bestemming en <5 overige uitstroom.
    Bron: DTenV.

    Alle cijfers zijn afgerond op tientallen. Afgeronde delen tellen niet altijd op tot de afgeronde som. De aantallen tussen nul en vijf worden wegens eventuele herleidbaarheid tot een persoon weergegeven als ‘<5’.

    Vraag (257):
    Wat is het aantal asielzoekers en statushouders dat in 2024 en 2025 als verdachte is geregistreerd en veroordeeld, uitgesplitst naar delictscategorie, nationaliteit, opgelegde straf en verblijfsrechtelijk gevolg?

    Antwoord:
    In 2025 legde de politie 7.515 registraties van verdachten vast waarbij de verdachte op het moment van het plegen van het misdrijf op een COA-locatie of tijdelijke gemeentelijke opvang (tgo) verbleef. Dit betrof 3.270 unieke verdachten in 2025 en 2.975 unieke verdachten in 2024. In 2025 was er bij 64% van de geregistreerde verdachten sprake van vermogensmisdrijven. Een aanzienlijk deel hiervan is winkeldiefstal, 36% van het totale aantal verdachtenregistraties onder COA- en tgo-bewoners. Voor gegevens over overige delictscategorieën en gegevens over 2024 wordt uw Kamer verwezen naar tabel 4.1 van het ‘Incidenten en misdrijven onder bewoners van COA- en gemeentelijke opvanglocaties 2019-2025’ van het WODC. [1] In 2025 waren nationaliteiten met relatief hoge aandelen verdachten Algerijns (33% van de Algerijnse bewoners in 2025 werd verdacht van een misdrijf), Marokkaans (31%) en Tunesisch (25%). Uw Kamer wordt verder verwezen naar tabel 4.4 van genoemde rapportage. In 2025 deed de rechter uitspraak in 1.810 zaken waarbij de verdachte ten tijde van het misdrijf woonachtig was op een COA-locatie of tgo. In 95% van de zaken werd de verdachte schuldig bevonden. Uw Kamer wordt verder verwezen naar tabel 4.7 van genoemde rapportage. In 2025 werden 20 asielvergunningen ingetrokken en 110 asielvergunningen afgewezen vanwege openbare orde. In 2024 ging dat om 20 intrekkingen en 70 afwijzingen. [2] Genoemde rapportage ziet alleen op vreemdelingen die op het moment van het plegen van het misdrijf op een COA-locatie of tgo verbleven. Voor algemene cijfers over criminaliteit onder statushouders verwijs ik uw Kamer naar de cohortstudies hierover van het CBS. [3]

    Vraag (258):
    Hoeveel gevallen van documentfraude, identiteitsfraude, meerdere identiteiten, onjuiste nationaliteit, meerderjarigheid na leeftijdsonderzoek en verzwegen verblijf in een veilig derde land zijn in 2024 en 2025 vastgesteld, en welk besluit volgde per categorie?

    Antwoord:
    In 2024 bedroeg het aantal afgehandelde signalen 5.750, waarvan 2.150 zagen op documentfraude en 3.610 signalen zagen op identiteitsfraude. In 2025 waren deze aantallen iets hoger, in totaal 6.650, waarvan 2.670 signalen zagen op documentfraude en 3.980 signalen zagen op identiteitsfraude. ‘Meerdere identiteiten’ valt onder identiteitsfraude. Signalen m.b.t. ‘meerderjarigheid na leeftijdsonderzoek’ en ‘verzwegen verblijf in derde land’ worden niet afzonderlijk geregistreerd. Aan een afwijzing van een aanvraag kan de genoemde fraude ten grondslag liggen, maar een afwijzing kan ook een andere of zelfs meerdere grondslagen hebben. Gegevens over hoeveel fraudesignalen resulteerden in een afwijzing kunnen daarom niet worden gegenereerd. Bron: IND. Aantallen afgerond op tientallen.

    Vraag (259):
    Hoe waren de 10.990 vreemdelingen in de caseload van de Diest Terugkeer en Vertrek op 30 april 2025 verdeeld naar nationaliteit, verblijfsduur, vertrekplicht, juridische uitzetbaarheid en concrete belemmering voor vertrek?

    Antwoord:
    Zie bijlage voor tabellen

    Vraag (260):
    Hoeveel van de 3.290 op 30 april 2025 juridisch uitzetbare vreemdelingen zijn sindsdien gedwongen uitgezet, zelfstandig aantoonbaar vertrokken, zonder toezicht vertrokken of nog in Nederland?

    Antwoord:
    Van de 3.290 vreemdelingen die op 30 april 2025 juridisch verwijderbaar waren, zijn er 2.330 uitgestroomd uit de caseload van DTenV. Daarvan zijn 590 vreemdelingen gedwongen vertrokken, 290 vreemdelingen zelfstandig vertrokken, 570 vreemdelingen zonder toezicht vertrokken. Er zijn 880 vreemdelingen om een overige reden uitgestroomd. Het gaat hierbij met name om zaken waarbij de vreemdelingen weer rechtmatig verblijf heeft, bijvoorbeeld omdat een beroep gegrond is verklaard waardoor de IND opnieuw moet beslissen op een aanvraag voor een verblijfsvergunning. Van de 3.290 zitten 960 vreemdelingen nog in de caseload van DTenV. Bron: DTenV, afgerond op tientallen. Peildatum 31 augustus 2026.

    Vraag (261):
    Hoeveel afgewezen asielzoekers zijn in 2024 en 2025 binnen de wettelijke vertrektermijn vertrokken, uitgesplitst naar gedwongen vertrek, zelfstandig aantoonbaar vertrek en zelfstandig vertrek zonder toezicht?

    Antwoord:
    DTenV houdt geen registratie bij van het aantal afgewezen asielzoekers in de caseload en evenmin van de einddatum van de wettelijke vertrektermijn van vreemdelingen. Bijgevoegd volgt een tabel met daarin de uitstroom van DTenV, uitgesplitst in gedwongen vertrek, zelfstandig aantoonbaar vertrek en zelfstandig vertrek zonder toezicht.

    Vraag (262):
    Welke tien herkomstlanden weigerden in 2024 en 2025 het vaakst een laissez-passer, identiteitsbevestiging of feitelijke terugname, en om hoeveel personen en mislukte vertrekpogingen ging het per land?

    Antwoord:
    In de bijgevoegde tabellen worden de negatieve antwoorden in 2024 en 2025 weergegeven op aanvragen voor een nationaliteitsbevestigingen. Een negatief antwoord op een verzoek voor een vervangend reisdocument wil niet altijd zeggen dat er geen vertrek kan plaatsvinden. Er kan namelijk voor verschillende landen een aanvraag worden ingediend.

    Vraag (263):
    Hoeveel terugkeerzaken strandden in 2024 en 2025 door ontbrekende documenten, onjuiste gegevens, weigering van medewerking, een nieuwe procedure, medische belemmeringen, rechterlijke uitspraken of onttrekking aan toezicht?

    Antwoord:
    In 2024 was er in 5.830 zaken sprake van zelfstandig vertrek zonder toezicht. In 2025 was dat in 5.530 zaken het geval. Dit betreft zaken waarbij de vreemdeling zich onttrekt aan het toezicht. In 2024 was er in 890 zaken sprake van vergunningverlening. In 2025 was dat in 1.080 zaken het geval. Tot slot werden in 2024 3.830 zaken afgesloten met als reden ‘overige uitstroom’. In 2025 was dat in 3.490 zaken het geval. Bij ‘overige uitstroom’ kan onder andere sprake zijn van een gegrond asielberoep of een nieuwe verblijfsaanvraag. DTenV registreert niet op een gestructureerde (telbare) manier de specifieke reden waarom een zaak wordt afgesloten. Cijfermatige gegevens over het aantal zaken dat werd afgesloten vanwege ontbrekende documenten, weigering van medewerking, een nieuwe procedure, medische belemmeringen of rechtelijke uitspraken kunnen dan ook niet worden gegenereerd. Bron: DTenV. Aantallen zijn afgerond op tientallen. Aantallen kleiner dan 5 worden weergeven met “<5” en 0 blijft 0. Peildatum 31-8-2026.

    Vraag (264):
    Hoeveel illegalen lopen vrij rond in Nederland?

    Antwoord:
    Volgens het laatste rapport ‘Schattingen onrechtmatig in Nederland verblijvende vreemdelingen medio 2018-2019 tot medio 2022- 2023’ [1] van het Wetenschappelijk Onderzoek en Datacentrum (WODC) gepubliceerd op 31 maart 2026, waren er in medio 2022-2023 naar schatting tussen de 16.955 en 23.175 onrechtmatig verblijvende vreemdelingen (illegalen) in Nederland. Over recentere jaren is nog geen data beschikbaar. Voor uitleg hoe deze schatting tot stand is gekomen verwijzen wij u naar het rapport.

Bron: [1] Tweede Kamer, vergaderjaar 2025–2026, 19 637, nr. 3526

Vraag (265):
Hoeveel plaatsen voor vreemdelingenbewaring waren in 2024 en 2025 beschikbaar en bezet, hoeveel personen zijn na bewaring daadwerkelijk uitgezet en wat waren de gemiddelde kosten en duur per bewaring?

Antwoord:
De gemiddelde operationele capaciteit voor vreemdelingenbewaring bij DJI bedroeg in 2024 gemiddeld 489 plaatsen en in 2025 499 plaatsen. In 2024 waren gemiddeld 394 plaatsen bezet en in 2025 gemiddeld 379 plaatsen. De gemiddelde verblijfsduur in vreemdelingenbewaring was in 2024 44 dagen en in 2025 47 dagen. De gerealiseerde dagprijs van vreemdelingenbewaring bedroeg Euro 486 in 2024 en Euro 447 in 2025. In 2024 zijn er 2.310 vreemdelingen aantoonbaar vertrokken vanuit bewaring, in 2025 waren dat er 2.250.

Bronnen: - DTenV, peildatum 31 augustus 2026. Aantallen afgerond op tientallen.

Vraag (266):
Hoeveel vertrekplichtige vreemdelingen zijn in 2024 en 2025 uit beeld geraakt, hoeveel zijn later opnieuw in Nederland aangetroffen en hoeveel werden daarbij verdacht van of veroordeeld voor een strafbaar feit?

Antwoord:
In 2024 en 2025 zijn respectievelijk 5.830 en 5.530 vreemdelingen uit de caseload van DTenV zelfstandig zonder toezicht vertrokken. Wanneer zij daarna worden aangetroffen in het vreemdelingentoezicht wordt opnieuw ingezet op aantoonbaar vertrek, waarbij waar nodig ook vreemdelingenbewaring wordt ingezet. Hoeveel vreemdelingen opnieuw worden aangetroffen en hoeveel van hen worden verdacht van of veroordeeld voor een strafbaar feit kan niet aan de geautomatiseerde gegevenssystemen van de migratieketen of strafrechtketen worden ontleend.

Vraag (267):
Wat is de actuele raming van het aantal onrechtmatig in Nederland verblijvende vreemdelingen, welke methode en peildatum zijn gebruikt en wat zijn de jaarlijkse publieke kosten van opvang, zorg, onderwijs, politie, rechtspraak en gemeentelijke voorzieningen voor deze groep?

Antwoord:
Volgens het laatste rapport ‘Schattingen onrechtmatig in Nederland verblijvende vreemdelingen medio 2018-2019 tot medio 2022- 2023’ [1] van het Wetenschappelijk Onderzoek en Datacentrum (WODC) gepubliceerd op 31 maart 2026, waren er in medio 2022-2023 naar schatting tussen de 16.955 en 23.175 onrechtmatig verblijvende vreemdelingen (illegalen) in Nederland. Over recentere jaren is nog geen data beschikbaar. Voor uitleg hoe deze schatting tot stand is gekomen verwijzen wij u naar het rapport. De jaarlijkse publieke kosten die voor deze vreemdelingen worden gemaakt zijn niet inzichtelijk.

Bron: [1] Tweede Kamer, vergaderjaar 2025–2026, 19 637, nr. 3526

Vraag (268):
Hoeveel statushouders verbleven aan het einde van iedere maand in 2024, 2025 en 2026 langer dan 14 weken in COA-opvang, uitgesplitst naar gemeente van koppeling en duur van het verblijf?

Antwoord:
Op 14 oktober 2026 verbleven 16.671 statushouders op de COA-locaties, waarvan 13.718 langer dan 14 weken. Deze vraag kan niet binnen de gestelde termijn verder worden uitgesplitst.

Vraag (269):
Wat waren per jaar de totale en gemiddelde opvangkosten van statushouders die langer dan 14 weken in COA-opvang verbleven, en hoe is de raming van 643,2 miljoen euro voor circa 12.800 personen in 2024 berekend?

Antwoord:
Eind 2025 verbleven 18.421 statushouders op de COA-locaties, waarvan 12.305 langer dan 14 weken. De gemiddelde verblijfsduur van een statushouder was 8,6 maanden. Dit is gemiddeld 5,37 maanden langer dan 14 weken. De gemiddelde kosten per bewoner per jaar betrof in 2025 € 49.363. Dit betekent dat de opvang van statushouders, langer dan 14 weken, in totaal circa € 271,81 miljoen heeft gekost. Eind 2024 verbleven 12.792 statushouders langer dan 14 weken op de COA locaties en de gemiddelde kosten per bewoner bedroeg €50.700. Bij het afgeven van de raming van € 643,2 mln. is uitgegaan van gemiddeld 12.800 statushouders in een jaar en geschatte gemiddelde kosten per bewoner van € 50.250. Hierbij is geen rekening gehouden met een correctie voor de gemiddelde verblijfsduur na de 14 weken en de kostprijs voor deze duur. Bron: Stand van de uitvoering (https://www.coa.nl/nl/destandvandeuitvoering)

Vraag (270):
Hoeveel sociale huurwoningen zijn in 2024 en 2025 per gemeente aan statushouders toegewezen, welk percentage van alle vrijgekomen sociale huurwoningen betrof dit en wat was de gemiddelde wachttijd van overige woningzoekenden?

Antwoord:
De meest recente cijfers van het CBS over de toewijzingen van woningen aan statushouders, gaan over 2023. In deze publicatie wordt geen uitsplitsing per gemeente gemaakt, alleen op basis van COROP-gebied. Recentere cijfers vanuit het CBS zijn op dit moment niet beschikbaar.

In 2023 ging bijna 8 procent van alle vrijgekomen corporatiewoningen naar huishoudens met een of meerdere statushouders. Dat zijn ruim 13 duizend woningen. De gemiddelde wachttijd voor sociale huurwoningen wordt niet landelijk bijgehouden. De ervaren wachttijd door woningzoekenden is bovendien mede afhankelijk van andere factoren zoals de lokale woningmarktsituatie en de werking van het regionale woonruimteverdeelsysteem.

Vraag (271):
Hoeveel doorstroomlocaties en plaatsen zijn per gemeente gerealiseerd, wat waren de totale en gemiddelde kosten per plaats en hoeveel bewoners stroomden binnen drie, zes en twaalf maanden door naar reguliere huisvesting?

Antwoord:
Er zijn in totaal 57 operationele doorstroomlocaties in Nederland. Het verschilt per gemeente hoeveel locaties zij hebben geopend, de meerderheid heeft er één. Zeven gemeenten hebben twee, drie of vier doorstroomlocaties. In totaal zijn er op dit moment 1890 plekken gerealiseerd, gemiddeld heeft een doorstroomlocatie 33 plekken. Op grond van de Bekostigingsregeling huisvesting vergunninghouders in doorstroomlocaties is er per persoon per dag een bedrag van €85,00 beschikbaar. Deze bestaat uit een normbedrag van 60 euro voor exploitatie, en een bedrag voor transitiekosten dat tussen 0 en 25 euro per persoon per dag ligt. In totaal is er €88 miljoen gefinancierd aan transitie- en exploitatiekosten in 2024, 2025 en 2026. Gemeenten zijn verantwoordelijk voor de doorstroomlocatie en daarmee ook voor het moment waarop statushouders doorstromen naar een reguliere woning. Het departement heeft hier geen zicht op.

Vraag (272):
Hoeveel statushouders ontvingen in 2024 en 2025 bijstand, huurtoeslag, zorgtoeslag of andere inkomensondersteuning, uitgesplitst naar verblijfsduur, huishoudtype en totale kosten per regeling?

Antwoord:
Volgens de Factsheet Statushouders en bijstand 1* van Atlas Research vormden in juni 2024 statushouders 13,2% van de bijstandspopulatie (circa 53 duizend personen). Uw Kamer wordt voorts verwezen naar de cohortstudie Asiel en Integratie van het CBS 2*. Verdere openbare data is hierover niet beschikbaar.

1* https://www.rijksoverheid.nl/documenten/2026/03/02/factsheet-statushouders-en-bijstand
2* https://www.cbs.nl/nl-nl/reeksen/publicatie/asielcohorten


Vraag (273):
Hoeveel nareizigers worden in de periode 2026 tot en met 2030 verwacht op basis van reeds verleende asielvergunningen, en hoeveel extra opvangplaatsen, woningen, onderwijsplaatsen en publieke middelen zijn daarvoor geraamd?

Antwoord:
Op basis van de MPP 2026 is de verwachting dat er in 2026 18.900, in 2027 18.800, in 2028 19.000, in 2029, 10.700 en in 2030 8.100 nareizigers binnenkomen. Hierbij moet de kanttekening worden geplaatst dat we voor maximaal 1,5 a 2 jaar in de toekomst betrouwbaar prognoses kunnen maken. In de MPP 2026 is nog geen rekening gehouden met strengere nareisvoorwaarden. De strengere voorwaarden gelden voor nareis bij statushouders met een status op basis van subsidiaire bescherming. Beleidsontwikkelingen worden meegenomen in de MPP als zij zijn vastgesteld, afgestemd tussen bestuursdepartement en uitvoeringsorganisatie(s) en de impact concreet bekend én voldoende meetbaar is.

In de MPP 2026 wordt ook rekening gehouden met het aantal opvangplekken dat in totaal benodigd is op basis van de verwachte instroom en uitstroom. In de MPP 2026 wordt de impact op het aantal woningen, onderwijsplekken en publieke middelen niet meegenomen en deze impact is dus niet bekend. De begroting is opgesteld voordat de MPP 2026 is gepubliceerd en daarom gebaseerd op voorgaande prognose, de MPP Kernprognose 2025.

Vraag (274):
Hoeveel Oekraïense ontheemden verbleven aan het einde van iedere maand in 2024, 2025 en 2026 in gemeentelijke en particuliere opvang, en wat waren per opvangvorm de totale kosten en de kosten per persoon?

Antwoord:
zie bijlage

Vraag (275):
Hoeveel werkende Oekraïense ontheemden waren een eigen bijdrage verschuldigd, hoeveel hebben daadwerkelijk betaald, welk bedrag is geïnd en welk bedrag is door niet-uitvoering of oninbaarheid niet ontvangen?

Antwoord:
Op basis van de SiSa-verantwoording van gemeenten onder de bekostigingsregeling opvang ontheemden Oekraïne (M16) over 2025 bedraagt het voorlopige totaalbedrag aan gerealiseerde ontvangsten van eigen bijdragen van Oekraïense ontheemden € 72,5 miljoen. De informatie over het aantal werkende ontheemden dat een eigen bijdrage verschuldigd was, het aantal dat deze daadwerkelijk heeft betaald, of het bedrag dat als gevolg van niet-uitvoering of oninbaarheid niet is ontvangen is alleen bekend bij de desbetreffende gemeenten. Voor het Rijk is alleen het totaal ontvangen bedrag over 2025 is bekend.

Vraag (276):
Hoeveel Oekraïense ontheemden hadden vóór aankomst duurzaam verblijf in een veilig derde land of een andere nationaliteit, en hoeveel van hen ontvingen tijdelijke bescherming, opvang en voorzieningen in Nederland?

Antwoord:
De IND registreert om privacytechnische redenen niet in haar systemen waarom een ontheemde die een beroep doet op tijdelijke bescherming wordt ingewilligd of afgewezen. Er wordt enkel geregistreerd dat het een inwilliging dan wel een afwijzing betreft. Het is daarom niet mogelijk om een cijfermatig antwoord te geven op de vraag hoeveel Oekraïense ontheemden verblijf in een veilig derde land hadden vóór aankomst in Nederland. Het zijn van EU-burger is een afwijzingsgrond, dat zag de IND met name in de beginperiode van de tijdelijke bescherming, nu niet meer. Het hebben van tijdelijke bescherming in een andere EU lidstaat is eveneens, sinds 15 juni 2026, een afwijzingsgrond. De IND constateert dat er per 15 juni meer afwijzingen plaatsvinden, zowel binnen het triage-proces als aan het loket. Het is aannemelijk dat dit verband houdt met de nieuwe weigeringsbevoegdheid. Het aantal ontheemden, met een andere nationaliteit dan de Oekraïense, onder de tijdelijke bescherming is afgerond 2.470. Het betreft hier personen die een permanente verblijfsvergunning hebben in Oekraïne.

Vraag (277):
Welke aantallen personen, uitvoeringskosten en uitkeringslasten worden voor 2027 tot en met 2030 geraamd bij beëindiging, verlenging of omzetting van de tijdelijke bescherming voor Oekraïners?

Antwoord:
Voor het aantal te verwachten Oekraïense ontheemden dat op 1 januari 2027 in Nederland verblijft, is op basis van de inbreng van diverse experts met uiteenlopende perspectieven de Meerjaren Productie Prognose (MPP) 2026 opgesteld. Deze nieuwe prognose voor het aantal te verwachten Oekraïense ontheemden is per 30 oktober jl. per brief met u gedeeld. De verwachte wekelijkse instroom is tot eind 2026 260 per week en vanaf 2027 is 230 per week. Vanwege de grote onzekerheid over de situatie in Oekraïne kijkt een prognose in principe niet verder vooruit dan 1 januari 2028. De geactualiseerde prognose voor 1 januari 2027 is 145.380 en voor 1 januari 2028 157.340.

Het in het besluitvormingsmoment vastgestelde beleid is om onverminderd door te gaan met de normalisering van de rechtspositie van Oekraïense ontheemden. In lijn hiermee wordt het langetermijnbeleid verder uitgewerkt. Uw Kamer is hierover laatstelijk geïnformeerd in de verzamelbrief Opvang Oekraïne van 25 september 2026. De Richtlijn Tijdelijke Bescherming is op 4 augustus jl. verlengd tot en met 4 maart 2028. Doel blijft dat ontheemden die hier verblijven, zoveel mogelijk meedoen en bijdragen.

De normalisering van de rechtspositie heeft tot doel vrijwillige terugkeer op termijn mogelijk te maken en participatie en zelfredzaamheid te bevorderen. Door deze normalisering nemen de kosten van de opvang en verstrekkingen zoals het leefgeld en de Regeling Medische zorg Ontheemden uit Oekraïne (RMO) geleidelijk af, terwijl daar kosten voor uitkeringen, toeslagen en reguliere zorgkosten voor in de plaats komen. Bij de voorjaarsbesluitvorming worden deze kosten en de bijbehorende dekking in kaart gebracht.

Vraag (278):
Hoeveel Dublinclaims heeft Nederland in 2024 en 2025 per lidstaat ingediend, hoeveel zijn aanvaard, hoeveel overdrachten zijn uitgevoerd en welke juridische of praktische oorzaken verklaren het verschil?

Antwoord:
Bijgevoegde tabel bevat het aantal claims dat onder de (oude) Dublin-verordening is ingediend, daarop ontvangen akkoorden, en geëffectueerde overdrachten per land voor zover bekend bij de IND. Dit betreft een complexe cohortanalyse waarbij het jaar waarin het claimverzoek is verzonden als uitgangspunt dient. Voor een deel van de claims ingediend in 2025 is de uiterste overdrachtsdatum nog niet verstreken. Uit een onderzoek dat de IND in 2025 heeft uitgevoerd blijkt dat belangrijke oorzaken voor het niet kunnen uitvoeren van overdrachten is gelegen in het toezicht op aanvragers, omdat gebleken is dat het met onbekende bestemming vertrekken van de vreemdeling in veel gevallen geregistreerd is als reden voor het niet kunnen overdragen van de vreemdeling. Daarnaast waren er in 2024 en 2025 juridische belemmeringen waardoor niet kon worden overgedragen aan Griekenland, Italië, Hongarije en Malta en deels ook niet aan België.

Vraag (279):
Wat waren in 2025 de geraamde en de gerealiseerde gemiddelde bezetting en kostprijs per opvangplek bij het COA?

Antwoord:
In de ontwerpbegroting 2025 was voor het COA 4,06 mld. euro beschikbaar. Op basis van de geraamde gemiddelde kosten van 55.488 euro per bewoner konden daarmee gemiddeld 71.900 bewoners worden opgevangen. In 2025 zijn gemiddeld 73.991 bewoners opgevangen en de gemiddelde kosten per bewoner bedroegen 49.363 euro.

Vraag (280):
Wat is er totaal aan dwangsommen voor asielzoekers uitgegeven sinds 2009?

Antwoord:
Van 2009 tot aan 2019 blijkt uit de jaarrekeningen van de desbetreffende jaren dat er geen dwangsommen zijn uitbetaald. De totaal uitbetaalde dwangsommen (incl. aandeel asiel) vanaf 2019 zien er per jaar als volgt uit.- 2019: ca. € 6,5 mln., waarvan ca. € 4,3 mln. in asielzaken;- 2020: ca. € 13,1 mln., waarvan ca € 10,9 mln. in asielzaken;- 2021: ca. € 17,9 mln., waarvan ca € 16,8 mln. in asielzaken;- 2022: ca. € 3,4 mln., waarvan ca € 1,7 mln. in asielzaken;- 2023: ca. € 11,3 mln., waarvan ca € 3,4 mln. in asielzaken;- 2024: ca. € 36,8 mln., waarvan ca € 5,5 mln. in asielzaken;- 2025: ca. € 79,1 mln., waarvan ca € 26,7 mln. in asielzaken;- 2026 (t/m augustus): ca. € 112 mln., waarvan ca. € 51 mln. asielzaken.

Vraag (281):
Welke uitvoeringskosten worden normaal gesproken betaald door het COA, maar zullen door gemeenten zelf betaald moeten worden in het geval van indeplaatsstelling?

Antwoord:
In het geval van indeplaatsstelling zal de minister van Asiel en Migratie als toezichthouder de publiekrechtelijke en privaatrechtelijke bevoegdheden uitoefenen en feitelijke handelingen kunnen verrichten die nodig zijn ter vervulling van de wettelijke taak. Dit doet de minister namens en op kosten van de betrokken gemeente. Hier vallen de uitvoeringskosten van het COA niet onder.

Vraag (282):
Kunt u een lijst aanleveren met alle COA-locaties inclusief de datum waarop het contract afloopt?

Antwoord:
Zie bijlage. Het zal opvallen dat er bij sommige locaties 2 einddata staan. Dat heeft te maken met meerdere opvangvormen op de hoofdlocatie. Elke opvangvorm kan een aparte sluitingsdatum meekrijgen. Vaak is deze hetzelfde voor alle opvangvormen, maar in sommige gevallen kan deze afwijken. Dit komt voor op locaties waar zowel een amv-opvangvorm als reguliere opvangvormen zijn gevestigd. Het is dan mogelijk dat er een aparte einddatum voor amv is opgenomen in de bestuursovereenkomst of dat het huurcontract voor de amv-huisvesting op een ander moment afloopt dan het reguliere gedeelte.

Vraag (283):
Hoeveel opvangplekken moeten er nog voor 2027 geregeld worden?

Antwoord:
Het aantal benodigde opvangplekken op 1 januari 2027 is 88.000. Dit aantal is ook via de capaciteitsraming voor de tweede cyclus spreidingswet vastgesteld op 27 februari 2026.

Op 12 oktober jl. heb ik gemeenten per brief geïnformeerd over de tekorten in de asielopvang. In de brief heb ik aangegeven dat begin januari een tekort van 3.600 plekken wordt verwacht indien geen verdere actie wordt ondernomen. Daarom heb ik gemeenten verzocht 1) sluitende locaties waar mogelijk te verlengen, 2) statushouders versneld te huisvesten en 3) extra opvangplekken te realiseren.

Vraag (284):
Hoeveel Syriërs hebben momenteel een verblijfsvergunning en hoeveel lopen er binnen nu en een jaar af?

Antwoord:
Momenteel zijn er 77.590 personen met de Syrische nationaliteit in het bezit van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde of onbepaalde tijd. 71.790 hiervan zijn vergunningen asiel voor bepaalde tijd. Dit betreffen zowel zelfstandige asielvergunningen als afgeleide, op basis van nareis. Daarnaast zijn er 10.690 personen met de Syrische nationaliteit in het bezit van een (afgeleide) vergunning regulier voor bepaalde tijd op grond van een 8 EVRM (bij nareis) aanvraag. Er zijn 4.600 zelfstandige asielvergunningen waarbij de verblijfstitel binnen nu en één jaar afloopt.
Dat de duur van de vergunning die afloopt betekent niet dat daarmee ook het verblijfsrecht afloopt. De vreemdeling heeft verblijfsrecht tot dit met een daartoe strekkend besluit wordt ingetrokken, dit is niet gekoppeld aan het verlengingsmoment.

Vraag (285):
Hoeveel procent van de Syriërs met een verblijfsvergunning heeft deze vergunning ontvangen als nareiziger?

Antwoord:
Van de 71.790 Syrische personen met een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd, hebben 38.231 deze ontvangen als nareiziger. Dat betekent dat 53% van de Syriërs met een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd deze vergunning heeft ontvangen als nareiziger. Daarnaast zijn er 10.690 personen met de Syrische nationaliteit in het bezit van een (afgeleide) vergunning voor bepaalde tijd op grond van een 8 EVRM (bij nareis) aanvraag. Dit betreft een reguliere vergunning.

Vraag (286):
Hoeveel Syriërs in Nederland hebben een 1F-status en hoeveel daarvan zijn er uitgezet?

Antwoord:
Er zijn 95 personen met de Syrische nationaliteit aan wie 1F is tegengeworpen. Vreemdelingen aan wie artikel 1F van het Vluchtelingenverdrag is tegengeworpen hebben geen rechtmatig verblijf en dienen Nederland in beginsel te verlaten. De DT&V spant zich in om het vertrek van deze vreemdelingen te realiseren. Het kan echter zo zijn dat de terugkeer van een vreemdeling met een 1F-status naar het land van herkomst ernstig gevaar voor die persoon oplevert en dus in strijd is met artikel 3 van het EVRM. Dit houdt in dat de betreffende persoon niet gedwongen naar het land van herkomst wordt uitgezet. In deze gevallen wordt bezien of vertrek naar een ander land mogelijk is. Ook kan het zijn dat het 3 EVRM-beletsel na verloop van tijd vanwege gewijzigde omstandigheden niet langer van toepassing is. Hiervan kan bijvoorbeeld sprake zijn als de veiligheidssituatie in het land van herkomst verbetert. In 2025 zijn 10 Syrische vreemdelingen met een 1F status aantoonbaar vertrokken, waarbij het in alle gevallen ging om zelfstandig vertrek. In 2026 t/m augustus zijn <5 Syrische vreemdelingen met een 1F status vertrokken en ook hierbij ging het in alle gevallen om zelfstandig vertrek. Op 31 augustus 2026 zaten er circa 30 vreemdelingen met de Syrische nationaliteit en een 1F status in de caseload van de DTenV. Bronnen: IND en DTenV (peildatum: 31 augustus 2026). Aantallen afgerond op tientallen

Vraag (287):
Wat is de gemiddelde straf die door rechters is opgelegd aan criminele asielzoekers en statushouders asiel in 2025 en 2026 (tot nu toe)? En voor welke delicten?

Antwoord:
In 2025 deed de rechter uitspraak in 1.810 zaken waarbij de verdachte ten tijde van het misdrijf woonachtig was op een COA-locatie of tgo. In 95% van de zaken bevond de rechter de verdachte schuldig. Van de door de rechter opgelegde straffen (hoofdstraffen plus bijkomende straffen) was 72% een gevangenisstraf of jeugddetentie, 7% betrof een geldboete en 19% een taakstraf. Deze straffen kunnen ook (deels) voorwaardelijk worden opgelegd. Het merendeel van de zaken betrof een vermogensmisdrijf (1.195 zaken) waarin 96% van de verdachten schuldig werd bevonden, gevolgd door gewelds- en seksuele misdrijven (385 zaken; 90% schuldigverklaring) en vernielingen en misdrijven tegen openbare orde en gezag (170 zaken; 95% schuldigverklaring). Voor de overige delictscategorieën wordt uw Kamer verwezen naar de WODC-rapportage ‘Incidenten en misdrijven onder bewoners van COA- en gemeentelijke opvanglocaties 2019-2025’. Voorts werden in 2025 door het Openbaar Ministerie 315 zaken met een strafbeschikking/ transactie afgehandeld. Bron: Tweede Kamer, vergaderjaar 2025–2026, 19 637, nr. 3614.

Vraag (288):
Hoeveel asielzoekers/statushouders/uitgeprocedeerde vreemdelingen zijn er het afgelopen jaar in aanraking geweest met justitie/politie?

Antwoord:
Uit de WODC-rapportage ‘Incidenten en misdrijven onder bewoners van COA- en gemeentelijke opvanglocaties 2019-2025’ [1] blijkt dat de politie in 2025 ca 3.270 unieke verdachten van misdrijven registreerde die op het moment van het plegen van het misdrijf op een COA-locatie of tgo verbleven. Deze rapportage ziet alleen op vreemdelingen die op het moment van het plegen van het misdrijf op een COA-locatie of tgo verbleven. Voor algemene cijfers over criminaliteit onder statushouders verwijs ik uw Kamer naar de cohortstudies hierover van het CBS. [2] Van uitgeprocedeerde vreemdelingen zijn deze gegevens niet bekend. De strafrechtketen registreert namelijk niet structureel de vreemdelingrechtelijke status van verdachten, waardoor er geen cijfers over deze groep te geven zijn. Bronnen: 1. Tweede Kamer, vergaderjaar 2025–2026, 19 637, nr. 3614. 2. https://dashboards.cbs.nl/v5/asielenintegratie/

Vraag (289):
Hoeveel van de in Nederland gepleegde misdrijven zijn gepleegd door asielzoekers/vreemdelingen/(oud)statushouders?

Antwoord:
De door u gevraagde cijfers zijn niet voorhanden omdat de strafrechtketen de vreemdelingrechtelijke status van verdachten en veroordeelden niet systematisch registreert. Het is dan ook niet mogelijk om het totaal aantal gepleegde misdrijven die zijn gepleegd door asielzoekers/vreemdelingen/(oud)statushouders af te zetten tegen over het totaal aantal gepleegde misdrijven in Nederland.

De WODC-rapportage ‘Incidenten en misdrijven onder bewoners van COA- en gemeentelijke opvanglocaties 2019-2025’ [1] geeft evenwel inzicht in de strafrechtelijke afdoening van zaken waarbij de verdachte ten tijde van het misdrijf woonachtig was op een COA-locatie of tgo. In 2025 legde de politie 7.515 registraties van verdachten vast waarbij de verdachte op het moment van het plegen van het misdrijf op een COA-locatie of tgo verbleef. In 2025 handelde het Openbaar Ministerie 4.145 waarvan de verdachte op het moment van plegen op een COA-locatie verbleef. Hiervan werden 315 zaken afgehandeld met een strafbeschikking/transactie en was er in 2.465 zaken een dagvaarding. De overige zaken werden afgehandeld met een sepot. In 2025 kwamen 1.810 zaken voor bij de rechter in eerste aanleg waarvan de verdachte op het moment van plegen op een COA-locatie verbleef. Van deze zaken werden 1.720 (95%) zaken afgedaan met een schuldigverklaring en in 5% van de gevallen was er sprake van een vrijspraak of ontslag van rechtsvervolging. Genoemde rapportage ziet alleen op vreemdelingen die op het moment van het plegen van het misdrijf op een COA-locatie of tgo verbleven.
Voor algemene cijfers over criminaliteit onder statushouders verwijs ik uw Kamer naar de cohortstudies hierover van het CBS. [2]

Bronnen: [1] Tweede Kamer, vergaderjaar 2025–2026, 19 637, nr. 3614.
[2] https://dashboards.cbs.nl/v5/asielenintegratie

Vraag (290):
Wat is het aandeel alleenstaande mannen in de opvang van het COA?

Antwoord:
Op 6 oktober 2026 was de totale bezetting van het COA ca. 79.970 personen, waarvan ca. 48% alleenstaande man is.


Vraag (291):
Kunt u aangeven of het aandeel Palestijnen binnen de groep met 'onbekende nationaliteit' nog steeds 98% bedraagt?

Antwoord:
Van december 2025 tot april 2026 heeft de IND op basis van een uitgebreid dossieronderzoek het aandeel (staatloze) Palestijnen dat gedurende die tijd een eerste asielaanvraag deed handmatig geregistreerd. In totaal ging het om 1.650 vreemdelingen van onbekende nationaliteit. Het aandeel (staatloze) Palestijnen als onderdeel van het totaal aantal vreemdelingen dat werd geregistreerd met onbekende nationaliteit bedroeg 99%. Hoewel dit een sterke indicatie is van het aandeel Palestijnen binnen de gehele groep met ‘onbekende nationaliteit, valt zonder nieuw dossieronderzoek niet vast te stellen of de samenstelling voor de aanvragers met onbekende nationaliteit na april 2026 precies hetzelfde is.

Vraag (292):
Welk bedrag aan opgelegde boetes aan asielzoekers staat nog open? Wat gebeurt er met deze boete wanneer de asielzoeker zegt dit niet te kunnen betalen?

Antwoord:
Bij boetes worden gegevens over de verblijfsstatus van personen niet geregistreerd. Daarom kan het CJIB niet herleiden hoeveel opgelegde boetes van asielzoekers nog openstaan.
Voor mensen die wel willen, maar moeite hebben hun boete (in een keer) te betalen heeft het CJIB een uitgebreid betalingsregelingenbeleid om de opgelegde boete persoonsgericht te innen. Ook kunnen mensen met schulden vragen om een noodstopprocedure. Het CJIB pauzeert dan vier maanden de inning onder de voorwaarde dat schuldhulp wordt gevraagd bij de gemeente.
Daarnaast heeft het CJIB sinds 1 juni 2025 de mogelijkheid om ophogingen bij verkeersboetes kwijt te kunnen schelden indien sprake is van overmacht of onevenredig hardvochtige effecten.


Vraag (293):
Hoeveel derdelanders uit Oekraïne verblijven er momenteel nog steeds in de opvang?

Antwoord:
Per 31 augustus 2026 vallen afgerond 2.470 personen met een niet-Oekraïense nationaliteit onder de richtlijn tijdelijke bescherming (RTB). Het betreft hier personen die een permanente verblijfsvergunning hebben in Oekraïne. Zij vallen daarmee onder de reikwijdte van de RTB en hebben daarmee toegang tot de gemeentelijke opvang. Het is niet mogelijk om aan te geven hoeveel van deze derdelanders hiervan gebruikmaken, maar het is aannemelijk dat tenminste een deel hiervan gebruikmaakt. Het is ook mogelijk voor ontheemden om zelfstandig ergens te wonen. Op 23 april 2025 heeft de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State bevestigd dat derdelanders die in het bezit zijn van een tijdelijke verblijfsvergunning in Oekraïne niet meer onder de RTB vallen en daarmee in beginsel hun recht op opvang en voorzieningen hebben verloren. In de verzamelbrief van 25 september jl. is opgenomen dat in ieder geval 370 van hen nog een lopende RTB-beroepszaak hebben. Deze uitspraak mag in de gemeentelijke opvang (GOO) worden afgewacht. Bron: IND

Vraag (294):
Wat is momenteel het inwilligingspercentage, en wat betreft deze van omliggende lidstaten?

Antwoord:
Om een vergelijking te kunnen maken met het inwilligingspercentage van omliggende lidstaten wordt voor de beantwoording van deze vraag gebruik gemaakt van gegevens van het Europees statistiekbureau Eurostat. Het inwilligingspercentage is berekend volgens de Europese definitie. Deze verschilt van de nationale definitie. Bij de Europese definitie worden aanvragen die niet in behandeling worden genomen op grond van de Dublinverordening, niet meegeteld als afwijzing. Het inwilligingspercentage valt daardoor hoger uit dan bij berekening volgens de nationale definitie. Inwilligingspercentage 2026 tot en met juni: Nederland: 28% België: 27% Duitsland: 43% Frankrijk: 40% Bron: Eurostat, geraadpleegd op 29 september 2026

Vraag (295):
Wat is momenteel het percentage asielzoekers uit veilige landen in de opvang?

Antwoord:
Op 6 oktober 2026 was de totale bezetting van het COA ca. 79.970 personen, waarvan ca. 9% uit veilige landen. [1]

[1] https://www.rijksoverheid.nl/vraag-en-antwoord/asielbeleid/lijst-van-veilige-landen-van herkomst

Vraag (296):
Hoeveel asielzoekers hebben dit jaar een verblijfsaanvraag ingediend waarbij zij geen reis- en identiteitsdocumenten konden overleggen? Hoeveel asielzoekers zijn vanwege deze reden vastgezet?

Antwoord:
Bij de beoordeling van een asielverzoek wordt rekening gehouden met de relevante feiten en omstandigheden, waaronder ook de documenten. Of een asielzoeker zonder geldige reis- en identiteitsdocumenten een verblijfsaanvraag indient wordt niet apart geregistreerd. Het beschikken over documenten maakt immers deel uit van de algehele beoordeling. Bij het verlenen van een verblijfsvergunning is altijd onderzoek gedaan naar de identiteit en nationaliteit. Het niet hebben van een identiteitsdocument is geen reden om een asielzoeker vast te zetten. Hierover zijn dan ook geen aantallen beschikbaar.

Vraag (297):
Hoeveel asielzoekers zijn er vanaf het ingaan van het Migratiepact teruggestuurd naar de verantwoordelijke lidstaat?

Antwoord:
Tussen 13 juni 2026 en 31 augustus 2026 zijn er 340 vreemdelingen overgedragen aan de verantwoordelijke lidstaat. Hiervan waren er 50 op grond van een AMbV-claim en 290 op grond van een Dublin claim.

Bron: DTenV. Cijfers zijn afgerond op tientallen. Aantallen kleiner dan 5 worden weergeven met “<5” en 0 blijft 0. Peildatum 31-8-2026